Morgunblaðið - 17.04.2010, Blaðsíða 33

Þetta var ógleymanleg ferð í alla
staði. Stórstjörnur, glæsikerrur,
pelsar, kokteilar og stórinnkaup er
það sem kemur upp í hugann og eru
minningarnar úr þessari ferð mér svo
kærar að ég mun aldrei gleyma
henni.
Það er svo erfitt að hugsa til þess
að hafa þig ekki hjá mér, ég þekki
ekkert annað. Ég mun sakna þín svo
mikið að það er sárt að hugsa til þess.
Veit að núna líður þér vel og ert í
faðmi afa Kára. Ég elska þig amma
mín og það mun ekki líða dagur sem
mér verður ekki hugað til þín.
Þín
Eva.
Það er farið að vora í Skagafirði, og
þessi sérstaka silfurbláa aprílbirta
sem liggur til hafsins er hvergi til
nema hér. Og einmitt núna þegar
birtan er vaxandi og myrkur vetrar
dvínar, sól hækkar á lofti dag frá
degi, og allt líf að endurfæðast, þá
lagði Eva mágkona mín af stað í sína
hinstu för, hljóðlega lagðist hún til
hvíldar, sofnaði og vaknaði ekki aft-
ur.
Ég minnist þess er ég kynntist
þeim hjónum Evu og Kára, og heimili
þeirra, sem var dálítið á annan veg en
ég áður þekkti og ekkert hversdags-
legt.
Alla daga kenndi hún við Tónlistar-
skólann og flesta daga komu nem-
endur heim til Evu og æfðu sig þar,
enda ekki hljóðfæri á hverju heimili.
Að loknum kennsludegi gat það
svo gerst að kennarinn settist við
hljóðfærið, slakaði á og þá gat allt
heyrst í bland; klassík, djass, söng-
leikjatónlist eða lög eftir Eyþór, Pál
Ísólfs eða einhverja af íslensku önd-
vegistónskáldunum. Og Kári kunni
vel að meta tónlistina þótt hans aðal-
áhugasvið lægju nær hinu ritaða og
talaða orði, og maður komst ekki upp
með að hafa ekki lesið nýjustu ljóðin
hans Hannesar og hafa á þeim skoð-
un eða skáldverkum Indriða G. en
skagfirsku listamennirnir skipuðu
öndvegi í huga Kára.
Þannig sköpuðu þau og nutu
menningar, og leiklistin varð ekki út-
undan, því bæði léku þau burðarhlut-
verk í stórum sýningum hjá Leik-
félagi Sauðárkróks.
Að loknu námi byrjaði Eva sem
einkakennari í píanóleik, en eftir að
stofnaður var tónlistarskóli varð hún
fastráðinn kennari og raunar allt frá
byrjun staðgengill skólastjóra, Ey-
þórs Stefánssonar. Þegar svo Eyþór
lét af störfum tók Eva við skóla-
stjórninni, og undir hennar hand-
leiðslu óx Tónlistarskóli Sauðárkróks
og dafnaði, og vann sér sess í menn-
ingarlífi bæjarins. Upphafsár eru oft
erfið og þannig var einnig um Tón-
listarskóla Sauðárkróks. Vilji til að
bjóða kennslu í sem flestum greinum
var mikill, en skólinn réð ekki yfir
húsnæði og ekki voru á staðnum
kennslukraftar til að svara þeim ósk-
um sem bárust. Því komu um árabil
t.d. fiðlukennarar viku og viku til
kennslu og til að lágmarka kostnað
var kennarinn oftast í fæði og hús-
næði heima hjá skólastjóra þær vikur
sem staðið var við. Eva lét af störfum
1999, og sagðist þá ganga ánægð og
áhyggjulaus frá borði þar sem skól-
inn, þetta óskabarn hennar, væri í
öruggum höndum nýs skólastjóra,
Sveins Sigurbjörnssonar.
Eva Snæbjarnardóttir var Skag-
firðingur í húð og hár. Hún sagðist
hafa notið þeirra forréttinda að geta
farið út í heim til að læra það sem
hugur hennar stóð til, en síðan komið
heim til að miðla þar menntun sinni
og þekkingu, og fá í samvinnu við hóp
af góðu fólki að byggja upp öflugan
og góðan skóla.
