Morgunblaðið - 17.04.2010, Blaðsíða 29

ur í Dæló þegar mamma og pabbi
fóru í Veiðivötnin. Spenningurinn var
ekki bara hjá okkur Skottunum held-
ur leyndi sér ekki tilhlökkunin hjá
þér sjálfri. Við eyddum þessum góða
tíma saman og fórum meðal annars í
sund á Selfossi og Hveragerði. Þú
eldaðir handa okkur og hugsaðir vel
um okkur. Þetta var góður og
skemmtilegur tími og við Skotturnar
nutum þess í botn að Stína frænka
væri að passa okkur.
Ligg ég nú,
horfi upp, sný mér við,
sé mynd og spyr hví þú?
Stend upp, sé tár heimsins
falla af himnum ofan,
englarnir gráta líkt og ég.
Sest niður, kvíði upp kemur,
ég finn anda þinn,
sé þig í móðu.
Þú mig upp reisir,
ljós sólar birtist,
englar hætta að gráta,
Því nú ég sé þig brosa.
Hvíldu, hvíldu vel.
(Dagný Pálsdóttir)
Nú þegar við kveðjum þig, elsku
Stína okkar, viljum við biðja Guð að
hjálpa okkur að styðja Magga, afa og
systkini þín á þessum erfiða tíma.
Takk fyrir allt sem þú hefur gefið
okkur. Skotturnar þínar,
Anna María og Katrín Ýr
Friðgeirsdætur.
Skyndilega skall svartamyrkur á
um miðjan dag hinn 6. apríl sl. Það
myrkur sem enginn átti von á eða
vildi sætta sig við og tók við mikil
reiði og sorg.
Þú hefur kvatt okkur elsku Stína
frænka, það er erfitt að hugsa til
þess, en við fáum engu um það ráðið
eins ósanngjarnt og það er.
Ég þakka fyrir alla þá góðu tíma
sem við áttum saman, hvort sem það
var heima í sveitinni okkar þar sem
við nutum þess að vera til eða þeim
fjölmörgu ferðalögum sem við fórum
saman í, á fjöll, í sumarbústað og úti-
legur, þær ferðir voru yndislegar.
Einnig voru ófáar stundir sem við
áttum saman á Kleppsveginum, þeg-
ar byggt var afar fallegt heimili, þá
var bílskúrinn sérstaklega vinsæll,
alltaf nóg að narta í fyrir litla sí-
svanga orma sem reyndu hvað þeir
gátu að aðstoða þá fullorðnu við sína
vinnu. Öll þau áramót sem við áttum
saman í faðmi fjölskyldunnar, alltaf
voru þau frábær.
Þrátt fyrir erfiða tíma þegar mót-
vindurinn blés hvað mest, þá munu
þessar frábæru minningar lifa með
okkur um ókomna tíð og þú munt
ávallt eiga stað í hjarta okkar.
Hvíl í friði elsku frænka.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni,
sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sig. Jónsson frá Presthólum)
Linda Björk Friðgeirsdóttir.
Elsku Stína okkar allra.
Nú ertu leidd, mín ljúfa,
lystigarð Drottins í,
þar áttu hvíld að hafa
hörmunga og rauna frí,
við Guð þú mátt nú mæla,
miklu fegri en sól
unan og eilíf sæla
er þín hjá lambsins stól.
Dóttir, í dýrðar hendi
Drottins, mín, sofðu vært,
hann, sem þér huggun sendi,
hann elskar þig svo kært.
Þú lifðir góðum Guði,
í Guði sofnaðir þú,
í eilífum andarfriði
ætíð sæl lifðu nú.
(Hallgrímur Pétursson)
Sorgin er yfirþyrmandi fyrir okk-
ur öll en það eina sem við huggum
okkur við er að það hlýtur að vera
einhver tilgangur með svona hræði-
legum atburði. Af hverju ertu tekin
svona ung frá okkur? Það verða fagn-
aðarfundir þegar þú hittir Siggu og
mömmu sem báðar fóru á besta aldri
en þetta er okkur ætlað að læra að
lifa við. Við höldum utan um pabba
sem hefur misst svo mikið og núna
„Rósina“ sína, við huggum hvert
annað í djúpri sorg.
