Skógræktarritið - 15.10.2010, Side 79

SKÓGRÆKTARRITIÐ 201078
Fimmtudagur 2. september
Þessi dagur var helgaður Þórshöfn og nágrenni. Með
hópnum þennan dag var Tóri í Hoyvik, garðyrkju-
stjóri Þórshafnar, sem hefur umsjón með grænum
svæðum í Þórshöfn, auk kirkjugarða. Byrjað var á
að fara á Fornminjasafnið, en þar tók Regin Debess
safnvörður á móti hópnum. Kynnti hann safnið og
nokkra muni þess og stóð svo fyrir svörum um hvað-
eina er íslensku ferðalangana langaði að forvitnast
um í safninu, en þar má sjá ýmsa muni, m.a. báta,
þjóðbúninga, málverk er lýsa lífinu á eyjunum, ljós-
myndir og finna ýmsan fróðleik um færeyska sögu
og menningu.
Frá Fornminjasafninu var svo gengið að og í
gegnum viðarlundi í Hoydal. Þar er einn af elstu
tilraunareitunum og voru fyrstu trén sett niður árið
1914, í sambandi við berklahæli sem þar var. Ekkert
af þeim trjám er reyndar á lífi nú, elstu trén eru frá
3. og 4. áratugnum. Berklahælinu var síðar breytt
í menntaskóla, sem var áður eini menntaskólinn í
Færeyjum og hefur því stór hluti Færeyinga einhver
tengsl við staðinn, bæði í gegnum berklahælið og
skólann. Tegundum í lundinum hefur verið fjölgað,
sérstaklega eftir að hluti hans féll í storminum 1988.
Meðal annars má finna þarna japanslerki, sitkagreni,
stafafuru, lenju, döglingsvið, ryðöl, selju, glæsitopp,
eðalþin, hafþyrni, auk fágætari tegunda eins og risa-
lífvið, „apahrelli“ (Araucaria araucana), Buddleia
globosa og Lomatia hirsuta. Hæstu tré Færeyja eru í
þessum skógi, um 20 m á hæð.
Gönguferðin endaði svo í gróðrarstöðinni í Hoy-
dal. Þar biðu ferðalanganna borð og bekkir með
kaffihressingu. Þar sagði Trónd-
ur stuttlega frá starfsemi gróðrar-
stöðvarinnar og sögu svæðisins.
Landið var áður í einkaeigu, en
var keypt af sveitarfélaginu í
Þórshöfn 1970. Sveitarfélagið
gerði svo langtímasamning við
Skógfriðingarnevndina um afnot
af svæðinu árið 1978. Formaður
Skógfriðingarnevndarinnar, Sigga
Rasmussen, heilsaði upp á ís-
lensku ferðalangana og minntist
á samstarf þessara frændþjóða
í skógrækt í gegnum tíðina. Að
ákaflega eftirminnilegt. Vegurinn liggur yfir fjall
og er hlykkjóttur og mjór og bratt niður á köflum,
þannig að ekki var laust við að færi um suma ferða-
langana. Stoppað var á leiðinni við Hesturin, en
þar ganga þverhníptir hamrar í sjó fram, um 400
m háir, og þurftu ferðalangarnir því að fara mjög
varlega við útsýnisskoðun og myndatöku. Útsýnið
var óneitanlega stórkostlegt, en meðal annars er þar
gott útsýni á hamarinn Beinisvörð, sem er um 470 m
á hæð og nær lóðréttur upp af sjónum. Ekið var svo
áfram til Sumba, tekinn einn rúntur um bæinn og
svo haldin fljótlegri leiðin gegnum göngin til baka,
enda þurftu ferðalangarnir að vera komnir tíman-
lega í ferjuna við Þvereyri. Við tók róleg sigling aftur
til Þórshafnar.
Skemmtilegt „snuddutré“ í viðarlundinum í Trongisvági.
Ferðalangarnir skoða sig um í Forn-
minjasafninu í Þórshöfn.