Úrval - 01.05.1979, Blaðsíða 99

Úrval - 01.05.1979, Blaðsíða 99
DANS HÖRMUNGA — DANS VONA 97 gengið var fram hjá við nokkrar utan- landsferðir urðu svo stífir, að þeir gátu ekki dansað. En það var fleira, sem til koma. Ég vissi að ég myndi aldrei geta náð svo langt sem raunveruleg geta mín leyfði ef ég fengi ekki hin örfandi kynni sem fðlust I heiminum handan járntjaldsins. Árið 1966 hafði ég öðlast nægilegt vald á líkama mínum og sviðsframkomu til þess að geta túlkað tilfínningar mínar að vissu marki. En að undanskildum fáeinum þöglum hetjum, sem létu það yfir sig ganga að bestu verk þeirra væm eyðilögð, var enginn að skapa neitt nýtt í sovéskum ballett — einfaldlega af því engum var leyft það. Hver vestræni danshópurinn eftir annan sýndi að klassískur ballett bjó yfír tjáningargetu, dýpt og afli til þess að snerta áhorfendurna, þegar listamennirnir túlkuðu það sem þeir skynjuðu í raun og vem. En við þjónuðum pólitískri línu sem hafnaði einmitt hugmyndinni um persónu- lega tjáningu, kerfi, sem til þess er skapað að drepa sanna list. Þörfin til tjáningar jókst á sama hátt og þörf mín til þess eins að dansa hafði áður gert. En við því var ekkert að gera, bara að bæla hana niður. Eg unni því enn að dansa, sérstaklega ný hlutverk. Ég hélt mér saman og gerði málamiðlanir. En ballettinn var mér ekki lengur lífsstilgangur í sjálfu sér. Nú vissi ég sannleikann. Og ég vissi hvað ég myndi einhvern tíma neyðast til að gera. Bjarta meyjan 1 ágúst 1968 var mér boðið að sýna í hinum glæsilega Súlnasal t Moskvu. Eitt kvöldið var ég lítillega seinn til að hita upp, og kom þjótandi upp hvíta stigann. Gamall vinur minn, sem orðinn var listfræðilegur fram- kvæmdastjóri ballettsins í Perm, sem er borg í Úral, stóð uppi á stiga- skörinni. Hjá honum var dansmær, sem leit út eins og táningur, en samt fylgdi henni svalt öryggi þess, sem veit að hann er mikilvægur. Vinur minn kynnti hana sem nýbakaðan sigurvegara og gullverðlaunahafa af keppni í Varna 1 Búlgaríu. Gullverðlaun innan Sovétríkjanna eru alltaf ákveðin fyrirfram, og ævinlega veitt nýjum stjörnum mikil- vægra leikhúsa. Það þurfti fágæta hæfileika til að vinna til verðlauna einhvers staðar utan við Moskvu eða Leníngrað. Og að koma frá Úral, án þess að eiga sér langan pólitískan aðdragana, og vinna til verðlauna, var frábært afrek. Þetta var hún Galína litla Ragosína, Galja. Andlit hennar var eins fagurt og Björtu meyjarinnar (rússneskt balletthlutverk, sem túlkar fegurð og dyggð). Það glóði á gullið hárið. Ég fór beint inn í búnings- herbergi til að afstýra því að ég segði eitthvað kjánalegt. Næsta kvöld hafði ég upp á henni á hételinu þar sem flokkurinn hennar var að halda upp á síðasta kvöld sitt í Moskvu. Þegar ég kom, sá ég tár standa í augum hennar. Ásamt
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.