Heimilisritið - 01.02.1951, Blaðsíða 55

Heimilisritið - 01.02.1951, Blaðsíða 55
Eyja ástarinnar Keillandi róman eftir JUANITA SAVAGE Nýjir lesendur geta byrjað hér: Joan er stórauðug stúlka, sem alin licfur verið upp í mesta eftirlæti. Hún cr óspör á að gera karlmenn ástfangna af sér, en snýr þá við þeim bakinu, án þess að skeyta nokkuð um tilfinningar þeirra. Sá síðasti, scm orðið hefur fyrir þcssu, er Hilary Sterling, þegar hann var á ferðalagi í Ameríku. Hilary á heima í Suður-Kyrrahafs- eyjunni Muava og stundar þar perlu- veiðar og kaffirækt. Síðar, þegar Joan er í skemmtiferð með vinum sínum á lysti- snckkju um Kyrrahafið, hittir hún Hil- ary aftur. Þá Iætur Joan enn líklega við hann, en hlær að honum þegar minnst varir. Hilary ákveður nú að sigra hana og koma henni í kynni við hina sönnu ást. Hann lokkar hana með sér út í skipsbátinn og siglir með hana nauð- uga til Muava. Joan sárbiður hann um að flytja sig aftur til vina sinna, býðst jafnvel til að giftast honum ef hann láti að orðum hennar, en það er ekki hægt að hagga ákvörðun hans. Nokkru síðar halda hinir innfæddu eyjarskeggj- ar þcim Hilary og Joan mikla veizlu, scm í augum villimannanna er brúð- kaupsveizla þeirra. Um nóttina er Jo- an að hugsa um að flýja, enda finnst henni framkoma Hilarys mjög auðmýkj- andi fyrir sig. Hún læðist að svefn- herbcrgisdyrum hans og hlerar eftir því, hvort hann muni sofnaður, en þá kem- ur hann skyndilega að henni og segir, um leið og hann tekur hana í faðm sér: „Játaðu nú, að þú óskir að verða mín“. „Nei, nei og aftur nei. Ég óska ekki að verða þín“, sagði Joan æst. „Held- urðu að ég muni Ieggjast svo lágt að bjóða sjálfa mig, hversu mikið sem ég elskaði þig? Ef þú elskar mig . . Hún þagnaði, hún vissi ekki vel hvcrnig hún skyldi koma orðum að því sem hún vildi segja. „Ég má þó halda að þú hafir komið hingað til að fá frekari sannanir fyrir ást minni tjl þín“, sagði Hilary blíð- lega. „En hvað þú ert töfrandi, Joan, hvað andlit þitt e'r dásamlegt í tungls- skininu. Þú líkist lifandi, aðdáanlegri marmarastyttu, lifandi, af því ég finn HEIMILISRITIÐ 53
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.