Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2004, Blaðsíða 24

22
Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar 2004
kerfi. Betra hefði verið að fara að
vinna strax með því og átta sig á
því að það var komið til að vera“.
Á árunum 1988-1989 var byrj-
að að selja fisk á uppboðs-
mörkuðum fyrir sunnan og
var fiskur fluttur héðan í
smáum stíl til reynslu.
Framámenn á Snæfellsnesi
reifuðu þá hugmynd að
stofna fiskmarkað á Nesinu.
Sett var á stofn undirbún-
ingsnefnd sem Sævar átti
sæti í. Fiskmarkaðurinn
varð að veruleika 1991. Fyr-
irtækið fékk nafnið Fisk-
markaður Beiðafjarðar og
hafði markaðurinn móttökustöðv-
ar á öllum höfnum á Snæfellsnesi.
Þegar fyrirtækið hafði slitið barns-
skónum var það sameinað fleiri
mörkuðum og heitir þá Fiskmark-
aður Islands. I dag eru að auki
móttökustöðvar á Akranesi, í
Reykjavík og í Þorlákshöfn með
höfuðstöðvar í Ólafsvík. „Ég tel
að tilkoma markaðanna hafi leitt
af sér góða hluti, meðal annars
hækkað verð til sjómanna og út-
gerðar.
Fiskverkunarstöðvarnar höfðu
fram að þeim tíma tekið allan fisk
af sínum viðskiptabátum og urðu
að vinna allar tegundir hvort sem
það var óhagstætt eða
ekki. Með tilkomu
markaðarins gátu
þær sérhæft sig og
selt á markað þær
tegundir sem var
óhagstætt að vinna.“
Sævar er stjórnar-
maður í Fiskmarkaði
Islands og hefur verið
svo frá stofnun hans.
Fjölskyldan
Eiginkona Sævars er
Flelga Hermanns-
dóttir frá Hellissandi.
Foreldrar hennar
voru þau Hermann
Hermannsson sjó-
maður á Hellissandi og Ágústína
Kristjánsdóttir. Helga er yngst sex
systkina en auk þess átti hún einn
hálfbróður. ,,Við Helga hefjum
okkar búskap 1958 í gamla Rifs-
bænum hjá foreldrum mínum en
við höfðum þekkst frá unglingsár-
Við hefjumst fljótlega handa
um.
við að byggja okkur hús við
Háarif 9 ásamt Ester systur minni
Börn Sævars og Helgu: Friðþjófur, Sæunn og Halldóra.
og manni hennar, Kristni Har-
aldssyni vörubílstjóra sem lést
langt fyrir aldur fram. Við búum
þarna fyrstu árin en byggjum okk-
ur síðan einbýlishús að Háarifi 25
í kringum 1964 þar sem við
búum enn í dag. Börn okkar eru
Halldóra, Sæunn og Friðþjófur.
Við eigum orðið sjö barnabörn,“
segir Sævar stoltur af sinni fjöl-
skyldu og er það nema von.
Þáttur Helgu í útgerðinni hefur
alla tíð verið mikill, hún hefur allt
frá fyrstu tíð séð um skrifstofu-
hald og allt sem fylgir því. Frið-
þjófur sonur þeirra er núna skip-
stjóri á Saxhamri og svo er eigin-
Séð frá bryggjunni í Rifi og upp á land. Guðmundur T. Guðmundsson (Gvendur
Tomm) er í stafni Hamars. Mynd Helga Hermannsdóttir
maður Halldóru, Reynir Rúnar
Reynisson, vélstjóri. Þriðji ættlið-
urinn, Sævar Freyr Reynisson, rær
líka á sumrin á færabát sem heitir
Bjarni Sigurðsson SH 90 sem fjöl-
skyldan keypti árið 2000. Þannig
að þetta er orðið sankallað fjöl-
skyldufyrirtæki en fyrirtæki þeirra
hjóna heitir því góða nafni Utnes
ehf. Þótt Helga hafi haft mikið að
gera í sambandi við útgerð-
ina þá átti hún sér gott
áhugamál. Hún hefur tekið
mjög mikið af Ijósmyndum
sem geyma mikla sögu, m.a.
af gerð hafnarinnar í Rifi,
myndir frá löngu liðnum
sjómannadögum sem margir
hafa gaman af að rifja upp.
Krían, nikkan og lömbin
Engum vafa er það undir-
orpið að byggðalögin hér
undir Jölki sem annars staðar við
sjávarsíðuna halda sínum styrk
þegar eigendur fyrirtækis eins og
Otness ehf. sjá sínum hag best
borgið að gera út frá stöðum eins
og Rifi. Það er lykilinn að af-
komunni hjá íbúunum.
Það verður ekki hjá því komist
að nefna það að fyrir utan út-
gerðastússið er Sævar sauðfjár-
bóndi eins og áður er getið og líka
hefur hann á seinni árum haft
gaman af því að spila á harmon-
ikku sér til ánægju. Fleira mætti
nefna hjá þeim hjónum en þau
hafa mjög gaman af því að ferðast
bæði innanlands sem utan og bara
að vera innan um fólk
og vera með góðum
vinum. Líklega má
kalla Sævar einn
stærsta kríubónda á Is-
landi og þó víðar væri
leitað. Það er því í
nógu að snúast hjá út-
vegsbóndanum Sævari
Friðþjófssyni og
Helgu konu hans þeg-
ar þau eru kvödd.
Mér sýnist hann vera
sáttur við að þessu
viðtali sé lokið því þá
kemst hann út á tún
að sinna því sem hon-
um þykir vænt um.
Þegar út er komið sést
að krían er komin fljúgandi langt
að með vorið í vængjum og litlu
lömbin jarma í haga. Þetta er Rif-
ið í dag og er hægt hafa það betra?
Sigfús Almarsson og PSJ