Árbók skálda - 01.12.1956, Qupperneq 15

Árbók skálda - 01.12.1956, Qupperneq 15
13 kom niður dalverpið. Á þeirri stundu varð hugur hennar lygn sem fljótið og feginn þess þunga niði. Hún breiddi hvítan dúk á borðið, kveikti ljós á þremur kertum og brenndi berki þar til skálinn ilmaði. En þegar hann nálgaðist, lauk hún upp dyrum hússins, svo faðmur þess stæði opinn, þegar Hadrían kæmi heim. Á meðan kertin brunnu, gekk hún um beina, og á meðan hann neytti mat- ar, horfði hún á hendur hans, virti fyrir sér bjart enni hans og dökkar brúnir. En þegar hún hugsaði um hinn bratta veg, sem hann hafði gengið, gat hún ekki lengur dulið hugrenningar sínar og spurði: — Hadrían, fannst þú nokkuð, Hadrían? Hann leit upp, og svipur hans var bjartur og augun Ijómuðu af heitri gleði. — Fatíma, sagði hann, — ég fann perlu, rauða perlu . . . Hann lagði perluna í lófa henni og mælti: — Fatíma, hörund þitt er sem geisli, er sem brim við strönd. Perlan glitraði í hönd henni, og perlan var sem blóð og eldur, og ljómi hennar bar skin kvölds og morguns. Og þó hélt hún, að hann hefði ekki enn fundið það, sem hann leitaði, því byrgði hún andlitið í höndum sér um leið og hún spurði: — Hadrían, fannst þú ekkert annað, Hadrían? Hún heyrði nið fljótsins, og þó var þögn; hún sá kertaljósin speglast í aug- um hans, og þó var þar myrkur. — Hadrían, hvíslaði hún meðan arinninn kulnaði. — Hadrían, hvíslaði hún meðan ljósin drukknuðu í heitu vaxinu. Og er hún leit upp, var stóllinn hans auður. Þá gekk hún út í nóttina og hrópaði nafn hans, en myrkrið svalg rödd hennar. Hún hljóp milli trjánna, og grein- arnar rifu klæði hennar. 1 dögun mætti hún gamalli konu, sem kom frá fljótsbakkanum með ker í hendi, og hún greip um axlir konunnar og sagði: — Gömul kona, þú heyrðir orð af börum deyjandi móðui', — hvemig var klæðið góða? — og af hvaða toga voru þeir þræðir spunnir? En konan mælti: — Fatíma, hví spyrð þú? — er ekki umhyggja þín sem ára dags og logi arins. Því segi ég: Hvergi var bjartari vefur sleginn en í húsi þínu, ung kona. Þá gekk hún inn dalverpið, upp með fljótinu, — og hún þrýsti perlunni að brjósti sér, breiddi faðminn mót dimmum straumi og hvíslaði nafn hans, og rödd hennar var blíð og þrungin trega.
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84
Qupperneq 85
Qupperneq 86
Qupperneq 87
Qupperneq 88
Qupperneq 89
Qupperneq 90
Qupperneq 91
Qupperneq 92
Qupperneq 93
Qupperneq 94
Qupperneq 95
Qupperneq 96
Qupperneq 97
Qupperneq 98
Qupperneq 99
Qupperneq 100
Qupperneq 101
Qupperneq 102
Qupperneq 103
Qupperneq 104
Qupperneq 105
Qupperneq 106
Qupperneq 107
Qupperneq 108

x

Árbók skálda

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Árbók skálda
https://timarit.is/publication/1056

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.