Morgunblaðið - 26.03.2015, Side 62

62 UMRÆÐAN
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 26. MARS 2015
Nú er áformað að
þrengja Grensásveg-
inn. Ástæðan er eink-
um sú að koma fyrir
hjólastígum, en áhersla
skipulagsráðs er að
hvetja borgarbúa til að
nota reiðhjólið í aukn-
um mæli. Það er gott
og gilt fyrir þá sem
geta eða kunna að
hjóla.
Á síðastliðnu hausti
var tekin upp gangstéttin við Háa-
leitisbraut, frá Stóragerði og fyrir
hornið að Bústaðavegi til að koma
upp hjólastíg á þessari leið.
Þessar framkvæmdir stóðu yfir
svo vikum skipti, þó þetta sé aðeins
smáspölur. En ég hef ekki krónutölu
til að vitna í hvað þetta kostaði borg-
arbúa.
Það vill svo til að þetta svæði blas-
ir við mér þegar ég horfi út um
stofugluggann á 6. hæð á Sléttuvegi
17, þar sem ég bý. Ég hef af ásettu
ráði verið að fylgjast með hjólandi
vegfarendum eftir þessar breyt-
ingar og verð að segja, að dag eftir
dag sé ég ekki nokkurn mann hjóla
eftir þessum stíg, enda eru íbúar
þessa hverfis að meiri
hluta aldrað fólk, sem
ekki lærði að nota reið-
hjól á sínum ungdóms-
árum og fer varla að
hjóla núna, borgarar,
sem eru komnir á efri
ár, 67-100 ára, svo ég
miði nú við fólkið sem
býr í húsunum hér við
Sléttuveginn.
Ég held að þetta eigi
líka við um íbúa í Foss-
voginum almennt, fólk-
ið á þessu svæði er far-
ið að eldast og fer ekki
að nota reiðhjól úr þessu. En það eru
mikil lífsgæði fyrir eldra fólk að geta
keypt inn til heimilisins á eigin spýt-
ur og er þá bíllinn nauðsynlegur,
ekki aðeins til að komast á milli
staða heldur einnig til að koma vör-
unum heim. Heimsóknir til lækna
aukast þegar árunum fjölgar og eru
þeir dreifðir út um alla borg. Eldra
fólk leggur mikið á sig til að vera
sem lengst sjálfbjarga. Heilbrigð-
isyfirvöld hafa stefnt markvisst að
því að eldra fólk búi heima sem
lengst. Reiðhjólastígar borgarstjór-
ans er ekki liður í því.
Þetta vekur furðu, að fara út í
ónauðsynlegar framkvæmdir og
byltingu sem kosta mun hundruð
milljóna nú á þessu ári, þegar sýnt
er að gatnakerfið er víðast hvar í
molum eftir erfiðan og umhleypinga-
saman vetur. Margir hafa kvartað
yfir skemmdum á dekkjum og öku-
tækjum almennt eftir að hafa ekið
um nær ófærar götur borgarinnar.
Maður finnur sig mjög óöruggan í
umferðinni þegar aðrir ökumenn eru
að krækja fram hjá stórum holum og
gjótum í malbikinu. Ég legg til að
Umhverfis- og skipulagsráð noti
þessa peninga í viðhald á gatnakerf-
inu á komandi sumri .
Ég gæti lengt þessi skrif til muna
ef ég færi að tjá mig um hörmung-
arástand grænna svæða í borginni
sem ekki hefur verið sinnt sökum
fjárskorts, að hirða illgresi og slá.
Ég hef persónulega glímt við yf-
irmenn garðyrkjusviðs á und-
anförnum árum af þeim sökum.
Furðulegar ákvarðanir
Reykjavíkurborgar
Eftir Maríu Krist-
ínu Einarsdóttur »Heimsóknir til
lækna aukast
þegar árunum fjölgar
og eru þeir dreifðir
út um alla borg.
María Kristín
Einarsdóttir
Höfundur er eldri
borgari við Sléttuveg.
