19. júní


19. júní - 19.06.1978, Blaðsíða 29

19. júní - 19.06.1978, Blaðsíða 29
eftir börnunum. Eg held að hann ætlist til að ég geri það sama, samt geri ég það ekki. Honum finnst sjálfsagt að sinna hinu og þessu utan vinnu og heimilis, mér finnst það ekki. Mér finnst ég þurfa samþykki hans til þess að fara af bæ af því að við gegnum ólíkum hlutverkum við fram- færslu fjölskyldunnar, það er frekar mitt hlutverk að annast börnin. Samt finnst mér vera jafnræði með okkur. Mér líkaði vel það líf sem ég lifði áður en ég gifti mig og lang- aði ekki að lifa því öðruvísi, auð- vitað fórnar maður hluta af sjálf- um sér við giftingu. Ég er mikil félagsvera, fólk er mér nauðsyn- legt, sem betur fer er hann þannig líka, svo ég finn ekki mikið fyrir húsmóðurlegri einangrun. Við tökum jafnt ákvarðanir um bú- skaparhætti og flest sem lýtur að okkur sameiginlega, þó ráðast frístundir okkar af vinnu hans, við höfum í átta ára hjónabandi aldrei tekið lengra frí en 4—5 daga í einu og aldrei farið neitt tvö saman. Barnauppeldið er sameiginlegt, samt getur orðið ó- samlyndi í þeim efnum. Hann er strangari og harðari, ég er und- anlátssamari og tek mjög nærri mér ef ég þarf að beita þau hörku. Við kunnum hvorugt að bregðast við börnunum, þau fæddust þrjú á fjórum árum, við vorum ólík og höfðum aldrei rætt þessa hluti svoleiðis. Ég held við berum jafna fjár- hagslega ábyrgð. Samt sé ég ekki um reikninga og mitt kaup legg ég inn á hans reikning, yfirleitt þarf ég að spyrja hann hver fjár- hagsstaðan sé. Við eigum gott með að láta hverjum degi nægja sína þjáningu. Ég þjóna heimil- inu og sé um daglega hirðingu. Eg þarf stundum að brýna fyrir honum að mín vinna fyrir utan heimilisstörfin sé jafnmikilvæg og hans, ég ræð sjálf vinnutíma mínum. Mér dettur í hug, aldrei gæti ég setið inni í stofu og beðið eftir að maturinn væri settur fyrir mig, t.d. um helgar þegar bæði eiga jafnan rétt á hvíld. Hvort ég er á réttri hillu, hvað er það? Það er til fullt af öðrum störfum sem maður myndi heldur kjósa sér en vera húsmóðir. Það hlýtur að vera ólíkt skemmtilegra að vera t.d. blaðamaður eða bókavörður, það eru skemmti- legri viðfangsefni en uppþvottur og skúringar. Kannski þegar maður er orðinn rúmlega þrítug- ur vantar mann kjarkinn til þess að fara aftur út í atvinnulífið. Maður vantreystir sjálfum sér meira með hverju árinu, hefur ekki trú á sér. En ég held að hjónabandið henti mér vel. Auð- vitað skapast þær aðstæður hjá manni að það verður ósjálfrátt hemill, ekki beint sjálfur hjú- skapurinn, heldur það sem hon- um oftast fylgir: börnin. Það gengur það sama yfir okkur bæði, við þurfum bæði að láta á móti okkur. Ekki síður hann en ég, t.d. hvað varðar frekari menntun. Eg held ég hafi aldrei hugleitt skilnað í alvöru, rifrildi verða út af ómerkilegum smáatriðum, held ég. S. H. Hjónabandið jafnt í þágu beggja aðila Feður ættu að fá meiri rétt yfir börnum sínum. Það er óréttlátt að stelpa, sem á barn getur gefið það eða látið annan ættleiða það, án þess að rétti pabbinn fái nokkru ráðið. Hann má þá ekki einu sinni taka það frekar í fóstur sjálfur. Við hittum 19 ára pilt, sem býr í sveit: Af hverju giftist fólk? Yfirleitt vegna tilfinninga, en stundum af því að barn er á leið- inni. Annars er allt til. Ég þekki eitt dæmi þess að strákur giftist stelpu, mest af þvi að hún átti ríkan pabba. Finnst þér hjónabandið aðlað- andi tilhugsun? Já, þegar það hentar mér. Ég tel hjónabandið jafnt í þágu beggja aðila og maður þarf ekki endilega að gifta sig þótt maður búi með stelpu. En það er hefð að giftast og einfaldar margt, af því að það fellur inn í kerfið. Gift- ingin veitir öryggi, þá getur hvorugt stungið af í hvelli. Ann- ars hef ég lítið spáð í þetta, það kemur bara af sjálfu sér — seinna. Mér finnst fólk eiga að vinna saman og skiptast á um heimilis- störf. Að annar aðilinn fari alltaf sínu fram er óheppilegt. 0*\ (ThJlqG Sfifi, úf......
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

19. júní

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: 19. júní
https://timarit.is/publication/671

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.