Við kveðjum þig með söknuði og
þökkum þér fyrir allt.
Jóna, Björn og Hugrún Harpa.
 Fleiri minningargreinar um Krist-
ínu Rósu Steingrímsdóttur bíða birt-
ingar og munu birtast í blaðinu
næstu daga.
un af litlum börnum, þau fundu það
fljótt að þau voru velkomin og hvergi
var mýkra fang en hjá ömmu. Þú
varst svo sannarlega rík, komin 19
barnabörn og sjö barnabarnabörn.
Bara eitt áður en við kveðjum: Við
keyptum rósir handa þér – litinn þinn
manstu. Þú tekur þær með þér.
Vilhjálmur, Eva, Torfi, Þórdís,
Pétur, Ólöf, Sveinbjörg og Ágúst.
Það fylgir hækkandi aldri að kveðja
æ fleiri ættingja og vini sem voru ögn
eldri en maður sjálfur. Þegar ég var
10 ára fluttu foreldrar mínir að Ferju-
bakka og fengu að byggja Ráðagerði
á smáparti úr jörð Jóhannesar, bróð-
ur mömmu. Síðan hefur Lalla frænka,
dóttir Jóhannesar og Evu, verið fast-
ur punktur í tilveru minni. Létt lund,
yndislegt skopskyn og stórt hjarta
einkenndu hana auk listrænna hæfi-
leika. Í húsmæðraskóla á Varmalandi
lærði hún held ég allt sem hægt var að
læra í handavinnu. Allt sem hún gerði
var einstaklega fallegt. Hún var líka
fús til að reyna að kenna okkur Dísu
systur sinni. Því miður reyndist ég
bæði klaufsk og áhugalaus. Ég gat
bara horft með lotningu á Löllu töfra
fram blúndur og dúka úr örfínu garni
með bækluðum prjóni sem hún kall-
aði heklunál. Trúi í alvöru að hebr-
eska hefði hentað mér betur.
Æskuárin með systkinunum í
Efstabænum og öllum öðrum krökk-
um á Ferjubakkabæjunum skilja eftir
margar minningarperlur. Til dæmis
fyrsta sumarið mitt var farið á hest-
um í berjaferð upp í Gufuárland. Ég
gat setið á hesti en var ekki gangfær
með brákuð ristarbein. Þá bjargaði
Lalla öllu með því að taka ræfilinn á
bakið og bera á milli berjalauta.
Tvítugsafmælið hennar gleymist
aldrei. Allt unga fólkið í sveitinni kom
á yndislegum sólskinsdegi. Eftir
kaffiveislu fór hópurinn upp á Húsa-
tún. Farið var í ótal leiki og sungið og
dansað við harmonikkuspil. Við litlu
krakkarnir fengum að taka þátt í öllu
með „stóru krökkunum“, þvílíkur
dýrðardagur.
Lalla var lærður dömuklæðskeri og
síðasta námsveturinn hennar vorum
við samhliða í Reykjavík. Þá var gott
að geta skotist til Löllu ef eitthvað
bjátaði á. Þennan vetur kynntumst
við báðar verðandi eiginmönnum okk-
ar. Við giftum okkur saman árið eftir
og Lalla og Sammi settust að í sam-
býli við foreldra hennar. Ég fylgdi
sjómanninum mínum á Suðurnes.
Þau sumur sem hann var á síld fyrir
norðan, fór ég heim til foreldra
minna, raunar fannst mér ég alltaf
eiga heima í Efstabænum líka. Jói og
Eva gerðu aldrei mun á mér og sínum
börnum. Raunar var Efstibærinn
alltaf fullur af börnum öll sumur, þá
voru öll börn send í sveit ef hægt var.
