Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.05.1962, Blaðsíða 17

Kirkjuritið - 01.05.1962, Blaðsíða 17
KIRKJURITIfi 159 þjóðunum. Vera má að vér séum svona gáfaðir, en það gæti líka að nokkru stafað af kæruleysi. Svo er t. d. um hersjónvarp- ið. Það' varð að flokksmáli á alþingi og virðist talið úr sögunni. Mér finnst samt rétt að ræða sjálft sjónvarpið rólega og ýkju- laust bæði nú og síðar. Það getur hvorki verið rétt að ganga út frá því að erlent hermannasjónvarp hljóti á allan hátt að verða oss til menningar og mannbóta, né æskilegt að draga úr því að vér fáum líka innlent sjónvarp. Komu þess ætti að hraða sem mest. En fyrir því þarf að sjá að til þess verði vandað eftir föngum. Þess vegna þurfum vér m. a. að vita hvað hefur reynzt vel og hvað illa í þessum málum erleudis. Eitt hlýtur öllum að vera ljóst. Ekkert, sem áður er þekkt rýfur líkt því eins einangrun og friðhelgi heimilanna og sjón- varpið. Þegar það er komið til sögunnar getur heimilið ekki lengur verið vígi fjölskyldunnar né einangrunarstaður barn- anna — lokaður gróðrarreitur. Það er opnað fyrir götunni — öllum heiminum. Þetta er staðreynd, sem ekki þýðir að loka fyrir augunum. Eg nefni aðeins eitt dæmi þess hvað hún þýðir. Fram á þennan dag hefur sveitabörnum oftast verið varnað að horfa upp á þegar skepnur eru teknar af lífi. Með sjónvarpinu verða mannvíg hversdagsleg sjón. Á hinn bóginn sjá þau líka með hjálp sjónvarpsins ótal margt fagurt í náttúrunni og mannlífinu, sem þeim dylst annars. Eg rek þetta ekki nánar að þessu sinni. Ætlunin hér aðeins að segja frá aðalefni greinar um þessi mál, sem enskur alþing- ismaður, Victor Yates, ritar í CEN. Hann minnist þess fyrsl hversu afbrot og ofbeldi hafi farið ískyggilega í vöxt á Bret- 'andi meðal unglinga á aldrinum 16—21 árs. Af þessum sökum kvaddi Butler innanríkisráðherra til ráðstefnu laust fyrir síð- ustu áramót. Mesta áhyggjuefni hans var það, hve margt í sjónvarpinu hefði skaðleg áhrif. Megin hugsunin í máli hans, að „skapgerðin mótaðist mest á heimilinu" og að „börnin þörfnuðust engu síður ástúðar og öryggis en fæðis og sólar- birtu". Hvernig er nú unnt að samræma þetta því að bjóða niyndum af ofbeldi, hryllingi og ruddamennsku heim í skaut fjölskyldunnar? Það er tómt mál að tala um að börnunum verði varnað að sjá það, sem foreldrarnir horfa á. Og börnin hljóta eins að
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.