Frá árinu 2010 hef
ég átt því láni að
fagna að heimsækja
nánast alla grunn-
skóla á Íslandi einu
sinni á ári og halda
fyrirlestur fyrir nem-
endur í 10. bekk sem
ég kalla „Verum ást-
fangin af lífinu“. Ég
hef margoft tjáð mig
um það að nánast all-
ir nemendur sem ég hitti virðast vera
á „réttri“ leið, ef svo má að orði kom-
ast, hvað varðar framkomu, kurteisi
og einbeitingu, burtséð frá því hvaða
einkunnir skila sér í hús. Ég hef aldr-
ei lent í vandræðum í kennslustofu og
nánast undantekingarlaust fengið
100% athygli sem er til marks um það
hversu frábært unga fólkið okkar er.
Í ljósi reynslunnar verð ég að segja
að ég elska kennara og nýt þess að fá
að feta í fótspor þeirra í litlum mæli á
veturna. Ástríða þeirra gagnvart
starfinu og nemendum er svo augljós
að ég hrífst með á hverjum degi.
Vissulega eru kennarar jafn ólíkir og
þeir eru margir en þeir vinna sífellt
lítil kraftaverk með nærgætni, þol-
inmæði og tillitssemi. Og það á líka
við um leikskólakennara og fram-
haldsskólakennara sem ég hef kynnst
á undanförnum árum.
Kennarastéttin er í mörg-
um tilvikum að taka
ómakið af okkur for-
eldrum í uppeldismálum
af því við þurfum að vinna
lengi til að láta enda ná
saman.
Fólk gerir sér almennt
ekki grein fyrir því álagi
sem fylgir því að vera
kennari. Kröfurnar hafa
aukist verulega á und-
anförnum árum, fjöl-
breytileiki nemenda verð-
ur sífellt meiri og frá ári til árs skipar
sérkennsla stærri sess. Ég hef séð
dásamlegan kennara skríða inn í
kennarastofu til að gleðja nemendur,
annan sem fékk fulla athygli með
þögninni og augnaráðinu einu saman,
enn annan sem byrjaði kennslustund
á léttri hugleiðslu og svo mætti lengi
telja. Hvert einasta augnablik í návist
nemenda skiptir gríðarlegu máli því
við vitum aldrei hvenær nærgætni,
umhyggja eða samkennd getur haft
úrslitaáhrif um það hvort nemandi
nær tökum á náminu eða verður frá-
hverfur því. Áhrifin sem við höfum á
annað fólk er dýrmætasti gjaldmiðill
sem til er.
Því miður virðist starf kennara
vanþakklátt þótt ég verði þess alls
ekki áskynja í mínum stóra vinahópi.
En við foreldrar, sem og nemendur,
gerum of lítið af því að þakka fyrir
okkur. Fæstir muna eftir sigurveg-
urum gærdagsins þar sem hégóminn
var við völd en öll munum við eftir
kennara sem sýndi okkur umhyggju
og kærleika og kveikti neista í hjart-
anu, kenndi okkur að lesa eða reikna.
Í fæstum tilvikum höfum við sagt;
kærar þakkir.
Á sama tíma og þeir sem með-
höndla fjármagn með margvíslegum
hætti mala gull, eru kennararnir að
ala upp gullin okkar og þurfa helst að
vera í annarri vinnu til að láta enda ná
saman. Það er rangt gefið hér á landi
og þannig hefur það verið áratugum
saman.
Steve Jobs sagði. „Það eina sem
skiptir mig máli í lífinu er að fara
sáttur í rúmið á kvöldin, þess meðvit-
aður að ég hafi gert eitthvað dásam-
legt yfir daginn.“
Kennarar gera dásamlega hluti
daglega og þeir eiga að njóta sann-
mælis.
Ég elska kennara
Eftir Þorgrím
Þráinsson
Þorgrímur Þráinsson
»Kennarastéttin er í
mörgum tilvikum að
taka ómakið af okkur
foreldrum í uppeldis-
málum.
Höfundur er þriggja barna faðir.
MÁ BJÓÐA ÞÉR
Í SJÓNMÆLINGU?
20% afsláttur af öllum gleraugum.
Gildir út mars.
