Úrval - 01.08.1982, Side 38

36
ÚRVAL
Það vakti óskipta athygli þegar
handleggurinn var fluttur frá Phila-
delphiu til New York. Bandaríkja-
menn gerðu sér nú allt í einu ljósa
fegurð þessa tákns sem Frakkar æd-
uðu að færa þeim að gjöf í tilefni af
einnar aldar sjálfstæði. Bartholdi, sem
hafði fram til þessa verið alls óþekkt-
ur í landinu, varð á einu augabragði
frægur maður. Þingið samþykkti að
heimila Grant forseta að taka við
styttunni miklu og einnig að hún yrði
reist á Bedloe-eyju.
Þegar Bartholdi kom aftur til
Parísar mætti honum grindin sem
Eiffel hafði verið að reisa. Hún skag-
aði hátt í loft upp á auðu svæði
skammt frá vinnustofu hans sjálfs.
Brátt gnæfði styttan tignarlega yfir
þök Parísarborgar og gestir tóku að
streyma ástaðinn.
A meðan þessu fór fram gekk fjár-
öflunin ekki sem best í Bandaríkjun-
um. Breyting varð þó á er Joseph
Pulitzer blaðaútgefandi, fæddur í
Ungverjalandi, lagði fram 1000 doll-
ara í nafni blaðsins World í New
York; fjölmargir auðugir Bandaríkja-
menn fylgdu í fótspor hans og gerðu
slíkt hið sama. Þeir sem minna gátu
gefið lögðu þó sinn skerf af mörkum
með því að kaupa veggspjöld, grafík-
myndir og nótur að lögum sem samin
voru og tileinkuð styttunni. Allt
þetta varð til þess að hægt var að ljúka
verkinu. Hinn 5. ágúst 1884 var fyrsti
granítsteinninn lagður á Bedloe-eyju
og tveggja ára verk var hafið við að
koma upp fótstalli styttunnar.
Löngu áður en verkinu lauk mátti
sjá mann í gráum frakka með flaks-
andi bindi, svart hár og skegg, æða
fram og aftur um hafnarbakkann í
frönsku hafnarborginni Ronen. Þetta
var Bartholdi sem fylgdist í eigin
persónu með því þegar verið var að
skipa meistaraverki hans um borð í
herskipið Isére sem átti að flytja
styttuna til New York. Það hafði.
tekið þrjá mánuði að flytja
styttuna frá París og búa um hana til
flutnings en í henni voru 120 tonn af
járni og 80 tonn af kopar. Til þess að
hægt væri að flytja hlutana frá París
til Rouen þurfti að nota 70 vagna
flutningalest. Sterkasti krani sem þá var
til vann í 16 daga við lestun þessara dýr-
mætu hluta.
17. júní 1885 fylgdu bandarísk
herskip Isére inn í New York-höfn
þar sem þeim var fiignað með sírenu-
blæstri frá þúsundur.i báta. Á þilför-
um bátanna, sem og á hafnarbakkan-
um, var allt krökkt af fólki. New
York-búar sýndu hug sinn í verki.
Næstu sex mánuði á eftir unnu 75
verkamenn hangandi utan á stytt-
unni, líkastir flugum, að því að festa
um 100 hluta hennar utan á grindina
og við það notuðu þeir yfir 300 þús-
und hnoðbolta. Síðast var kyndlinum
komið fyrir á sínum stað. Þá var kom-
inn miður október.
„Þetta tákn um ást og virðingu
frönsku þjóðarinnar færir okkur heim
sanninn um það að við munum ávallt
eiga tryggan bandamann f baráttu
okkar fyrir lýðræðinu, því ágæta