19. júní


19. júní - 19.06.1978, Blaðsíða 10

19. júní - 19.06.1978, Blaðsíða 10
Eg læt þó aldrei viðsklptavin fara án þess að selja honum eitthvað. aðalstarf og má segja, að ég sé aðeins húsmóðir í hjáverkum". Og það var greinilegt, því þeg- ar okkur bar að garði, varð varla þverfótað í göngum og stofum fyrir kössum fullum af peysum, jökkum og sjölum, sem Sigríður var að ganga frá til útflutnings. Verkaskiptingin á heimilinu er í stórum dráttum sú, að Kjartan sér um búskapinn og Sigríður annast fyrirtækið og önnur verk innanhúss. En sú verkaskipting er ekki alger. „Ég vinn sáralítið við bústörf- in", sagði Sigriður, „en ef eitt- hvað bjátar á, t.d. við sauðburð- inn, þá þarf ég að grípa inn í. Og ég hef farið út og mjólkað úr kúnum og gripið í heyvinnuvél- arnar, en það tekur bara óratíma hjá mér". Lítill kokkur Kjartan tók undir þetta og sagði, að störf Sigríðar ættu heldur ekki vel við sig. „Eg er ákaflega lítill kokkur og get helst ekki eldað. Hins vegar svelt ég ekki, þótt Sigríður sé ekki heima, en matargerðin verður að vera einföld. Eg aðlagaði mig að því að bjarga mér sjálfur, þegar við vorum hér tveir einir einn vetur. En þá borðuðum við nú 8 aðallega slátur og skyr! Eg á líka erfitt með að ganga inn í störf Sigríðar við útflutninginn. Ég læt þó aldrei viðskiptavin fara án þess að selja honum eitthvað". ,Já, Kjartan er mikill sölu- maður", sagði Sigríður. „En þótt ég sé þannig ekki ómissandi, er ég eins lítið að heiman og ég get. Heimilið er fasti púnkturinn í til- verunni, þar verða málin til og þar vil ég vera. Með heimilinu á ég við manninn minn og börnin, ekki f jóra veggi. Umgerðin hlýtur alltaf að vera til staðar, en fyrir mér er hún ekki aðalatriðið". Einræði í stað lýðræðis „Ég vandist því á mínu for- eldraheimili, að ekki voru gerð skörp skil á karla- og kvenhlut- verkum", sagði Kjartan. „Á heimilinu var alltaf margt fólk, minnst tvær fjölskyldur og auk þess ömmur og margt vinnufólk. Þar ríkti mikil samvinna, líkt og gerðist í hefðbundnum bænda- samfélögum. Mér finnst því þessi samvinna svo eðlileg, að þar þurfi enga hreyfingu til þess að bæði hjónin hafi sama rétt til ákvarð- anatöku á heimilinu. Mér finnst þetta einfaldara í allri fram- kvæmd en barátta Rauðsokku- hreyfingarinnar gefur til kynna. Ég hef ekki vanist því að konan þurfi að vera veik og karlmaður- inn sterkur. Hins vegar virðist það vera svo í okkar lýðræðisþjóðfélagi, að á einstaka heimilum ríkir ekki lýð- ræði heldur einræði, og er það þá ýmist konan eða maðurinn sem stjórna. Ef maðurinn er sá sterki, virðist mér oft að konan mæni a hann með aðdáun, hvað sem hann gerir, en ef það er á hinn veginn hef ég ekki séð þennan dýrðarljóma í augum karlmanns- ins. Hann virðist fremur gefa sig undir stjórn konunnar eins og af illri nauðsyn. Það er auðvitað hagræðing í því að annar stjórni, en þegar það gengur of langt, verður það óhagkvæmt. Til dæmis verður oft mikil tíma- eyðsla við það að konan getur ekki tekið nauðsynlegar ákvarð- anir þegar bóndinn er ekki heima". Skuldbinda hvort annað fjár- hagslega Talið barst þessu næst að fjár- málunum. Þessi liður heimilis- halds er heilmikið vandamál í mörgum hjónaböndum, sérstak- lega þar sem of mikill greinar- munur er gerður á „hans" pen- ingum og „hennar". Þetta atriði sögðu þau Sigríður og Kjartan vera vandalaust hjá þeim. „Við skuldbindum hvort ann- að fjárhagslega og það hefur aldrei verið neitt ágreinings- atriði", sagði Kjartan. „Við höf- um sitthvort ávísanaheftið og því að vissu leyti aðskilinn fjárhag, en ef t.d. víxill fellur á Sigríði þegar hún er ekki heima, þá borga ég harin auðvitað. Það er líka alveg sama hvort okkar kaupir i matinn. Við höf- um það bara þannig, að það okk- ar sem er statt í bænum, sér um innkaupin". Kjartan bætti því við að sér fyndist geysilegur tími fara í það að halda heimili, þótt ekki sé
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

19. júní

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: 19. júní
https://timarit.is/publication/671

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.