Skógræktarritið - 15.05.2011, Blaðsíða 90

SKÓGRÆKTARRITIÐ 201188
Þau sem fara á annað borð í byggingavöruversl-
anir verða fljótlega vör við að viður lauftrjáa er
miklu dýrari en viður barrtrjáa. Þannig hefur
það alltaf verið og verður líklega enn um sinn. Ef við
getum ræktað verðmæt lauftré hvers vegna er þá ver-
ið að rækta barrtré? Skyldi hluti af skýringunni vera
sá að okkur dreymir um stórar miðlægar timburverk-
smiðjur þar sem viður er sagaður í borð og planka til
að nota sem burðarvið í byggingum eða stöðvar þar
sem pappír er framleiddur? Hagnaður af slíkum iðn-
aði er nokkuð tengdur stærðinni; stórar verksmiðjur
eru hagkvæmari en litlar. Viljum við skapa umhverfi
sem minnir á skandinavíska skóga? Fréttir sem ber-
ast frá skógræktargeiranum tengjast oft brennslu á
viði eða kurlara sem er að tæta trjáboli niður í spæni
sem á að nota undir hross eða í skógarstíga.
Til smíða er nýting barrtrjáa meiri en lauftrjáa
þar sem stofnar barrtrjáa eru beinir, en mjög góð
nýting sitkagrenis og stafafuru gæti t.d. einnig verið
skjólbelti þessara tegunda utan um lauftrjáalundi.
Það eru sem sé barrtrén sem ættu að vera fóstrur
fyrir lauftrén en ekki öfugt.
Verðmæti viðar
Vangaveltur og reynsla af því að smíða úr grisjunarviði
Höfundur Jón Guðmundsson
Skálar úr innlendum viðartegundum. Með samlímingum má fá fram margs konar mynstur. Í þessum skálum má
sjá ljósan birki­ og reynivið, rauðan seljuvið, gráan asparvið, dökkt gullregn og reynivið.