Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2004, Blaðsíða 15

13
Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar 2004
staðið frá seinni hluta aprílmánað-
ar og fram í ágúst. Pabbi var þá
stýrimaður á Haffrúnni sem var
einmastra kútter með hjálparvél
og gerður var út frá Bíldudal við
Arnarfjörð. Skipstjóri var Þor-
steinn Jóhannsson frá Stykkis-
hólmi. Eg tel það til undantekn-
ingar að svo ungir drengir færu til
^ sjós á vertíð á þeim tíma, hvað þá
heldur nú til dags.
Svo fór að líða að því að farið
yrði vestur. Von var á M/s Gull-
fossi til Stykkishólms um hvíta-
sunnuna 1925 og átti hann að
fara vestur og norður um og koma
við á höfnum á Vestfjörðum og
norðurlandi. Á annan í hvíta-
sunnu var farið frá Stykkishólmi.
Segir ekki af ferð okkar fyrr en
komið var til Bíldudals. Var strax
farið um borð í Haffrúna sem mér
leist þokkalega vel á strax í upp-
hafi, sem níu ára gutti. Og strax
var komin mikil tilhlöklcun hjá
mér að fara í fyrstu sjóferðina sem
háseti en ekki get ég neitað því að
smákvíði var í mér. Eg var stað-
ráðinn í því að standa mig eins og
ég best gat. Eg var ráðinn sem há-
seti upp á að fá helming aflans
li sem ég dróg úr sjó (hálfdrætting-
ur) en útgerðin fékk hinn helm-
inginn. Á móti mér var svo ráð-
inn ungur drengur 4 árum eldri
og hét Bjarni eins og ég en hann
var Sölvason frá Steinanesi á
Bíldudal.
Alls voru tíu skipverjar á Haf-
frúnni, allt fullorðnir menn nema
við nafnarnir. Þegar búið var að
gera skipið sjóklárt, salt og matur
kominn um borð, var lagt af stað
út Arnarfjörð. Hífð voru upp segl
og siglt út fjörðinn en hjálparvélin
var aðeins notuð þegar farið var
frá eða lagst að bryggju. Nú var
haldið út Arnarfjörðinn fyrir full-
um seglum en svo fór að hvessa af
norðri og þegar komið var út úr
firðinum var komið norðanrok.
Þá fór sjóveikin að segja til sín og
alltaf vernsnaði hún svo að ég átti
þá heitustu ósk að fá að fara heim
skipta vöktum í stjórn- og bak-
borðsvakt. Ekki vorum við nafn-
arnir á sömu vakt svo að við
þurftum ekki að sofa saman í
koju. Vaktir skiptust yfirleitt
þannig: Vakt frá 7 - 12 á hádegi,
önnur frá 12-7 að kveldiflanga-
vaktin svokallaða), þá frá 7 - 12 á
miðnætti, frá miðnætti til 4 að
nóttu og frá 4 - 7 að morgni.
Fæði um borð var frítt og kokkur
Frá Bíldudal
til mömmu. En því var ekki að
heilsa, ég kominn út á sjó sem há-
seti og því var ekkert annað að
gera en standa sig. Síðan var siglt
suður með fjörðum og siglt fyrir
Bjargtanga og inn á Breiðafjörð
og lagst fyrir akkeri undir Skorar-
fjalli. Þar voru þá fyrir 10 til 15
skip er lágu þar í vari þar til hægði
og hægt var að hefja veiðar. Veið-
arfæri var haldfæri með sökku og
einum krók. Aflinn var saltaður
um borð. Þegar veðrinu slotaði
var haldið til veiða. Búið var að
sá um matseldina. Aðallega var
borðaður soðinn fiskur og mjólk-
urgrautur á eftir sem eldaður var
úr dósamjólk. Þá var kjötmeti,
aðallega saltkjöt, og þá kjötsúpa.
Kaffi og meðlætið með því var
brauð sem geymt var í salti niður í
lest, svo að það myglaði síður og
brauðið var smurt með magaríni
en ekki var notað álegg. Þá var
skonrok líka haft með kaffinu.
Eg man það enn þann dag í dag
þegar ég dró fyrsta fiskinn minn.
Hann var ekki stór svo að ég réð

Óskum sjómönnum í Snæfellsbæ
og fjölskyldum þeirra
til hamingju
Brauðgerð Ólafsvíkur ehf. með daginn!