Úrval - 01.08.1970, Side 69

Úrval - 01.08.1970, Side 69
Svona er lífið k-k'k-k'k-k-k-k ★★★★★★★*★★★★★★★★★★ Kennari nokkur var að kenna landafræði. Til þess að útskýra fyr- ir nemendum sínum lögun jarðar- innar, tók hann hnöttóttar tóbaks- dósir upp úr vasa sínum. Dósir þess- ar var hann vanur að nota hvers- dagslega. „Börnin mín góð,“ sagði kennar- inn, „jörðin er eins í lögun og tó- baksdósirnar mínar.“ En nú vildi svo til, að á sunnu- dögum var kennarinn vanur að nota aðrar tóbaksdósir, sem voru fer- hyrndar að lögun, og börnunum var kunnugt um þetta. Nokkrum dögum síðar spurði kennarinn einn af drengjunum aft- ur, hvernig jörðin væri í lögun. „A rúmhelgum dögum er hún hnöttótt, en ferhyrnd á sunnudög- um,“ svaraði drengurinn. Þessi sami kennari hefur aðra sögu að segja, og er hún úr náttúru- fræðitíma hjá honum. „Jæja, börnin góð,“ sagði hann og teygði úr sér. „Nú hafið þið nefnt öll helztu húsdýrin nema eitt. Get- ið þið sagt mér hvaða dýr það er? Það hefur strítt hár, líkar vel við óhreinindi hvers konar og er fjarska hrifið af því að fá að velta sér upp úr svaðinu." 67 Kennarinn leit yfir barnahópinn sinn. „Dettur þér í hug, hvaða dýr þetta er, Pétur minn,“ spurði hann. Pétur blóðroðnaði, varð skömm- ustulegur á svipinn og svaraði lágt: „Já, það er ég.“ —o— Hinn frægi uppfinningamaður Edison var mjög viðutan. Eitt sinn er hann kom heim kvart- aði hann við konu sína yfir því, að hann hefði orðið að sitja öfugur í klefanum alla leiðina heim. En góði minn,“ sagði konan, gaztu ekki beðið manninn á móti þér, að skipta við þig um sæti?“ „Það var ekki hægt,“ svaraði Edi- son. „Eg var einn í klefanum." —o— Presturinn var að framkvæma hjónavígslu. Sér tli hrellingar sá hann að honum var ómögulegt að greina á milli kynjanna, sem sam- kvæmt tízkunni voru bæði síðhærð. Eftir nokkra umhugsun sagði klerkur: „Ég verð að biðja annað- hvort ykkar að kyssa brúðina!' —o— Faðir minn hafði reyndar rétt fyr- ir sér, þegar hann harðbannaði mér að fara á næturklúbb, af því að ég mundi sjá hluti, sem ég hefði ekki gott af að sjá.“ „Og hvað sástu svo þar?“ „Föður minn!“ (Víkingur).
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Úrval

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.