Við leiðarlok vil ég þakka Evu
Snæbjarnardóttur frábæra vináttu,
samvinnu og samstarf um árabil.
Megi sá Guð sem yfir okkur öllum
vakir leiða hana á móti bjartari degi í
eilífu ríki sínu.
Við Birna sendum öllum aðstand-
endum Evu Snæbjarnardóttur inni-
legar samúðarkveðjur.
Björn Björnsson.
 Fleiri minningargreinar um Evu
Snæbjarnardóttur bíða birtingar og
munu birtast í blaðinu næstu daga.
Minningar 33
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 17. APRÍL 2010
✝ Margrét fæddist áSauðárkróki 14.
júlí 1935. Hún lést á
Heilbrigðisstofn-
uninni á Sauðárkróki,
deild II, 6. apríl síðast-
liðinn. Foreldrar
hennar voru Guð-
mundur Jósafatsson,
f. 4. október 1899, d.
14. janúar 1974, og
Hólmfríður Jón-
asdóttir, f. 12. sept-
ember 1903, d. 18.
nóvember 1995.
Systkini Margrétar
eru: Hörður Guðmundsson, f. 1928,
d. 1987, Hjalti Jósafat Guðmunds-
son, f. 1929, og Anna Jóna Guð-
mundsdóttir, f. 1931.
Margrét giftist Stefáni Guð-
mundssyni, f. 8. júlí 1933, d. 22.
mars 2007. Stefán ólst upp hjá for-
eldrum sínum í Húsatúni í Haukadal
við Dýrafjörð. Foreldrar hans voru
er Guðmundur Jensson, þau eiga
tvö börn; Margréti, f. 4. ágúst 1984,
og Ingva, f. 2. maí 1988. 3) Ægir
Sturla, f. 15. maí 1961, eiginkona
hans er Arngunnur Sigurþórs-
dóttir, þau eiga tvær dætur; Guð-
björgu, f. 11. febrúar 1990, og Mel-
korku, f. 5. apríl 1994.
Margrét ólst upp á Sauðárkróki
hjá foreldrum sínum. Hún fékkst
við ýmis störf á sínum yngri árum
auk húsmóðurstarfsins. Má þar
nefna fiskvinnslu og saumaskap.
Síðast vann hún í mötuneyti Fjöl-
brautaskóla Norðurlands vestra,
þar sem hennar starfsævi lauk, fyrr
en hún ætlaði, vegna heilsubrests.
Síðustu þrjú árin var heimili hennar
á deild II á Heilbrigðisstofnuninni á
Sauðárkróki, en þangað flutti hún
þegar eiginmaðurinn, Stefán, henn-
ar stoð og stytta, féll skyndilega frá.
Útför Margrétar verður gerð frá
Sauðárkrókskirkju í dag, 17. apríl
2010, og hefst athöfnin kl. 11.
Guðmundur Jón Jóns-
son, f. 2. júní 1888, d.
19. janúar 1945, og
Sigríður Katrín Jóns-
dóttir, f. 27. nóv-
ember 1899, d. 24.
desember 1995.
Börn Stefáns og
Margrétar eru: 1)
Guðmundur Rúnar, f.
14. febrúar 1957, eig-
inkona hans er Arn-
fríður Arnardóttir,
börn þeirra eru: a)
Stefán Örn, f. 22.
febrúar 1978, sam-
býliskona hans er Svana Hilde-
brandt, sonur þeirra er Guðmundur
Ernir, f. 3. janúar 2007, b) Berglind
Inga, f. 28. apríl 1983, sambýlis-
maður hennar er Kristinn Leifsson
c) Jónas Rúnar, f. 4. maí 1988, sam-
býliskona hans er Steinunn Hulda
Magnúsdóttir. 2) Sigríður Katrín, f.
25. janúar 1959, eiginmaður hennar
Hinsta kveðja til móður og
tengdamóður.
Ég sé þig í nóttlausu skini skarta,
Skagafjörður um sumartíð,
og hvergi slær örar þitt heita hjarta,
en hásumarkvöld í Varmahlíð.
Þar opnast þinn faðmur til fjalla og
stranda,
fjörðurinn blár og jökulsins kinn.
Hver þarf nýrra að leita landa,
sem lifir og starfar við barminn þinn?
