Heimilisritið - 01.02.1951, Blaðsíða 50

Heimilisritið - 01.02.1951, Blaðsíða 50
bókum. Ég hef gaman að börn- um.“ Stúlka, sem var svona langt fyrir utan heiminn, hlaut að vekja áhuga. Næsta dag fór Leila með Jessicu til morgun- verðar. Hún fékk að vita hina furðulegustu hluti, þegar hún spurði hana varlega um hagi hennar. Jessica bjó hjá ömmu sinni og þótti mjög vænt um hana. Á kvöldin styttu þær sér stund- ir á svo gamaldags hátt sem með útsaumi og að spila vist við ná- grannana. Það var ábyggilegt, að Jess- ica var ekki í kunningskap við neinn mann, en það merkilega var, að Jessica hafði engar á- hyggjur af því. Einhverntíma, sagði hún rólega við Leilu, myndi hún hitta þann rétta. „Góða mín, þetta dreymdi fólk um á tímum afa okkar og ömmu,“ sagði Leila. „Sam- keppnin er alltof hörð núna, til þess að ung stúlka gati setið heima og beðið. Þú verður að nota allt, sem þú hefur.“ Og það er nú ekki mikið! hugsaði Leila og horfði á lítinn og grannan líkama Jessicu, hræðilegt brosið hennar og blíð- leg, nærsýn og grá augun. Það var skemmtilegt að taka Jessicu undir vernd sína. Fyrst fór hún til Tommy Chadbourne, af því að Jessica og Tommy gátu orðið skemmti- legasta hjónaefni. „Hvers vegna ég býð Jessicu Walton aldrei út?“ sagði Tommy ringlaður. „Það veit ég ekki, mér hefur aldrei dottið það í hug. Hún er víst ekki mín týpa.“ „Vitleysa," sagði Leila. „Jess- ica er dálítið sérstök.“ Hún brosti ögrandi. „Maður þarf bara að þekkja hana. Þú ert rétti maðurinn til að fjörga hana dálítið upp.“ En það var ekki svo auðvelt að fjörga Jessicu upp. Þegar Jessica hafði einu sinni farið út með Tommy, sagði hann . stuttur í spuna við Leilu, að hún væri alls ekki hans „týpa“. Hann hafði bara reynt að kyssa hana og... Albert Thomsen var næstur í röðinni, og það var ósköp auð- velt að sannfæra hann. Albert hafði mjög gaman af óperum og var í kór. Leila sagði, að Jessica myndi verða mjög hrif- in, ef Albert byði henni að koma og hlusta á söngskemmtun eitt kvöld. „Heldurðu það?“ sagði Albert. „Ég vissi ekki, að hún væri hrifin af tónlist." „Jú, það er hún nú einmitt,“ sagði Leila. Albert og Jessica myndu verða skemmtilegt par, 48 HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.