Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.10.1954, Blaðsíða 10

Náttúrufræðingurinn - 01.10.1954, Blaðsíða 10
154 NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN átt sér stað. Alveg nýlega hafa fengizt frekari upplýsingar hér að lút- andi. Eru það enn gerilæturnar, sem tilraunirnar eru gerðar á, nán- ar tiltekið gerilætan T2, sem smitar saurgerilinn Escherichia coli. Við tilraunir þessar kom í ljós, að vírusinn er gerður af eins konar kjarna úr kirnissýrusambandi, „desoxyribonucleic"-sýru, sem umluktur er af eggjahvítuefni. Eggjahvítu-hjúpurinn gerir það að verkum, að vír- usinn getur sezt fastur á vegg gerilfrumunnar, en þar verður hjúpur- inn eftir, aðeins kirnissýrusambandið fer inn í frumuna, og þar með fylgja allir hinir arfgengu eiginleikar, þ. e. genin sjálf. Inni í frum- unni eykst svo kirnissýrusambandið, genunum fjölgar, og úr þeim myndast kjarnar í nýja vírusa. Um kjarnana myndast svo hjúpur iir eggjahvítu, og virusinn er fullskapaður. Sýnt hefur verið fram á það, að efni þau, sem fara til myndunar á virusunum innan í gerilfrum- unni, koma jöfnum höndum frá frumunni sjálfri og frá næringar- vökvanum utan hennar. Efnið i vírusana er því ekki allt fyrir hendi innan í gerilfrumunni, þegar fyrsti vírusinn kemur þangað, heldur tillífar fruman það úr umhverfinu jafnóðum og það notast. Það hafði löngu vakið eftirtekt, hversu mjög vírusunum svipaði til genanna, og gizkað hafði verið á, að þeir væru eins konar gen, sem lifað gætu á tímabili utan frumunnar. Þessi kenning virðist nú styrkjast mjög við ofannefndar niðurstöður. 1 fyrsta lagi það, að aðal- efnið í virusunum og i litningunum, sem geyma genin, reynist vera hið sama, nefnilega kirnissýrusambönd. Og í öðru lagi hitt, hversu háttað er blöndun genanna við vírusmyndunina í frumunum. En hvað er svo gen? Gen eru fyrst og fremst frumpartar litning- anna, sem flytja eiginleika frumunnar eða lífverunnar frá einni kyn- slóð til annarrar. Þau eru sambönd af kirnissýru, sennilega gerhvat- ar (enzym), sem hafa þann eiginleika að geta myndað sjálfa sig úr einfaldari efnum umhverfisins. Genin eru svo hundruðum skiptir í hverjum litningi, og við hverja almenna kjarnaskiptingu myndast af hverju einstöku geni tvö gen. Hvort það skeður við skiptingu gens- ins í tvennt, eða myndun nýs gens við hlið hins fyrra, eins og þegar einn kristall myndast af öðrum, það er ekki ennþá vitað. Myndun vírusanna í gerilfrumunni, sem áður var lýst, bendir á, að það síðarnefnda geti eins vel átt sér stað. Sjálfhvata gerhvatar (autokata- lytisk enzym), þ. e. efnasambönd, sem endurnýja sjálf sig, raða sameindum úr umhverfinu upp í sams konar form og þau eru sjálf byggð í. Þannig gætu þau verið genin, þessir frumpartar erfðanna og þar með lífsins, sem eru í hverri frumu, bundin i litningunum í

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.