Náttúrufræðingurinn

Ukioqatigiit

Náttúrufræðingurinn - 1968, Qupperneq 53

Náttúrufræðingurinn - 1968, Qupperneq 53
NÁTTÚRU FRÆÐ 1 N GURIN N 99 indi frá því að komast niður í grunnvatnið, en ekki þó þéttari en svo, að gott rennsli náist inn í borholuna. Malarásar eru fremur sjaldgæfir hér á landi, en geia góða mögu- leika til vatnsvinnslu þar, sem svo hagar til. Búðardalur virðist vera eini staðurinn hér á landi, sem fær neyzluvatn sitt úr malarási. Geta má þess, að sums staðar má fá gott neyzluvatn undan þykk- um skriðum, en að sjálfsögðu er vatnsmagnið að jafnaði takmarkað og háð stærð aðrennslissvæðisins. Hætta er og nokkur á, að slík vatnsból geti mengazt, því oft eru skriðurnar úr mjög grófu efni. Að sjálfsögðu verður að dæla vatninu upp úr borholunum. Ekki er mér kunnugt um nema einn stað hér á landi, þar sem kalt vatn rennur upp úr borholum, en það er í Garðahreppi. Það vatn kemur úr þykkri bólstrabergsmyndun. Um rnargra áratuga skeið hefur Ásgeir L. Jónsson verið vatns- virkjaráðunautur Búnaðarfélags fslands og hefur leiðbeint bænd- um einkum á Suður- og Austurlandi um val vatnsbóla og rnælt fyrir vatnsveitum á fjölda staða. Hefur hann á því sviði unnið mikið og gott starf. Á sama hátt helur Björn Bjarnason, einnig á vegum B. í., verið til leiðbeiningar, aðallega á Vestur- og Norður- landi. Pálmi Einarsson, landnámsstjóri, vann og á sínum tíma mikið að þessum málum. Hin síðari ár hefur það að langmestu leyti komið í hlut jarðhita- deildar Orkustofnunar að sjá fyrir jarðfræðilegum athugunum í sambandi við leit að neyzluvatni og að benda á staði þar, sem ráðlegt væri að bora. Jarðboranir ríkisins hafa nær eingöngu fram- kvæmt boranirnar. Segja má, að vatnsöflun á þennan hátt hafi yfirleitt heppnazt vel, og nú taka yfir 25 bæjar- og sveitarfélög neyzluvatn sitt að miklu eða öllu leyti úr borholum, og fleiri bætast við árlega. Auk þess hefur fjöldi einstaklinga og fyrirtækja aflað sér vatns með jressu móti, bæði til neyzlu og til iðnaðar. Þó eru ennþá, bæði til sjós og sveita, í notkun vatnsból, sem í rauninni eru öldungis ónothæf.
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68

x

Náttúrufræðingurinn

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.