19. júní


19. júní - 19.06.1978, Blaðsíða 13

19. júní - 19.06.1978, Blaðsíða 13
makans. Um vissar tegundir hjú- skapareigna gildir sú regla, að maki, sem eignirnar á, verður að fá samþykki hins makans til að ráðstafa þeim. Ef um er að ræða fasteign, sem fjölskyldan býr á eða er notuð við atvinnurekstur beggja hjóna eða atvinnurekstur þess hjóna, sem ekki á fasteign- ina, þá má sá, sem fasteignina á, ekki selja hana, leigja eða veð- setja, án samþykkis hins makans. Sama gildir um afhendingu og veðsetningu á lausafé, ef það telst til húsgagna á sameiginlegu heimili, eða til vinnutækja hins eða er notað til þarfa barna. Ef slíkum eignum er ráðstafað, án samþykkis maka, er unnt með vissum skilyrðum að fá samningi hrundið með dómi. Þessar reglur taka aðeins til hjúskapareigna en ekki til séreigna. Þessar reglur eru settar til verndar fjölskyldunni. Þær fjalla um eignir, sem varða hverja fjöl- skyldu miklu, og er því rétt að samráð séu milli hjóna um ráð- stafanir þeirra. Þótt ekki sé um að ræða þessar afmörkuðu eignir, sem varða hverja fjölskyldu miklu, þá á maki ætíð að fara vel með hjú- skapareignir sínar, þannig að ekki verði hinum maka til tjóns. Ef misbrestur verður á því, þá getur það orðið tilefni til endurgjald- kröfu við skipti. Aðalreglan um fjárábyrgð hjóna er sú, að hvort hjóna ber ábyrgð á eigin skuldbindingum en ekki á skuldbindingum hins makans. Bæði hjónin ábyrgjast þó samninga, sem annað þeirra gerir og eru nauðsynlegir vegna heimilisþarfa eða sérþarfa barn- anna, t.d. úttekt í reikning á matvöru eða föt á börnin, og enn er sú regla í lögum, að bóndi ábyrgist samning, sem húsfreyja gerir vegna sérþarfa sinna. Við skilnað skiptist hrein hjú- skapareign hvors hjóna um sig að jöfnu milli þeirra samkvæmt helmingaskiptareglu Islenzks réttar, en séreignir koma ekki til skipta. Skiptaréttur hefur þó heimild til að víkja frá helminga- skiptareglunni, að fullnægðum vissum skilyrðum. Við skilnað verður einnig að taka ákvörðun um forræði yfir sameiginlegum börnum hjón- anna, og er það annaðhvort gert með samkomulagi hjónanna eða úrskurði Dómsmálaráðuneytis- ins. Það hjóna, sem ekki fær for- ræði yfir börnunum, á að jafnaði rétt á umgengni við þau. Hér að framan hef ég aðeins minnzt á nokkrar reglur, sem gilda í hjúskap, en hef sleppt ákaflega miklu. Þegar hjón þekkja réttindi þau og skyldur, sem hjúskapnum er samfara, er síður hætta á deilum um atriði, sem skýrt er kveðið á um í lögunum. Vil ég því benda fólki á að kynna sér íslenzka hjú- skaparlöggjöf (lög nr. 60/1972 um stofnun og slit hjúskapar og lög nr. 20/1923 um réttindi og skyldur hjóna) svo og erfðalögin nr. 8/1962. Viðhorf kennimanns til hjúskapar Séra Auður Eir Vilhjálmsdóttir Ef ég reyni að segja í fáum orðum hug minn um hjónabandið verður það að vera í hálfgerðum sím- skeytastíl. Títt er nú að fólk vantreysti, og sniðgangi því, ýmsar gamlar stofnanir, leiti nýrra leiða. En oft án þess aö vita gjörla hverju það hafnar og hvað það velur. Svo er um hjónabandið. Vissulega hafa margir fyrr og síðar valið hjónaband sem sambúðarform af hefðinni einni saman. En það sama er að segja um marga þá, sem nú hafna hjónabandi og hefja óvígða sambúð, þeir gera það án persónulegrar yfirvegunar, af því það er í tízku í bili. Ég tel að ákvörðun um sambúð sé mjög alvarleg ákvörðun og eigi ekki að taka hana í fljótfærni. Það er ákvörðun um stofnun fyrirtaekis, um gagnkvæm áhrif á tilfinningar og framkvæmdir í daglegu lífi. Því lízt mér rétt að festa fylgi þeirri ákvörðun. Og ég tel aö öryggi og hamingja barna sé bezt tryggð með hjónabandi foreldra þeirra. Um leið veit ég að reyndin hefur oft orðið önnur. Rökin, sem færð eru gegn hjónabandi eru einmitt þau hversu oft þau mistakist, hve óhamingjusöm hjónabönd hafi slæm áhrif á börnin, hvernig fólk hafi með öllum kynslóðum búiö í tvöföldu hjónabandsskiðgæði, hversu einstæðar mæður og börn þeirra hafi verið litnar hornauga og for- dæmdar af skinhelgu samfélagi, hversu hjónabönd geti kúgað fólk og hversu ómögulegt sé að gefa loforð um lífstíðarást. Þessi rök og önnur er nauðsynlegt að brjóta til mergjar. Þó tel ég ekki að þetta séu í raun rök gegn hjóna- bandinu heldur gegn mannlegum hæfileikum. Því tel ég ekki að óhamingja í sambúð hverfi meö breyttu formi tengsla. Ég tel einfaldlega að við verðum að gera okkur grein fyrir því að öll mannleg tengsl eru viðkvæm, alla vináttu og samvinnu verður að rækta. Því þarf að annast Framh. á bls. 15 11
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

19. júní

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: 19. júní
https://timarit.is/publication/671

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.