Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.05.1962, Blaðsíða 19

Kirkjuritið - 01.05.1962, Blaðsíða 19
KIRKJURITIS 161 raka hey í flekk. Engin von er til þess að svo margslungin og fjölhhða galdraverkfæri og útvarpið sé því undanskilið að tíminn og reynslan verði að kenna oss að nota það og njóta þess réttilega. Eðlilegur misskilningur og mistök frumáranna hafa líka smám saman horfið úr sögunni, nema þau sem hætta er á að oflangur vani geri mosagróinn. Hér á kirkjan mikið í húfi. Hún má hvorki missa af tækifærunum né misnota þau. Eitt sem dagljóst hefur orðið er að allt er ekki útvarpsefni, sem borið hefur verið á borð og látið kveða við í eyrum allra hlustenda. Stimdum í tilraunaskyni, stundum líka af litlum skilningi. Til þess tel ég það, að enn í dag skuli því iðulega vera út- varpað, þegar farið er með sakramenti kirkjunnar. Þetta eru fyrst og fremst einkahelgiathafnir. Því verður vart neitað um skírnina. Allan landslýð og erlenda hlustendur varðar engu nieira um það, þegar N.N. ber barn sitt til skírnar í einhverri kirkju, sem útvarpsmessa fer fram í í höfuðstaðnum, en menn hafa almennt löngun né áhuga á að fá að fylgjast með því, er N. N. austur á fjörðum lætur skíra barn sitt. Ef skírnar- veizla er hahlin tíðkast heldur ekki að þar séu nema þeir nán- Ustu. Svipað er um fermingar. Engum liefur enn dottið í bug að útvarpa því, ef einhver er þjónustaður. En líku gegnir með kvöhhnáltíðina, þótt hún ¦ari fram í messu-gerð. Meistarinn varaði við bænum á al- niannafæri. Mér finnst ekki að hann hefði viljað láta bera þessa minningarmáltíð sína á torg. I frumkristni skiptu menn líka messunni í tvo hluta. Fyrst var trúboðsmessa. Til hennar voru allir velkomnir. Síðari hlut- ln'i var „kærleiksmáltíðin" eða messa skírðra. Kristnir menn emir fengu að eiga hlutdeild í henni. Vafalaust til þess að konia í veg fyrir að lielgi hennar væri skert eða óvirt. Þar nieð er sögð aðalástæða þess að ekki á'að útvarpa kvöld- Uiáltíðarþjónustunni. Ilmblóm þola það ekki lengi að vera borin í hneppslunni ut um allar trissur og í hvaða veðri sem er. Helgi sakrament- anna er í h'kri hættu. Eg mun hafa imprað á þessu áður hér í ritinu. Og ég geri 'ner svo sem litlar vonir um að mikið tillit verði til þessa tekið "jotlega. Okkur kirkjunnar mönnum er fátt betur gefið en 11
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.