Heimilisritið - 01.02.1951, Blaðsíða 18

Heimilisritið - 01.02.1951, Blaðsíða 18
Madame de Pompadour fór strax á fund drottningarinnar, eftir að hún hafði kvatt kon- unginn. Það var henni veruleg eldraun. Allar hirðmeyjarnar voru samankomnar í stórum, spegilsettum sal, uppljómuðum af skínandi kristals-kertum — allar klæddar samskonar hirð- búningum. Um leið og Madame de Pompadour gekk inn í sal- inn, heilsaði hún með hnébeyg- ingu; hún heilsaði öðru sinni með hnébeygingu, þegar hún var um það bil í miðjum saln- um; og þeirri þriðju, þegar hún var komin upp að hásæti drottn- ingarinnar. Svo beygði hún sig niður eftir þeirrar tíðar sið- venju, eins og til að taka fald drottningarinnar og kyssa. Drottningin veifaði lítillega viftu sinni til merkis um að henni væri heimilt að sleppa þessum þætti viðhafnarinnar, eins og vani hennar var undir slíkum kringumstæðum. Síðan var venja að drottningin yrti á viðkomandi. Allir höfðu búizt við að hún myndi verða kulda- leg í viðmóti og stutt í spuna við þetta tækifæri, en drottn- ingin var mjög viðmótsþýð og áfram um að geðjast eigin- manni sínum, konunginum, í hvívetna. Þess vegna var hún blíðleg við Madame Pompadour og spurði hana um fjarskyldan ættingja, aðalsfrú nokkra, sem hún þekkti. Madame de Popma- dour varð gagntekin og gat að- eins stunið upp: „Ég hef ein- læga löngun til að þóknast yð- ur, Madame.“ Síðan kvaddi hún drottninguna og fór. Með þessu hóf Madame de Pompadour 19 ára feril sinn sem „Vinstrihandardrottning“. Eyðslusemi hennar og óhóf var ægilegt. Og það var óhófsemi, sem aðeins sérstaklega fjölhæf og dugleg kona hefði komizt upp með, jafnvel við hirð Lúð- víks XV. Madame Pompadour, sem lengi hafði gegnt forustu- hlutverki á sviði tízkunnar, gerðist ekki ómerkur verndari lista og bókmennta. T. d. var Voltaire einn af hinum mörgu andans áhrifamönnum, sem um- gengust hana mikið. Einnig tók hún virkan þátt í að móta franska utanríkispólitík, og stjórnmál landsins yfirleitt, enda yar það raunverulega hún, sem stjórnaði Frakklandi um miðbik æviára Lúðvíks XV. Jeanne Antoinette Poisson, sem beinlínis hafði verið alin upp með það fyrir augum að verða ástmey Frakklandskon- ungs, dó 42 ára gömul, södd lífdaga og á hátindi frægðar sinnar. EXDIR 16 HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.