19. júní


19. júní - 19.06.1978, Blaðsíða 27

19. júní - 19.06.1978, Blaðsíða 27
við eru oft mjög viðkvæmir vegna eiginkvenna sinna. Að vera trú og samhent skiptir öllu — sérstaklega að vera sam- hent ef úr litlu er að spila. Hún: Gagnkvæm tillitssemi og reglusemi á öllum sviðum sér- staklega í fjármálum og í meðferð áfengis. Lífið fer í það að sjá sér og fjöl- skyldu sinni farborða. Maður verður hálfgerð aukageta, þegar öll börnin eru farin og orðin sjálfbjarga. Ég hefi alltaf haft nóg að gera — unnið mikla handa- vinnu m.a. fyrir kvenfélag hér í bænum. Kunningjakona mín bað mig að koma með sér á fundi og mér fannst skemmtilegt þar. Það hefur ekki verið fast starf hjá mér að gæta barnabarna — verið í bakhöndinni t.d. í sam- bandi við veikindi, ferðalög og aðrar tímabundnar aðstæður. Nú á ég 12 barnabörn og þekki þau öll mætavel — var að koma áðan úr 3ja ára afmæli barnabama- barns míns. Ef aðstæður breyttust? Hann: Ná í hjálp ef maki yrði ófær og ef ég væri orðinn einn mundi ég fá mér aðstoð að hluta eða fara á dvalarheimili. Eg hefi reynt að setja hana inn í fjármálin — vandamálið er við- hald hússins. Gíróseðlar og reikn- ingar koma fyrir öllu sem þarf að borga og tekjur eru aðeins ellilíf- eyrir og leigur. Hún: Ástæður eru svo fljótar að breytast. Ef heilsan leyfir vil ég vera sjálfbjarga og út af fyrir mig — annars fara á dvalarheimili. Hann hefur alltaf séð um fjár- málin og ég er ekki inni í þeim, kannski er það leti í mér að setja mig ekki inn í þau. Við fráfall annars hjóna er gott, ef unnt er að borga börnun- um út þeirra arfahlut, það er réttlætismál. Hins vegar er skyn- samlegt af hjónum að arfleiða hvort annað að vissum hluta eigna. Tilfinningar nú? Hann: Mér er eins annt um hana og í byrjun — væntum- þykja rak okkur í hjúskap. Hún: Nákvæmlega sömu til- finningar og alltaf. Sum hjón venja sig á að rífast og tala þá hluti sem kæla allt. Best er að vera ekki að ónotast dagsdaglega — en ef eitthvað er sagt, að það skiljist þá. Sífrandi rifrildisfram- koma verður að vana og fólk verður ónæmt fyrir því sem sagt er. Ást, kaerleikur, vinátta? Hann: Ást er notað svo mikið um ástalíf karls og konu og sam- neyti þeirra. Kærleikur lýsir hjartahlýju og gæsku — vinátta fellur nokkuð undir það. Hún: Ást er margt, lýsir sér sjálf — allir vita hvað það er og kær- leikur er það sama. Vináttu manna er hægt að eiga án þess að elska þá. Vinir? Hann: Mér er óhætt að segja að við séum vinir, en ég veit að ekki öll hjón eru það. Einu sinni fór ég með þremur körlum og konu eins þeirra í sumarbústað og við hresstum okkur á víni og einn nokkuð mikið. Sá sagði — þú mátt eiga kerlinguna mína. Ætli við látum það nú ekki biða, sagði ég. Hún varð mjög sár og sagði — þetta er ekki í fyrsta skipti sem hann gefur mann. Hún: Vona að við séum vinir, en ég veit að ekki öll hjón eru það. Sem stelpa heyrði ég konu segja — þegar börnin eru fermd skil ég við karlinn. Samlíf hjóna skiptir miklu máli — það getur ver að það skipti konu minna m. .ii en karl. En þetta er eins og annað, fólk verður að leggja sig fram og alúð í samlíf sitt. Oft verður að hafa visst lag á svona viðkvæm- um málum. Ávinningur? Hann: Þar sem hjúskapur lukk- ast vel, fólk er samtaka og á hóf- lega mikið af börnum — held ég að lífið sé betra en hjá einhleyp- um. Hún: Allir ættu að giftast — fólk lærir ýmislegt á því. Oft hefi ég sagt við vinkonur mínar að betra sé að vera illa giftur en ó- giftur. Ógiftur karlmaður er nánast þroskaheftur — hann stansar einhvers staðar í þróun. Tímafrekt? Hann: Börnin taka tíma, en það mæðir mest á húsmóðurinni. Eg hefi kannski ekki verið nógu dug- legur að skipta mér af þeim og tala við þau — mér lika ekki pólitískar skoðanir sumra þeirra. Mér finnst að ég hafi alltaf haft minn tíma — raunar tók veiði- skapurinn mikið af tima mínum og ég komst að því seinna að henni þótti nóg um. Hún: Vel er hægt að vera bundin í hjúskap og samt vera maður sjálfur — það er undir fólki sjálfu komið. Ekki er gott að gera börnin of háð sér eða vera of háður þeim. Margar mæður hafa hálf eyðilagt börnin á því. Karl- menn hugsa ekki eins mikið um börn sín og konur — ég held að undirrótin sé eigingirni. Eitthvað sjálfgefið? Hann: Vera trúr, hafa fjármálin í lagi og sjá fyrir eiginkonu. Eg vil ekki og tel ekki að konan eigi að vera mikið úti við vinnu eftir að hún er gift. Ég gæti ekki sjálfur verið heima og látið konu mína vinna úti. Við skiptum ellilífeyr- inum jafnt á milli okkar. Einu sinni var ég ásakaður um framhjáhald af rógberum . . . 25
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

19. júní

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: 19. júní
https://timarit.is/publication/671

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.