Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2004, Side 5

Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar 2004
3
Á sjó í jesú nafni
Á sjómannadaginn minnumst við
sjómanna þessa lands, lífs og lið-
inna. Islendingar hafa háð lífsbar-
áttu til sjós og lands allt frá upphafi
byggðar. Baráttu sem oft hefur ver-
ið harðsótt og kostað fórnir. Sjó-
menn eru á margan hátt útverðir
landsmanna í þeirri baráttu og víst
er að velmegun þjóðarinnar hefur
að miklu leyti átt rætur að rekja til
þess afla sem færður hefur verið á
land úr djúpi hafsins um aldir.
I guðspjöllunum er mynd brugð-
ið upp af sjómönnum á Galíleu-
vatni og þeim aðstæðum sem mæta
öllum sjófarendum allt til dagsins í
dag.
Myndin lýsir ótta, skelfmgu og
öryggisleysi lærisveina Jesú. Storm-
ur geisar á Galíleuvatni. Lærisvein-
arnir í lítilli bátkænu sem bylgjurn-
ar ganga yfir. Brugðið er upp mynd
af fangabrögðum hamfara en einnig
mynd af trausti og kyrrð. Lærisvein-
arnir ákalla Jesú og hann stillir
storminn ógurlega.
Táknmyndin sem brugðið er
upp, gengur allt fram til dagsins í
dag. Ekki er um að ræða eitt atvik,
eitt kraftaverk, eitt andartak sem
líður hjá og aldrei kemur til baka.
Heldur er hér um að ræða sístæðan
veruleika sem íslenskir
sjómenn hafa upplifað
um aldir á úfnum sjó
við Islandsstrendur.
Það er nálægð Jesú
Krists sem allt hverfist
um í frásögnum guð-
spjallanna um ótta og
mannraunir lærisveina
hans á Galíleuvatni
forðunt. Nálægð Krists
sem stillir alla þá storma
sem geysa í lífi manna. Það er
traustið á þessa nálægð sem sjó-
menn Islands hafa haft með sér
þegar lagt er í erfiða för á haf út við
strendur lands þar sem allra veðra
er von. Þannig verður hver ferð
með Kristi ferð til sdllu og friðar
jafnvel í hinum öflugasta stormi
vanmáttar, ótta og sorgar. Ferð til
trúar og trausts.
Bænin er andardráttur trúarinnar
og lykillinn að samfélagi við Guð.
Sjómenn Islands hafa um aldir sótt
styrk sinn í bæn og ákallað Drottin,
við þær erfiðu og lífhættulegu að-
stæður sem þeir hafa búið við.
Fjarveru frá fjölskyldum, vosbúð og
ógn náttúruafla.
Formenn fólu gjarnan sjóferðir
forsjón Guðs og var þannig
Guðsótti og virðing fyrir almættinu
í heiðri höfð. Algengt var að háset-
ar væru kallaðir til sjós með orðun-
um: „Ég er að kalla til skips í Jesú
nafni.“ Þegar allir voru komnir til
skips var og oft til siðs að formaður
bæði alla að standa í Jesú nafni.
Fór þá hver maður á sinn stað, tók
ofan og krossaði yfir rúm sitt. Forn
er einnig sá siður að biðja fyrir sjó-
ferðinni með sérstakri sjóferðabæn.
Var þá lesin sjóferðabæn, síðan Fað-
ir vor og loks farið með blessunar-
orðin. Oft var lögð áhersla á að
drengir lærðu sjóferðabænir áður en
þeir fengu að fara á sjó og voru
dæmi um að prestar létu þá læra
bænirnar er þeir gengu til spurn-
inga. Þannig hefur.kristin trú veitt
íslenskum sjómönnum traust í
mótlæti og huggun í sorg um lang-
an aldur.
Margir syrgja ástvini sem hafið
hefur tekið. En með gjöfmni
miklu, fagnaðarerindinu um eilíft
líf erum við minnt á að frelsarinn
stillir boðaföll sársauka og saknaðar.
Með fyrirheiti um endurfundi ást-
vina og eilíft líf á ströndinni hand-
an hafsins sem skilur á milli þessa
heims og dýrðar Drottins.
Ég bið Guð að gefa ykkur
öllum gleðilegan sjómanna-
dag. Ykkur sem syrgja
horfna ástvini, bið ég um
huggun og styrk í sorg ykkar.
Megi Drottinn Guð veita
sjómönnum nær og fjær
blessun sína og vernd.
Ragnheiður Karítas Péturs-
dóttir, sóknarprestur
Útgefendur:
Sjómannadagsráðin
Olafsvík og Hellissandi
Ritstjórn og auglýsingar:
Pétur S. Jóhannsson
Ábyrgðarmaður:
Pétur S. Jóhannsson
Skálholt 13, 355 Ólafsvík, sími: 436 1524,
e-mail: psj@simnet.is
Forsíðumynd:
Alfons Finnsson
Umbrot, prentun, bókband:
Steinprent ehf. Snæfellsbæ
Próförk:
Elín Una Jónsdóttir
Ritnefnd:
Pétur S. Jóhannsson
Björn E. Jónasson
Jónas Gunnarsson
Páll Stefánsson
Jóhann Rúnar Kristinsson