– – –
Þar Mælifellshnjúkur í víðbláins veldi
er vörður að sunnan í fjarðarins hring,
því sveipast lokkar hans árdegiseldi
áður en sól vermir fjöllin í kring.
– – –
Vornætur tíbrá um Tindastól leikur,
í tárhreinu djúpinu speglar hann brá,
lyftir mót hásölum kollinum keikur,
hvassbrýndur skimar um norðurhöf
blá.
Þar ytra rís Drangey dimmblá og fögur
sem draumsýn máluð á litað tjald,
og náttsólin greiðir geislakögur
og gulli sáldrar á hafsins fald.
– – –
En Málmey að austan úr mistri bláu
af mararfleti í hillingum rís,
og Þórðarhöfði með hraunþilin háu
horfir til vesturs mót kvöldsins dís.
Hver á sér fegurri átthaga á jörðu,
né yndislegri og friðsælli reit,
en Skagafjörðinn, sem guðirnir gjörðu
einn glóbjartan árdag að minni sveit?
(Hólmfríður Jónasdóttir.)
Hvíl í friði.
Guðmundur Rúnar
Stefánsson og
Arnfríður Arnardóttir.
Deyr fé,
deyja frændur,
deyr sjálfur ið sama;
en orðstír
deyr aldregi,
hveim er sér góðan getur.
(Úr Hávamálum)
Minningarnar um góða ömmu
gleymast aldrei.
Berglind Inga og Jónas Rúnar.
Þegar ég kom í heiminn áttu for-
eldrar mínir ekki í mikum vandræð-
um með að finna nafn á mig. Mar-
grét skyldi ég heita, í höfuðið á
báðum ömmum mínum, og alnafna
þeirra í þokkabót. Núna eru þær
báðar horfnar á braut með 10 ára
millibili, nánast upp á dag. Fyrst
amma Magga og nú amma Gréta.
Amma Gréta bar hag fjölskyldu
sinnar fyrir brjósti og gerði aldrei
upp á milli okkar barnabarnanna.
Eftir að hún fór á sjúkrahúsið og
byrjaði að föndra, þá hélt hún því til
haga að allir fengju eins. Núna er
gaman að eiga þessa fallegu muni
eftir hana. Það eru forréttindi að fá
að alast upp í nágrenni við ömmur
sínar og afa.
Margar mínar bestu minningar
úr barnæsku eru tengdar ömmu
Grétu og afa Stebba. Laugardags-
morgnar í sundlauginni, þar sem
fyrst var synt aðeins og svo farið í
pottinn og spjallað, sunnudagsrúnt-
ar um héraðið og ís í Varmahlíð og
auðvitað lottóið á laugardögum. Öll
fjölskyldumatarboðin, laufa-
brauðsgerðin, tertur og heitt kakó á
aðfangadagskvöld, gamlárskvöld
með ömmu á bak við myndavélina
og afi með vindilinn í munnvikinu.
Spánardressin, lottókjólarnir og út-
landanammið.
Fyrir allt þetta og svo ótal margt
annað er ég endalaust þakklát,
elsku amma mín. Núna ert þú kom-
in til afa og þið getið haft það gott
saman á ný.
Hvíl í friði elsku amma mín.
Þín nafna,
Margrét.
Elsku amma Gréta. Ég vil byrja
á því að þakka þér fyrir þessi tutt-
ugu ár sem þú hefur verið hluti af
mínu lífi. Tuttugu ár eru ekki stór
partur af þínu lífi en fyrir mér er
það allt mitt líf og því langur tími.
Þú varst alltaf svo góð og gjaf-
mild, varst alltaf að ota einhverju
að manni, sérstaklega mat og sæ-
tindum. Þegar ég kom norður í
heimsókn til þín og afa þá beið mín
fulldekkað borð af kökum og kræs-
ingum. Þú varst alltaf dugleg við að
prjóna og ég get ekki talið þær
peysur sem þú prjónaðir á mig í
gengum tíðina, svo margar voru
þær. Þið afi voruð dugleg við að
skella ykkur út í sólina og komuð
heim brún og sæl og auðvitað með
gjafir fyrir okkur krakkana. Já, þið
afi voruð gjafmild og voru stærstu
pakkarnir á afmælum og jólum allt-
af frá ykkur. Þú varst alltaf áhuga-
söm um hvað ég hefði fyrir stafni í
skólanum og fimleikunum.
