Heimilisritið - 01.02.1951, Blaðsíða 28

ar, skaltu sýna piltinum þínum alúö og
ást, — ef þú elskar liann — og láta
þennan vandræðagrip ekki spilla sálarró
þinni um of.
Til „Lollti og Lnllu“: — Getur ekki
önnur hvor ykkar gert móður sína að
trúnaðarvini sínum í þessum efnum?
Það er undarlegt, hvað ungar stúlkur
eiga erfitt með að tala við hana mömmu
sína, þegar um fcimnismál er að ræða!
Til „G. G. G.“: — Þú hefðir alveg
eins getað spurt: hvers vegna grípa ekki
allir gæsina þegar hún gefst? Ætli strák-
urinn hafi ekki verið feinnnn eða upp-
burðarlítill við þig? Líklega er hann
ckki við þirt hæfi, elskan. Vertu ekki
svona óspör á bros og augnatillit til blá-
ókunnugra stráka — þeir geta misskil-
ið þig og haldið, að þú sért önnur og
vcrri en þú ert.
Til „247": — Það er varla um annað
að gera en að þú auglýsir, bæði að því
cr snertjr bréfasamband og atvinnuna.
Varðandi vísurnar, þá eru þær ekki
mikils virði, fyrir aðra en þig sjálfan,
og þar að auki eru oft svo litlar áherzl-
ur á stuðlaorðunum, að það er eins og
kvæðið sé alls ekki stuðlað. — Þakka
þér fyrir ummælin um mig. Lifðu heill.
Til „Söm“: Þú leggur fyrir mig sjö
erfiðar spurningar, þar á meðal viltu fá
upplýsingar um 13 leikara og vita hvað
því veldur, að Utvarpstíðindi eru hætt
að koma út. Svör við flestum hinna
spurninganna geturðu fengið með því
að lesa Heimiiisritið undanfarandi ár.
Og því miður, Sara mín, hef ég ekki
nema takmarkað rúm. En viðvíkjandi
eftirskriftinni vil ég taka það fram, að
það er ekki hægt að segja, hversu þung
stúlka á að vcra eftir hæð, cf hún er
undir 15 ára aldri. Hinsvegar ertu ein-
hvern tíma líklcg til að verða mikil fyr-
ir þér, og mcr væri ánægja að fleiri bréf-
un> frá þér. Skriftin er ágæt og rétt-
ritunin fy'rirtak.
Til „Litla og Stóra", „Fávísrar' o. fl.:
— Ég leiði hjá mér að svara lögfræði-
legum spurningum. Þeim verða mál-
flytjendurnir eða dómstólarnir að ráða
til lykta.
Til „Emily“: — Ég held að það geti
orðið „eitthvað" úr þessu, og ég hcld
líka að það sé heppilegt, ef — já, það
er alltaf eitthvað ef. En það er hinsvegar
ekki gott að ráðleggja þér, hvernig þú
átt að hegða þér gagnvart honum. Það
er mjög trúlegt að hann sé feiminn í
nærveru þinni — og vilji jafnvel forð-
ast þig, einkum ef þú hefur svona
stingandi augnaráð. Hv'ernig væri að
rabba við hann að fyrra bragði, stríða
honum til að byrja með, í gamni auð-
vitað, því stríðni er nefnilega afar hæp-
in. Svo geturðu lcitt talið að öðru, t. d.
nærsýni þinm! En — þér að seg)a ■—
þá er ég viss um, að ef þú ígrundar
þctta mál af alvöru, þá mun „hin kven-
lcga slægð“ þín finna einhvcr ráð til
að kippa þessu í lag.
Til „Einnar í vandræbum": Mér finnst
vera ofur einfalt fyrir þig að fara út
með þínum kunningjastúlkum, án þess
að skipta þér af því hvaða álit litla
heimasætan hefur á því. Ef móðir henn-
ar tekur í sama streng, skaltu standa
fast á þínum rétti sem frjáls stúlka.
Verði átök um þetta, skaltu ekki láta
undan, fyrr cn ef móðir þín kemur til
skjalanna. Þú ert hjá vandalausu fólki
— að mér skilst — þar sem þú kannt
síður en svo vel við þig, svo að mér
fyndist þú ættir ekki að láta hlut þinn,
ef það á að kúga þig eða gera þér líf-
ið leitt að ástæðulausu. Vertu bara á-
kveðin, án nokkurrar þykkju, þá skaltu
sanna til, að þú hækkar í áliti fremur
cn hitt.
Eva Adams
26
HEIMILISRITIÐ