19. júní


19. júní - 19.06.1978, Blaðsíða 26

19. júní - 19.06.1978, Blaðsíða 26
benti henni á að nú væri hún öðrum gift og hans eign. Hún: Ég var ánægð með þenn- an mann — það var aldrei neinn annar maður. Þekkti hann fyrst 1 — 2 árum áður en við opinber- uðum. Ég kom til systur hans, en sá hann ekkert þá — líklega hefur hann verið utanbæjar. Sennilega hefur hann látið einhvern áhuga í ljósi að fyrra bragði. Eg var í skylduskóla til ferm- ingar, en fór eftir það stundum í sumarvinnu t.d. í fiskbreiðslu eða hausaverksmiðjuna á Kletti. Annars vann ég á heimili foreldra minna — mér fannst annað ekki koma til greina, mamma átti mörg börn og þurfti á mér að halda, við vorum 10 systkinin, ég elst og allt hitt strákar. Mig langaði að læra að sauma, en var sagt að enginn tími væri til þess — svo mikið að gera heima. Að sumarlagi kom fyrir að pabbi fór í síld, eldri bræðurnir í sveit og mamma í sveit að sjá um mat- reiðslu og ég með henni til að líta eftir yngstu bræðrunum. Um haustið var keyptur mikill matur — heil kjöttunna. Ég fékk yfirleitt að halda sum- arkaupinu mínu og stundum gaf mamma mér kjólefni. Einu sinni sauð hún slátur fyrir konu, sem síðan saumaði kjól á mig í stað- inn. Eitt sinn voru mér gefnir peningar fyrir silkisokkum og átti ¦'íst að vera ósköp þakklát fyrir þá. Ég fann vel að móðir mín var áfram um að ég ílentist ekki heima og þjónaði undir bræður mína til frambúðar. Það virtist sjálfsagt að giftast og að maður- inn sæi konunni farborða. Nú verða stúlkur að læra og fara að vinna fyrir sér. Fyrirmyndin — ímyndin? Hún: Ætlaði bara að vera eins og ég er. Hann: Eg sá fljótt átakið, sem karlmenn urðu að gera til að hafa til matar og sem drengur að 24 hjálpa til við að afla matfanga. Þar var aðalfyrirmyndin — öllu máli skipti að ala önn fyrir fjöl- skyldu. Ég fór að keyra bíl og fékk 300 krónur á mánuði og af því borg- aði ég helminginn heim til for- eldra minna, en hitt lagði ég mest allt fyrir. Þegar ég var rúmlega tvítugur festi faðir minn kaup á húsi á þessum slóðum og þá lán- aði ég honum innstæðu mína — sem svaraði tíföldu mánaðar- kaupi. A brúðkaupsdaginn okkar sagði faðir minn við mig: „Þú átt hjá mér 3 þúsund krónur. Þú getur keypt hálft húsið og þetta verið útborgun." Ég tók þessu og þetta var mitt stærsta fjármála- ,,kúpp", — það er enn að skila. Framtíðaráætlanir? Hann: Við gerðum engar áætl- anir og lítið um getnaðarvarnir. Allir vissu um smokkinn — hann er öruggur en þvingandi. Margir kunnu raunar ekki að nota hann — fólk þarf að blása hann upp. Smokkurinn fékkst í apótekum og í almenningssalerninu í Banka- stræti — fór of seint að nota hann. Fjögur börn á fimm fyrstu ár- unum var of mikið. Við urðum að taka vinnukonu þegar annað barnið fæddist og hún fékk fæði, húsnæði og 40—50 kr. á mánuði. Eg hafði 300 kr. í mánaðarlaun fyrir 10 stunda vinnudag — eft- irvinna var ekki greidd. Fljótlega fékk ég erfðafestu- land í nágrenni bæjarins, byggði þar hús og ræktaði grænmeti og þar vann ég öllum stundum á kvöldin og nóttunni. Þetta var aðallega gert vegna barnanna, við bjuggum við umferðagötu og eitt barnanna varð fyrir bíl. Við hjónin dönsum ekki, för- um ekki í bíó, en stundum í leik- hús og á tónleika — við höfum núna vel ráð á því, en ég nenni ekki að taka mikinn tíma í það. Eg var mikið í laxveiði — það var minn stóri veikleiki. Foreldrar hennar voru ekki ginkeyptir fyrir mér sem tengda- syni — átti að vera svo kvensam- ur. Hún: Engar framtíðaráætlanir um barnafjölda. Eg átti engan kærasta áður — þegar maður á svona marga bræður veit maður vel hvernig strákar eru og svo voru engir strákar á eftir mér. Ég tel að þessi óskaplega mikla fræðsla um kynlíf geti verið óþörf. Þegar á reynir opnast málin fyrir fólki. Móðir mín talaði ekki op- inskátt við mig, en ég las bækur t.d. lækningabók, sem ég fékk á safni. Mér finnst unglingar eigi að fara varlega í sakirnar með náið samlíf, ef það ætlar sér ekki hjú- skap eða sambúð. Ágætt fyrir unglinga að lesa rómantískar bækur, en ekki allt þetta grófa og hrjúfa um samlíf fólks. Dálítið skáldunum að kenna — þau fletta ofan af öllu, ekkert er und- anskilið. Skilnaður? Hún: Aldrei. Hann: Aldrei hugleitt skilnað og aldrei fallið skuggi á hjóna- bandið. Aðalatriðið? Hann: Samlífið innsta milli hjóna skiptir miklu máli — sést best á því ef fólk misstígur sig, hversu viðkvu^mt það er og getur kostað skilnað. Eg tel að hún myndi frekar fyrirgefa mér en ég henni. Karlar sem ég hefi talað
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

19. júní

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: 19. júní
https://timarit.is/publication/671

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.