Úrval - 01.08.1982, Blaðsíða 86

84
ÚRVAL
Maðurinn var nú kominn I nánd
við okkur, og ég sá glögglega rólegt
og steingervingslegt andlit hans um
leið og hann fór fram hjá. Hann
starði galopnum augum út í fjarsk-
ann. Hann hljóp ekki heldur virtist
hann lyftast frá jörðu með stuttu
millibili, líkt og fjaðurmagnaður
knöttur sem kastast áfram. Stökk-
hreyfingar hans voru reglubundnar
eins og pendúlhreyfing. Hann var
klæddur venjulegum munkakufli
sem farinn var að láta mikið á sjá.
Hann hélt með vinstri hendi í eina
fellingu kuflsins og var höndin háll-
falin undir henni. í hægri hendi hélt
hann á phurba (töfrarýting). Hægri
handleggurinn hreyfðist lítið eitt við
hvert stökk, eins og hann styddist við
staf. Það var engu líkara en rýtingur-
inn, sem aldrei nam oddi við jörðu,
snerti hana samt við hvert stökk og
væri hlauparanum til stuðnings.
Förunautar mínir fóru af baki og
beygðu höfuð sín í lotningu til jarðar
meðan munkurinn fór fram hjá. En
hann hélt áfram leiðar sinnar eins og
hann hefði alls ekki orðið okkar var.
Mig iðraði þess að hafa ekki stöðv-
að manninn og skipaði því förunaut-
um mínum að stíga á bak í skyndi.
Um stund gátum við haldið í við
hann. Þegar við höfðum elt hann um
tveggja mílna veg fór hann þvert úr
leið, klifraði upp bratta brekku og
hvarf inn ífjallahringinnsem umlukti
sléttuna. Það var ekki hægt að elta
hann á hestum þessa leið svo að við
urðum að snúa til baka.
Ég veit ekki hvort munkurinn varð
okkar var eða ekki. Maður I venju-
legu ástandi hefði ekki komist hjá
því, en hvort hann klifraði upp brekk-
una til að sleppa úr augsýn okkar eða
breytti um stefnu án þess að sjá okkur
get ég ekki gert mér grein fyrir.
Klaustrin í Tsang eru fræg fyrir að
þjálfa hraðhlaupara. Munnmælasög-
ur eru til um það hvers vegna frægasti
hlauparinn — frá klaustiinu Shalu
— fór að nema og iðka lung-gom.
Söguhetjurnar eru tveir merkir
lamar: Júngtön Dorje Pal og sagnarit-
arinn Bustön. Sá fyrri var frægur
töframaður sem lagði sérstaka stund
á að gera sér ægileg goð undirgefin.
Hann fæddist árið 1284 f. Kr. og er
sagður hafa verið sjöunda endur-
holdgun lærisveinsins Subhuti
(Búddha var meistari hans). Þessi
Subhuti hélt áfram að endurholdgast
í Tashi lamaprestunum. Júngtön
Dorje Pal dó 92 ára að aldri.
Bustön fæddist árið 1288 f. Kr. í
Thophug 1 grennd við Shigatze.
Hann ritaði nokkrar bækur í sagn-
fræði og safnaði helgum ritum
Búddha, þýddum úr sanskrít, í safn
það sem nú nefnist Kahgyur.
Töframaðurinn Júngtön tók sér eitt
sinn fyrir hendur að efla dubthab-
helgisið og seið mikinn til þess að
gera dauðraguðinn Shinjed sér undir-
gefinn. Þennan seið varð að efla
tólfta hvert ár því að annars grandaði
guðinn daglega einhverri skynsemi
gæddri veru til að seðja hungur sitt.
Seiðurinn átti að vera til þess að