Lalla og Summi eignuðust 8 börn,
við Óli 2 stráka. Þeir sóttu í sveitina
til afa og ömmu öll sumur og sváfu
auðvitað þar, en alla daga runnu þeir
saman við hópinn hennar Löllu. Það
var gaman að heyra þá bræður rifja
upp þessi sumur, orðnir fullorðnir
menn. Það hafði greinilega verið
óskaplega gaman hjá þeim, ekki síst á
unglingsárunum. Eftir að bílprófs-
aldri var náð þurfti mjög oft að
skreppa í Borgarfjörðinn um helgar.
Efstibærinn stóð alltaf opinn fyrir
þeim þó afi væri dáinn og amma flutt
suður til okkar og aðrir teknir við
Ráðagerði.
Jóhannesi bróður mömmu, Summa
og Löllu fáum við fjölskyldan í
Hvammi aldrei fullþakkaða aðstoð og
umhyggju við aldraða foreldra mína.
Svo allar þær ánægjustundir sem við
fjölskyldan áttum í Borgarfirðinum.
Summa og öllum ástvinum Löllu
sendum við fjölskyldan innilegar
samúðarkveðjur. Ég kveð Löllu með
18. aldar kveðjunni sem hún setti
undir bréfin sem hún skrifaði mér:
„Elsku frænka, vertu svo af mér kært
kvödd og Guði falin.“
Hjartans þökk fyrir allt.
Þín frænka,
Ingibjörg.
Við Lára vorum systradætur, hún
nokkuð yngri. Ég minnist þess þegar
ég sá hana fyrst á Ferjubakka, en þá
var hún á unglingsaldri. Þó að við
værum svona náskyldar hittumst við
ekki fyrr þar sem ég átti heima vest-
ur á fjörðum en hún í Borgarfirði. Á
þeim tíma sem við vorum að alast upp
var þetta mikil fjarlægð og meira til-
tökumál að ferðast á milli landshluta
en síðar varð. Ég var komin til
Reykjavíkur til dvalar þegar ég
ákvað að taka mér ferð á hendur með
rútu og hitta frændfólkið mitt í Borg-
arfirðinum. Þegar ég kom að afleggj-
aranum að Ferjubakka hitti ég fyrir
mann að störfum úti við og spurði
hann um ábúendur því bæirnir voru
þrír á þessum slóðum. Hann hélt nú
að hann vissi um mitt skyldfólk því
þar var kominn Jóhannes faðir Láru.
Þar fékk ég í fyrsta sinn að kynnast
þeirri einstöku gestrisni sem alltaf
hefur einkennt heimilisfólkið, þá ung
stúlka og síðar fullorðin með mína
fjölskyldu. Lára frænka mín var ekki
heima, hún var á Brennistöðum að
æfa leikrit. Þegar hún kom heim var
hún skellihlæjandi og kát, lundarfar
sem ávallt einkenndi hana. Vinskapur
myndaðist strax og hélst upp frá því.
Nokkru síðar leigðum við saman þeg-
ar við unnum báðar í Reykjavík.
Lára var einstaklega fær í hönd-
unum eins og sagt er. Hún kunni skil
á hvers kyns handverki og varla
nokkuð sem henni var óviðkomandi á
þeim vettvangi, sívakandi, forvitin og
fróðleiksfús. Hún lærði til dömuklæð-
skera hjá Guðfinnu Magnúsdóttur og
kúnstbróderí hjá Júlíönu Jónsdóttur.
Verkin hennar voru falleg og vel unn-
in og báru merki alúðar og kunnáttu
þeirrar sem þau vann.
