Fréttir - Eyjafréttir - júl. 2019, Blaðsíða 39

39
náðu fram tvöfalt hærri bótum
hjá viðlagasjóði
,,Það var gífurleg vinna að byggja upp eftir gos og það
gekk t.d mikið á í uppgjöri milli Viðlagasjóðs og Vest-
mannaeyjabæjar,” segir Páll og bætir við að vinnan sem
lögð var í að ná fram réttum bótum hafi skilað sér í
allt að tvöfalt hærri bótum en matsmenn Viðlagasjóðs
höfðu lagt til og enduðu í um milljarði króna á þágild-
andi verðlagi.
,,Meðal verkefna sem ég kom að bæði sem bæjartækni-
fræðingur og bæjarstjóri var að halda áfram byggingu
sjúkrahússins og koma því í gagnið sem fyrst. Byggja
leikskólana, Rauðagerði og Kirkjugerði, Hraunbúðir,
dvalarheimili aldraðra og síðar íþróttahúsið auk þess
sem bærinn sá um að byggja á annað hundrað íbúðir.
Ekki má gleyma Skipalyftunni, framkvæmdir við að
koma skolpinu út fyrir Eiði, vikurhreinsun í höfninni
og hraunhitaveitunni sem var fyrsta hitaveitan þar sem
hraunhiti var notaður til húshitunar,” segir Páll.
,,Ég held að enginn opinber aðili hefði getað komið í
veg fyrir að fólk flytti aftur heim að gosi loknu. Ólafur
Jóhannesson, þáverandi forsætisráðherra hafði lýst því
yfir í sjónvarpsviðtali að mannlíf á Heimaey myndi
rísa upp aftur,” segir Páll sem vann náið sem bæjar-
tæknifræðingur með Magnúsi Magnússyni, bæjarstjóra
í gosinu og árin þar á eftir. Páll segir mikla samstöðu
hafa ríkt á gostímanum og allt hafi verið gert til þess að
takmarka tjón en á sama tíma skipuleggja og undirbúa
uppbyggingu.
,,Í árslok 1972 lá fyrir aðalskipulag Vestmannaeyja
til næstu 20 ára sem gerði ráð fyrir nýrri byggð vestur
á Eyju, m.a. byggingu verkamannabústaða þar sem
Hraunbúðir standa nú. Gerð hafði verið áætlun um
lagningu vegar á þeim slóðum sem þótti óheyrilega dýr
m.a. vegna efnisöflunar. Við nýttum því tækifærið þeg-
ar hreinsun bæjarins hófst og í maí 1973, áður en gos-
inu lauk, var byrjað að keyra í vegi og lóðir samkvæmt
aðalskipulaginu,” segir Páll sem gekk sáttur frá borði
þegar hann hætti störfum fyrir Vestmannaeyjabæ eftir
10 ára starf sem bæjartæknifræðingur og bæjarstjóri á
miklum örlagatímum í sögu Vestmannaeyja.
réðu fyrsta skólafulltrúann
og fyrsta félagsráðgjafann
,,Ég er líka stoltur af þeim félagslegu umbótum sem við
komum á í minni bæjarstjóratíð. Dæmi um það er ráðn-
ing fyrsta skólafulltrúans. Bærinn rak skólana en ríkið
greiddi kennaralaunin, bærinn þurfti að leggja út fyrir
yfirvinnu kennara sem var svo endurgreidd af ríkinu,
eftir kúnstarinnar reglum. Oftar en ekki var endur-
greiðslan ekki fullnægjandi. Hermann Einarsson kenn-
ari sem ráðinn var fyrsti skólafulltrúi kom skikki á
þessi mál með sínum störfum. Fyrsta félagsráðgjafann
réðum við líka. Sigrúnu Karlsdóttur félagsráðgjafa sem
var með starfsreynslu frá Reykjavíkurborg sem á þeim
tíma bar höfuð og herðar yfir önnur sveitarfélög í þeim
málum. Sigrún vann mikið brautryðjendastarf og festi
félagsþjónustu bæjarins í sessi. Mig grunar að hún hafi
ekki alltaf átt sjö dagana sæla eftir að vinstri meirihlut-
inn missti völdin,” segir Páll og bendir á það sem dæmi
um hina skrítnu tík, pólitík.
,,Þegar rætt var um stofnun framhaldsskóla í Vest-
mannaeyjum, lá beinast við að láta hann heita Fjöl-
brautarskóla eins og aðra sambærilega skóla en það var
ekki tekið í mál, slíkt þótti of kommalegt og til þess að
ná sátt heitir skólinn Framhaldsskóli Vestmannaeyja,”
segir Páll sem telur það miður að Eyjamenn skyldu
missa stýrimannamenntunina burtu til Reykjavíkur
og að draumurinn um öflugri vélstjórnar- og iðnmennt-
un í Vestmannaeyjum skyldi ekki hafa ræst.
fjármál bæjarins og sjúkrahússins samtvinnuð
Páll telur að verkefni bæjarstjóra séu um margt ólík því
sem þau voru í byrjun hans bæjarstjóratíðar.
,,Eins og áður sagði var enginn sérstakur starfsmaður
sem hélt utan um skólamál eða félagsmál og Vest-
mannaeyjabær sá á þeim tíma um rekstur Sjúkrahúss-
ins. Fjármál bæjarins og Sjúkrahússins voru samtvinn-
uð og ríkið mjög erfitt í samstarfi svo vægt sé til orða
tekið. Reksturinn átti að fjármagna með daggjöldum úr
ríkissjóði og halla á rekstrinum með halladaggjöldum
einnig frá ríkinu,“ segir Páll sem bætir við að seinna
hafi ríkissjóður alfarið tekið við rekstri Sjúkrahússins.
,,Vestmannaeyjabær stóð fyrir og fjármagnaði bygg-
ingu Sjúkrahússins, sem talið var undirstaða búsetu
í Eyjum en ríkissjóður átti að fjármagna 85% af bygg-
ingarkostnaði og Vestmannaeyjabær 15%. Oftar en ekki
snerist það við og bærinn greiddi um 85% af stofnkostn-
aðinum og átti svo í miklum barningi við ríkið um
endurgreiðslur og þá með verðminni krónum,” segir
Páll sem ætlar að halda áfram störfum á teiknistofunni
á meðan hann hefur áhuga og heilsu og segir bæjar-
stjórastarfið hafa verið eitt stórt krefjandi verkefni en
skemmtilegt.
Páll ásamt Magnúsi H. Magnússyni bæjarstjóra
og Sigurgeiri Kristjánssyni, forseti bæjarstjórnar
að morgni 23. jan. 1973. (Mynd: Sigurgeir Jónasson)