Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.06.1960, Blaðsíða 5

Tímarit Máls og menningar - 01.06.1960, Blaðsíða 5
RITSTJ ORNAKGREIN Njósnir eru njósnir, segja þeir, og lofthelgisbrot flugvéla eru siðferðilega óæskileg, en dag- legt brauð í reyndinni. Ekkert er sjálfsagðara en að fylgja Bandaríkjantönnum eftir á þann hólm sem þeir velja sér og sleppa hinum „ógildu" mælikvörðum, hvort sent þeir eru siðferðilegir eða lögfræði- legir. Það er velkunnugt að herstjórnir láta sig ekki muna um að fremja fullveldisbrot gagnvart öðrum ríkjum, með flugvélum eða á annan hátt, einkum ef þau ríki eru ekki lík- leg til að geta borið hönd fyrir höfuð sér. Bandaríkjamenn hafa t. d. látið það kvisast að þeir hafi nýlega ljósmyndað alla Kúbu ór lofti — úr U-2-flugvélum. Arið 1958 þurftu þeir að setja innrásarher á land í Líbanon eins og mönnum mun í fersku minni. Þeir sendu þá herflutningaflugvélar frá Vestur-Þýzkalandi til Kýpurs, sem brutu lofthelgi Sviss og Aust- urríkis svo reglulega að þessi tvö ríki voru neydd til að hera fram mótmæli. Þessar full- veldisyfirtroðslur voru aðeins siðferðilega ámælisverðar en ekki pólitískt. Bandaríkjamenn telja flugferðir sínar yfir Sovétríkjunum hliðstæðar loflhelgisbrotum gagnvart Kúbu, Sviss, Austurriki. Samkvæmt „raunsæispólitíkinni" er aðeins dæmt eftir afleiðingum (eða afleið- ingaleysi) athafnanna. Bandaríkin hafa því rekið árangursríka pólitík með njósnaflugi sínu yfir Sovétríkjunum; þeint hefur tekizt að ljósmynda iðjuver og hernaðarstöðvar. Ilinsvegar liafa þeir sýnt með athæfi sínu að þeir voru tilbúnir að hleypa heiminum í bál og brand. Þetta er mergurinn málsins. Flugferðir þær sem Bandaríkjamenn hafa tíðkað yfir Sovét- ríkjnnuni hefðu getað komið af stað þriðju heimsstyrjöldinni, á tímum atómsprengna og flugskeyta, þegar eina vörnin samkvæmt margbásúneruðunt yfirlýsingum herfræðinganna felst í því að senda af stað gagnárásarskeytin áður en árásarskeytin eru fallin. Hammar- skjöld, aðalritari Sameinuðu þjóðanna, hefurlátið í ljós þá skoðun að geigvænlegust hætta stafi nú af því að stríð geti brotizt út af tæknilegri slysni, en ekki af því að eitthvert ríki muni hrinda því af stað viljandi. Það eru ósköp liins sjálfvirka stríðs. Eins og fyrr er sagt liafa Ameríkumenn ekki svarað því hvað þeir hefðu tekið til hragðs ef sovézk flugvél hefði flogið inn yfir Ameríku í söniu hæð og með sama hraða og atómsprengjuflugvél. Mannkynið á ef til vill nokkuð að þakka því, þó einhverjum nnini finnast skrítið, að rúss- neskar taugar eru óbilaðri en bandarískar, eins og Critic (Kingsley Martin) kemst að orði í New Statesman 28. maí sJ. Bandaríkjamenn hafa brotið ótvíræð alþjóðalög með flugi sínu yfir erlendu ríki: látum það vera. Hugsjónamennirnir stunda njósnir án nokkurrar blygðunar: það er ekki tiltakan- legt. Þeir sendu ennfremur njósnaflugvél sína 1. maí yfir Sovétríkin í storkunarskyni rétt fyrir alþjóðlegan fund sem ef til vill hefði getað orðið gagnlegur: þeir um það. En þeir hljóta að verðskulda þungan áfellisdónt fyrir að reka njósnir sínar með þvílíku oflæti eins og þeir bæru enga ábyrgð á lífi mannkynsins og dauða. Unt þann dóm er ekki hægt að spyrja í alvöru hvort hann sé siðferðilegur eða „raunsæispólitískur" ... Bandaríkjantenn neita að þeir þurfi að standa reikningsskap gerða sinna. — Utanríkis- ráðherra Noregs hefur lýst því fyrir sitt leyti hvernig liann ímyndar sér að heimspólitísk afstaða kosti enga ábyrgð. Hallvard Lange er stjórnmálamaður sem hefur þjónað handalagspólitík Ameríkumanna af meiri dyggð en flestir aðrir. Forgöngu hans mega þeir víst þakka að hafa teymt Dan- mörku og Island á eftir Noregi inn í Atlantshafsbandalagið á sínum tíma. Þó einstaka 147
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.