Skógræktarritið - 15.05.2011, Blaðsíða 47

45SKÓGRÆKTARRITIÐ 2011
lerki, fura, greni og birki. Þetta voru þær tegundir
sem voru uppistaðan en auk þess setti ég lerkibelti
sem þú sérð hér sitt hvoru megin við heimreiðina
og síðan hefur ýmislegt bæst við á síðari árum. Í
fyrstu eins og ég nefndi kom einnig dálítið af efni-
við frá Hafravatni, m.a. man ég eftir að öspin kom
þaðan sem Magnús var að fella um daginn en hún
mældist um 9,30 metrar þannig að þú sérð að þetta
hefur vaxið vonum framar. Það má segja að ég hafi
lokið við að gróðursetja í svæðið um 1989. Það tók
því um átta ár að koma plöntum í allt svæðið. Til
skýringar þá er rétt að nefna að ég hef verið kennari
lengst af og á þessum árum voru fríin lengri. Var
hér kannski í tvo mánuði í senn og tók þá krakkana
með. Á þessum tíma vann Magnús í fjármálaráðu-
neytinu og vegna vinnu við fjárlagagerð og ýmislegt
fleira atvikaðist það þannig að hann var sjaldan yfir
sumartímann nema einstaka helgi og kannski mesta
lagi tvær vikur á hverju sumri. En hér voru svo allir
krakkarnir okkar í sveit og það var því gott að vera
til taks og hafa þau í nágrenninu. Þetta var ómetan-
legur tími og góð reynsla fyrir krakkana að læra að
vinna við sveitastörf. Held að þau búi að því alla
ævi“, segir Hildur.
Skipulagt af fingrum fram
„Nú ég vann jafnt og þétt að gróðursetningunni
en hún var hins vegar ekki fyrirfram skipulögð. Ég
eigraði hér um móana og þetta kom svona meira
af sjálfu sér en ég hafði hins vegar í huga að skilja
eftir eyður þar sem ég gróðursetti ekki og þar sem
Vaxandi lerkiskógur.
Létt yfir húsfreyjunni í Skjóli þrátt fyrir að bóndinn hafi
fellt hæstu öspina. Nú er þetta orðið að matarborði og
aftur sér til sólar á pallinum.