Tímarit Máls og menningar - 01.06.1979, Blaðsíða 20

Tímarit Máls og menningar
taka upp gleraugun sín í tvennu lagi. Aldrei á æfi minni hafði ég gert
nokkuð þessu líkt. Ofboðsleg skelfing greip mig og ég sneri við og hljóp
heim.
Ekki þorði ég að segja nokkrum lifandi manni frá því sem ég hafði
gert og ég þorði ekki út af ótta við að mæta Rúdólf. Samviskubitið kvaldi
mig. Hvernig færi Rúdólf nú að, þegar gleraugun hans voru brotin. Eng-
inn augnlæknir var á Austurlandi, fólk þurfti alla leið til Reykjavíkur til
þess að fá ný gleraugu.
En svo komst allt upp. Tveir hermenn komu og höfðu með sér túlk.
Þeir voru sendir af Rúdólf og átm að spyrja hvers vegna litla stúlkan kæmi
ekki út að leika sér eins og hinir krakkarnir.
Eg varð svo hrædd, þegar ég heyrði til þeirra, að ég faldi mig uppi á
lofti, en það dugði ekki, ég var neydd til að koma niður og tala við þá.
Nú játaði ég grátandi, að ég hefði brotið gleraugun hans Sergeant Rúdólfs,
en þeir voru ekki komnir til að skamma mig. Sergeant Rúdólf var ekki
reiður, það gerði ekkert til með gleraugun hans, það var bara spöngin
sem brotnaði, og svo væri líka augnlæknir hjá hernum og það var búið
146