Það átti hins vegar ekki fyrir Láru
að liggja að dvelja í Reykjavík því
hún bjó alla tíð á Ferjubakka með
sinni stóru fjölskyldu. Þar var
óvenjugestkvæmt og eins og áður
segir og einstaklega vel tekið á móti
fólki. Ekki var farið fram hjá Ferju-
bakka án þess að koma við og minn-
umst við fjölskylda mín með þakklæti
þeirra fjölmörgu góðu stunda sem við
höfum átt með heimilisfólkinu. Þar
ríkti gleðin og gæskan og skemmti-
legar sögur voru sagðar við matar-
borðið, dekkað mat hverjum sem
þiggja vildi. Í hvert sinn sem átti að
fara fram að Ferjubakka ríkti spenn-
ingur, ekki hvað síst hjá ungviðinu
því þar var nóg um að vera og allir
fundu einhvern á sínu reki til að eiga
samskipti við, ásamt því að upplifa
hefðbundin sveitastörf. Þá gafst og
tóm fyrir okkur frænkurnar að eiga
stundir saman og treysta böndin.
Oft þó líði of löng stundin
alltaf man þig frænka mín.
Verður kær sú von um fundinn
vermir hugann fyrri tíð.
(Jón Kristófersson frá Selárdal.)
Ég kveð nú Láru frænku mína með
þökk fyrir allt.
Fari hún í friði.
Sigríður Kr. Árnadóttir
(Didda) og fjölskylda.
 Fleiri minningargreinar um Láru
Jóhannesdóttur bíða birtingar og
munu birtast í blaðinu næstu daga.
Minningar 29
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 17. APRÍL 2010
✝
Elskuleg eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir,
amma og langamma,
ÁRDÍS OLGA STEINGRÍMSDÓTTIR,
Árskógum 8,
lést á Landspítalanum í Fossvogi fimmtudaginn
15. apríl.
Jarðarförin verður auglýst síðar.
Ragnar Elíasson,
Helga Ragnarsdóttir, Sigurður Guðmundsson,
Elísa S. Ragnarsdóttir, Friðrik Guðnason,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og lang-
amma,
ELLEN DANÍELSDÓTTIR,
Droplaugarstöðum Snorrabraut,
Reykjavík,
áður Fellsmúla 9,
andaðist á Droplaugarstöðum fimmtudaginn
15. apríl.
Þorkell Árnason, Rakel Egilsdóttir,
Guðbjörg Árnadóttir, Eric Paul Calmon,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
AGNAR ÁRNASON
kaupmaður,
varð bráðkvaddur á heimili sínu miðvikudaginn
14. apríl.
Jarðarförin verður auglýst síðar.
Magnhildur Friðriksdóttir,
Magnús Agnarsson, Ulrika Bladh,
Kristbjörg Agnarsdóttir, Konráð Sveinsson,
Arnar Jökull Agnarsson, Anna Lára Magnúsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Kæri fóstri minn, vinur okkar og bróðir,
MAGNÚS HRÓLFSSON
bóndi á
Hallbjarnarstöðum í Skriðdal,
sem lést á sjúkradeild Heilsugæslunnar á Egils-
stöðum föstudaginn 9. apríl, verður jarðsunginn frá
Þingmúlakirkju mánudaginn 19. apríl kl. 14.00.
Þeir sem vildu minnast hans láti sjúkradeildina
á Egilsstöðum njóta þess.
Magnús Karlsson, Heiða Reimarsdóttir,
Arnar Karl og fjölskylda,
Málfríður Hrólfsdóttir,
Sigríður Hrólfsdóttir
og aðrir vandamenn.
✝
Okkar ástkæri
BJÖRGVIN HALLDÓRSSON,
Grandavegi 47,
Reykjavík,
lést á hjúkrunarheimilinu Víðinesi fimmtudaginn
15. apríl.
Aðstandendur.
✝
Ástkær systir okkar og mágkona,
INGIBJÖRG HEIÐDAL,
áður til heimilis á Dalbraut 20,
Reykjavík,
lést á hjúkrunardeild Hrafnistu í Reykjavík fimmtu-
daginn 15. apríl.
Útförin verður auglýst síðar.
Margrét Heiðdal,
Gunnar Heiðdal,
Anna Heiðdal, Haukur Dan Þórhallsson,
Kristjana Heiðdal, Eyjólfur Högnason.