Hamraborg 10 – Sími: 554 3200 – Opið: Virka daga 9.30-18 Laugardaga 11–14
Aðalfundur landssamtakanna Spítalinn okkar verður haldinn fimmtudaginn 26.
mars 2015 kl. 16.15 í Háskólanum í Reykjavík, stofu M101
Dagskrá aðalfundar
1. Kosning fundarstjóra og fundarritara
2. Skýrsla stjórnar lögð fram
3. Reikningar lagðir fram til samþykktar
4. Lagabreytingar
5. Ákvörðun félagsgjalds
6. Kosning stjórnar og tveggja skoðunarmanna reikninga
7. Önnur mál:
a. Spítalinn okkar – almannatengsl á fyrsta ári samtakanna
Magnús Heimisson, almannatengill
b. Hvað má læra af Norðmönnum?
Ingólfur Þórisson, framkvæmdastjóri Landspítala
Á undan fundinum frá kl. 16.00 verður boðið upp á veitingar í Háskólanum í
Reykjavík fyrir framan stofu M101
Fundarstjóri verður Magnús Pétursson, ríkissáttasemjari.
Við hlökkum til að sjá þig,
Stjórnin
Ég las grein Jóns
Steinars Gunnlaugs-
sonar í Morunblaðinu
20. mars sl., en í henni
sagði hann réttilega að
Ísland gæti ekki gerst
aðili að Evrópusam-
bandinu, þar sem
stjórnarskrá landsins
leyfði ekki slíkt fullveld-
isafsal sem í aðild felst.
Fyrrverandi formaður
Framsóknarflokksins,
Jón Sigurðsson, gerði athugasemdir
daginn eftir á Pressunni við þessi skrif
og taldi að aðild að ESB fæli það ekki í
sér að ríki hyrfu frá fullveldi. Það væri
alltaf hægt að segja sig úr ESB og
tæki ekki nema tvö ár. Þannig væri
valdaframsalið afturkræft. Er þetta
ekki dæmigerð framsóknarmennska?
Ríkisstjórn Samfylkingar og Vinstri
grænna lagði fyrir Alþingi fljótlega eft-
ir kosningar 2009 tillögu um það að Ís-
land gerðist aðili að Evrópusamband-
inu og sótti um aðild í kjölfar þess.
Fyrir kosningar hafði VG talað skýrast
flokka gegn slíkri gjörð og ég og fleiri
létu blekkjast af því. Þó að aðilar í
þeirri ríkisstjórn hefðu talað digur-
barkalega um það, að ekki tæki nema
tvö til þrjú misseri að ganga frá svo-
kölluðum samningi við ESB, varð
reyndin sú að þeim tókst það ekki á
fjögurra ára stjórnartíma.
Nú hefur stjórnarandstaðan, Sam-
fylkingin, Píratar, Björt framtíð og
Vinstri grænir, lagt fram tillögu um
það, að Íslendingar fái að
kjósa um það hvort
„halda skuli áfram við-
ræðum við Evrópusam-
bandið“, eins og það er
orðað. Þannig halda
þessir flokkar áfram
þeim blekkingaleik að Ís-
lendingar fái einhverjar
varanlegar undanþágur
frá gildandi sáttmálum
og reglum ESB og fram-
tíðarbreytingum á þeim.
Þetta er náttúrulega
gert í beinu framhaldi af
því að við kristnitökuna um aldamótin
1000 var sagt að best væri að Íslend-
ingar tækju kristna trú en svo skyldu
þeir bara halda áfram að blóta goðin á
laun.
Samfylking, Pír-Björt og sjúkt VG
segja: „Við erum svo ofurhress;
Ísland vill ganga í ESB
en ekki fara’eftir reglum þess.“
Ísland og ESB
Eftir Guðjón
Smára Agnarsson
Guðjón Smári
Agnarsson
»Ríkisstjórn Sam-
fylkingar og
Vinstri grænna lagði
fyrir Alþingi fljótlega
eftir kosningar 2009
tillögu um það að Ís-
land gerðist aðili að
Evrópusambandinu.
Höfundur er áhugamaður
um sjálfstæði Íslands.
Nú geta allir fengið
iPad-áskrift
Skráðu þig í iPad-áskrift á
www.mbl.is/mogginn/ipad/