Iðunn : nýr flokkur - 01.10.1926, Síða 31

Iðunn : nýr flokkur - 01.10.1926, Síða 31
IÐUNN Gróður jarðar. 273 aðist yfir sig og skepnur sínar; torfbyrgi. Hann í öðrum endanum, búpeningurinn í hinum. Hann treður altaf slóðina fyrstu meir og meir, því altaf ber hann á bakinu það sem hann flytur milli byggðarinnar og sín. »Það var eins og hann elskaði þá köllun sína að ganga'" mikið og bera mikið*. — Þessi maður, hvaða erindi átti hann í óbyggðina? Því svarar öll sagan. Hann kom til að lifa lífinu eins og honum var eiginlegt, fjarvistum við alt sem truflaði og batt, óháður öllum annarlegum að- stæðum. Svo verður og líf hans — óháð, frjálst og starf- andi. — Og er það ekki markmið vor allra, misjafnlega ljóst fyrir huganum að vísu: að lifa óháðu, frjálsu og starfsömu lífi? Eftir fyrsta árið, frumbýlingsárið, þá er hann var einn í hlíðinni, hlotnast landnámsmanninum aðstoð í starfinu. Hún kom rakleitt til hans, konan, og settist að. Hann hét Isak, hún hét Inga. Þau lifa tvö ein lífinu í óbyggð- inni. Þeim fæðast fimm börn, fjögur lifa. Með hverju ári vex velmegun þeirra. Húsunum fjölgar, gripunum fjölgar, landið, sem ræktað er, vex óðum. Sellanraa — svo hét jörðin þeirra — er að verða stórbýli. Nýtísku áhöld koma, hvert af öðru: vagninn, plógurinn, herfið, sláttu- vélin. Lífið í óbyggðinni er að verða auðugt, Landnem- inn, frumbýlingurinn, er að verða voldugur óðalsbóndi. Hann er sem Þór í ánni: Ef þú vex, þá vex eg líka. Þannig getur þrekmaðurinn einn talað, er hann klýfur straumfallið í erfiðleikaelfu Iífs síns. Isak óx við erfið- leikana, hann átti máttinn og vaxtarhæfileikann í sjálfum sér. Engan eyri fékk hann að láni, enga hjálparhönd nema konu sinnar, og af eigin ramleik og fyrir eigin svita- dropa óx honum ásmegin sem bónda og manni. Hann gekk veginn fyrir og gekk hann frá upphafi. Hann gerði jörðina sér undirgefna. Þar steig hann yfir orðugasta
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Iðunn : nýr flokkur

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Iðunn : nýr flokkur
https://timarit.is/publication/442

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.