Úrval - 01.08.1982, Síða 121

MARTRÖÐ UNDIR MISSISSIPPI
119
Uppi á yfirborðinu dvínuðu vonir
manna um að finna einhverja á lífi.
Ekki hafði tekist að koma auga á
neinn síðan Rawson og Pemperton
rak í burtu. Þeir sem til þekktu vissu
að straumhörð Mississippiáin og
lúmsk undiraldan komu í veg fyrir að
hægt væri að synda að einhverju
marki.
Kl. 4:54 um nóttina hætti
björgunarbátur frá Coastal Transport
leitinni. Strandgæslan hélt áfram t
veikri von. Enginn vissi enn að inni í
sundurkrömdu, kaffærðu flakinu,
sem gat brotnað frá og sokkið til
botns á hverri mínútu, var maður á
lífi.
Kl. 5:40, tveimur klukkustundum
eftir áreksturinn, renndijeane hafn-
sögumaður Coastal Transport í
leðjuna á grynningunum meðfram
vesturbakkanum, 8,4 kílómetra fyrir
ofan ármynnið. Þar sem skipið sat á
30 feta (9,1 m) dýpi, um 800 metra
frá landi, ógnaði það ekki lengur
öryggi annarrar umferðar á svæðinu.
Og Sallee P. hélst kyrr, fastur við
Costal Transport.
Skruðningarnir sem urðu þegar
Costal Transport var siglt á grunn —
vélin sett á fullt, stöðvuð og keyrð á
fullu á ný, og svo framvegis —
skelfdi Perret. Honum fannst sem
hann sæi eitthvað fljóta í áttina til sín
— lemstrað lík. Það greip hann ótti.
Hann gerði sér grein fyrir því að hann
gat ekki treyst hugsuninni.
Allt í einu mundi hann þó eftir
gaskveikjara í vasa sínum. Hann
reyndi að kveikja á honum. Það tókst
eftir nokkrar tilraunir. Perret svip-
aðist um í prísundinni. ,,Loftið” fyrir
ofan hann hafði áður verið bakborðs-
hliðin. Vatnið sem umkringdi hann
var dökkt og kalt, fullt af rusli og
brák úr dísilolíu, en það virtist ekkert
hækka. Hann slökkti á kveikjaranum
til þess að spara gasið. í huga hans
skiptust á von og ótti. Ef hann gæti
aðeins gert sér ljóst hvað væri að
gerast, hvar hann væri, myndi hon-
um líða betur.
En það gat hann ekki. Ef eitthvað
var þá jókst óvissan og ringulreiðin í
huga hans. Það glumdi í málmi ein-
hvers staðar; titringur fór um flakið
og ýfði upp gruggugt vatnsborðið.
Ofsaskjálfti gagntók Perret. Hann
kveikti á kveikjaranum og litaðist
um á ný. Og óttinn óx.
Kl. 7 um morguninn byrjaði lítill
bátur frá strandgæslunni að hringsóla
í kringum flakið af Sallee P. til þess
að grennslast eftir líkum. Þegar skip-
verji, Robert Zywica, lamdi ár í flak-
ið fannst honum hann heyra svar,
dauft bank. Hann barði fast í flakið á
nýjan leik og varð undrandi þegar
svarað var með samfelldri runu af
höggum. ,,Emhverá lífi þarna inni!”
hrópaði Zywica.
Send var beiðni til New Orleans
um kafara. Chad Byard, 20 ára,
kafari hjá H.J. Merrihue Diving Co.,
og Albert Bennett, 41 árs, gamal-
reyndur kafari með margar klukku-
stundir neðansjávar að baki við köfun
í dimmu Mississippi-fijótinu, komu á