Þú varst mjög lífsglöð og það
þurfti ekki mikið til að kæta þig. Ég
man eitt sinn þegar ég og Steinunn
frænka klæddum okkur í gömul föt
af þér og gengum um göturnar á
Króknum eins og gamlar konur,
okkur fannst þetta þvílíkt fyndið og
þér líka og tókst myndir af okkur.
Það var alltaf eitthvað hægt að hafa
fyrir stafni hjá þér.
Áramótin eru mér minnisstæð, að
vera yfir áramótin hjá ykkur afa
var alltaf langskemmtilegast. Þar
vorum við öll saman, við stórfjöl-
skyldan, og borðuðum góðan mat
saman, fórum á brennuna og skut-
um upp flugeldum.
Eftir að þú fórst á Heilbrigð-
isstofnunina á Króknum varstu
dugleg við að mála á diska og dúka
og á ég nokkra diska eftir þig. Ég
mun sakna þín elsku amma en ég
veit að nú ertu komin á betri stað
og ég vona að þér líði vel þar.
Amma Gréta, þú munt lifa í
minningu minni svo lengi sem ég
lifi.
Þín
Guðbjörg Ægisdóttir.
Margrét Guðmundsdóttir
✝
Við þökkum öllum þeim sem sýndu okkur samhug
og vinarþel við andlát og útför móður okkar,
tengdamóður, ömmu og systur,
BJARGAR SÓLEYJAR RÍKARÐSDÓTTUR,
Lágholti 23,
Mosfellsbæ.
Ríkarður Már Pétursson,
Þorsteinn Pétursson, Þórunn Pálsdóttir,
Þórhildur Pétursdóttir, Þorlákur Magnússon,
Jóna Lára Pétursdóttir, Emil Guðmundsson,
Hjalti, Sólrún Una, Guttormur, Björg,
Ólöf Ríkarðsdóttir,
Ásdís Ríkarðsdóttir.
✝
Hugheilar þakkir sendum við þeim sem sýndu
okkur samúð og vinarhug við fráfall og útför
ástkærrar móður okkar, tengdamóður, systur,
ömmu og langömmu,
ÖNNU GUÐMUNDSDÓTTUR.
María Helgadóttir, Friðrik G. Gunnarsson,
Helgi Helgason,
Inga Lára Helgadóttir, Ólafur Haukur Jónsson,
Björk Helgadóttir, Sigurður Hauksson,
Guðmundur Rúnar Helgason,
Inga Á. Guðmundsdóttir,
Þorsteinn Guðmundsson,
ömmubörn og langömmubörn.
✝
Hjartans þakkir til allra þeirra sem sýndu okkur
samúð og vinarhug vegna andláts og útfarar eigin-
konu minnar, móður okkar, tengdamóður, ömmu
og langömmu,
BIRNU R. ÞORBJÖRNSDÓTTUR
frá Sporði,
Hvammstangabraut 20,
Hvammstanga.
Hjartans þakkir fá allir þeir fjölmörgu sem önnuðust hana í veikindum
hennar, bæði í Reykjavík og Hvammstanga.
Sérstakar hjartans þakkir fær Rúrí (Guðrún Magnúsdóttir) fyrir hennar
ómetanlegu hjálp, kærleika og umhyggju.
Ágúst Jóhannsson,
Þorbjörn Ágústsson, Oddný Jósefsdóttir,
Jóhanna Sigurða Ágústsdóttir, Guðmundur Vilhelmsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Innilegar þakkir til allra þeirra sem sýndu okkur
samúð og vináttu við andlát og útför eiginmanns,
föður, afa, langafa og langalangafa,
BRYNJÓLFS LÍNDAL JÓHANNESSONAR,
Sólvangi,
Hafnarfirði.
Þórunn Þráinsdóttir,
Jóhannes Líndal Brynjólfsson,
Þráinn Líndal Brynjólfsson,
María Líndal Brynjólfsdóttir,
Arnar Þór Jóhannsson,
Hilmar Þór Jóhannsson,
Lárus Þór Jóhannsson,
Jakob Líndal Jóhannesson,
Brynjólfur Líndal Jóhannesson,
Andri Líndal Jóhannesson,
Aníta Þórunn Þráinsdóttir,
Telma Björg Þráinsdóttir.