Tímarit kaupfjelaga og samvinnufjelaga - 01.06.1907, Qupperneq 23

80
eptir þvi sem kostur er á, að fjelagsmenn sitji fyrir
öðrum, ef skortur sýnist ætla að verða á einhverri
vörutegund, enda hafa og pantanir farið fram að nokkru
leyti.
Útsöluverð á vörum fjelagsverzlunarinnar er ákveðið
sem næst lœgsta útsöluverði í kaupmannaverzlunum á
Akureyri. Skuldaverzlun má eigi eiga sjer stað, og sje
út af því brugðið ber formaður fjelagsins fulla ábyrgð
á því.
Við árslok er verzlunarágóðanum skipt milli fjelags-
manna, hlutfallslega eptir vöruúttekt þeirra við fjelags-
verzlunina síðast liðið ár.
Þetta fyrirkomulag hugðu fjelagsmenn að yrði, að
ýmsu leyti, hagfeldara en áður var. Peir litu svo á, að
fjelagið næði betur tilgangi sínum en ella með því, að
það gæti haft fjölbreyttari vörur, sem leiddi þá til þess,
að viðskiptaveltan ykist, auk þess sem fjelagsmenn losn-
uðu við þau óþægindi, sem opt eru því samfara, að
sækja vörur sínar á ákveðnum degi. Líkindi fannst þeim
og til þess að utanfjelagsmenn myndu verzla í sölubúð
fjelagsins, eigi síður en annarsstaðar, og gæti að því
orðið nokkur hagnaður fyrir fjelagið. En aðalbreytingin
til bóta voru fjelagsmenn sannfærðir um að yrði sú: að
skuldaverzluninni hætti, bæði við útlenda og innlenda
viðskiptamenn fjelagsins. Þess vegna var ákveðið í 3.
grein fjelagslaganna, að fjelagið taki bankalán, til þess,
að það neyðist aldrei til að skulda viðskiptamönnum
sínum, fyrir skort á veitufje. í sambandi við þetta skal
þess getið, að íslandsbanki vjekst mjög vel við lántöku-
beiðni »Kaupfjelags Eyfirðinga« gegn samábyrgð fjelags-
manna fyrir láninu. Má telja víst, að kaupfjelög, með
skýru og tryggilegu skipulagi, eigi ekki ógreiðari aðgang
að bönkum landsins en hvers konar fjelög önnur og
einstakir menn, enda munu þau flest hafa góða trygg-
ingu að bjóða, sem er samábyrgð fjelagsmanna, ásamt
sjóðum og öðrum eignum fjelaganna.