Skógræktarritið - 15.10.2010, Qupperneq 35

SKÓGRÆKTARRITIÐ 201034
Ekki hefur borið mikið á né heyrst úrtöluraddir
eða efasemdir um þau ósköp af hendi danskra um-
hverfisverndarmanna. Eru Jótlandsheiðar þó um-
talsverðar að flatarmáli og mun hærra hlutfall lands
í Danmörku en ný skógrækt á Íslandi. Hjá okkur
er ekki nema um hálft prósent af yfirborði landsins
nýir skógar, eftir meira en heila öld skógræktarstarfs
í landinu, sem margir virðast sjá ofsjónum yfir!
Niðurlag
Það þykir vera tilheyrandi mannlegu hugarfari að
efast um alla skapaða hluti. Þannig getum við tjáð
okkur og sýnt tortryggni á ýmsa lund í samfélaginu
og bent á það sem betur mætti fara.
Margir efast um réttmæti þess að planta erlendum
trjátegundum í íslenska mold og telja það vera hina
verstu goðgá og allt að því helgispjöll. Svo eru aðrir
sem efast um réttmæti slíkra hugmynda og kenn-
inga. Ýmsir einstaklingar sem með góðan hug vildu
leggja fé og vinnu til að fegra land sitt eru margir
hverjir komnir yfir móðuna miklu. Er réttlætanlegt
að væna þessa einstaklinga um að hafa breytt rangt?
Þetta góða fólk átti sér þann draum að geta lagt
dálitla hönd á plóginn við að bæta það land sem
við höfum erft en hefur verið stórlega skemmt af
rányrkju liðinna alda. Af hverju vilja þeir sem hafa
efasemdir um þetta starf, rífa í burtu þetta góða skjól
sem barrtrén veita?
Undirritaður átti þátt í því mjög ungur að árum
að rífa upp hrís og runnagróður í lágvaxna birki-
skóginum á Þingvelli í þeim tilgangi að planta er-
lendum barrtrjám á sama stað. Í dag er þessi aðferð
til skógræktar ekki lengur viðurkennd en þarna er
vöxtulegur skógur, einkum barrtrjáa, sem prýðir
umhverfi sitt á öllum árstímum. Gildir þá einu hvort
um sé að ræða sólskinsfagran sumardag með yl og
angan ellegar ískaldan vetrardag með kulda og jafn-
vel skafrenningi sem bítur á kinn.
Þessi fallegi trjálundur við Valhöll sem var
afmáður, veitti öllum nærstöddum bæði skjól og
yndi svo lengi sem hann fékk að vera í friði fyrir
andmælendum skógræktar á Íslandi. Þegar snjór
er yfir Bláskógum er því fátt sem minnir á lífið og
tilveruna á köldum næðingssömum vetrardögum á
Þingvelli. Græni litur barrtrjánna sést varla lengur
næst Þingvallabænum né þar sem áður Valhöll stóð.
Nærgætni og gagnkvæmur skilningur þarf að vera
milli þeirra sem setja fram mismunandi sjónarmið.
Við ættum að minnast orða Njáls á Bergþórshvoli
sem lét hafa eftir sér: „Með lögum skal land byggja
en með ólögum eyða“. Auðveldara er að rífa niður
en byggja upp sem oft tekur langan tíma og þarfnast
mikillar þolinmæði. Barrtré eru fyrir löngu búin að
sanna það og sýna að þau geta orðið gildir þegnar
þessa lands.
Öllum sem veittu góðar ráðleggingar
og lásu yfir er þakkað.
Gamli Konungsvegurinn frá
1907 er vinsæll meðal göngu-
fólks og hestamanna.