Føroya kunngerðasavn A og B - 23.12.1987, Qupperneq 197

e) tá ið fastur handilsstaður bert verður
havdur til slíkt annað virksemi fyri
virkið, ið bara er fyrireikandi ella styðj-
andi,
f) tá ið fastur handilsstaður bert verður
havdur til fleiri sløg av virksemi, nevnd
undir a)-e) um somu tíð, um so er, at
virksemið alt á tí fasta handilsstaðinum,
sum kemst av hesum, er fyrireikandi ella
styðjandi.
5. Reglurnar í 1. stk. og 2. stk. er ikki at
skilja øðrvísi enn so, at hevur eitt virki í
øðrum ríkispartinum persón at virka fyri seg
í hinum partinum, og er hesin persónur ikki
slíkt umboð, sum nevnt í 6. stk., men hevur
fulltrú, sum hann vanliga nýtur til at gera
avtalur har virkisins vegna, tá skal sama
virkið vera roknað at hava fastan rakstrar-
stað í hinum partinum av ríkinum viðvíkj-
andi øllum tí virksemi, sum hesin persónur
tekur uppá seg fyri virkið, uttan so at virk-
semið hjá honum er avmarkað til slík føri,
sum eru nevnd í 4. stk., og sum, um tey
vórðu útinnt gjøgnum fastan handilsstað,
ikki vildu gjørt henda fasta handilsstaðin til
fastan rakstrarstað, smb. reglunum í nevnda
stykki.
6. Eitt virki verður ikki hildið at hava fastan
rakstrarstað í parti av ríkinum bara tí, at tað
rekur vinnu við millummanni, umboðs-
manni ella øðrum óheftum umboði í hesum
sama parti av ríkinum, um so er, at hesir
persónar virka innanfyri karmarnar á sínum
vanliga vinnuøki.
7. At felag við bústaði í parti av ríkinum,
stjórnar ella verður stjórnað av felag, við
bústaði í øðrum partinum av ríkinum, og at
felag gjøgnum fastan rakstrarstað ella á
annan hátt, rekur vinnuvirki í hinum part-
inum av ríkinum, skal ikki í sjálvum sær
bera í sær, at annað av hesum báðum feløg-
um verður hildið at vera fastur rakstrarstað-
ur fyri hitt.
e) opretholdelsen af et fast forretningssted
udelukkende for at udøve enhver anden
virksomhed for foretagendet, der er af
forberedende eller hjælpende karakter,
f) opretholdelsen af et fast forretningssted
udelukkende til samtidig udøvelse af
flere af de i punkt a)-e) nævnte virksom-
heder, forudsat, at det faste forretnings-
steds samlede virksomhed, der er et re-
sultat heraf, er af forberedende eller
hjælpende karakter.
5. Uanset bestemmelserne i stykke 1 og 2
skal et foretagende, i tilfælde hvor en
person, der ikke er en sádan uafhængig re-
præsentant, som omhandles i stykke 6,
handler pá foretagendes vegne og har og
sædvanligvis udøver i en del af riget en
fuldmagt til at indgá aftaler i foretagendets
navn, anses for at have et fast driftssted i
denne del af riget med hensyn til hele den
virksomhed, som denne person pátager sig
for foretagendet, medmindre denne persons
virksomhed er begrænset til sádanne for-
hold, som er nævnt i stykke 4, og som, hvis
de var udøvet gennem et fast forretnings-
sted, ikke ville gøre dette faste forretnings-
sted til et fast driftssted efter bestemmel-
serne i nævnte stykke.
6. Et foretagende skal ikke anses for at have
et fast driftssted i en del af riget, blot fordi
det driver erhvervsvirksomhed i denne del af
riget gennem en mægler, kommissionær eller
anden uafhængig repræsentant, forudsat at
disse personer handler inden for deres sæd-
vanlige erhvervsvirksomheds rammer.
7. Den omstændighed, at et selskab, der er
bosat i en del af riget, behersker eller beher-
skes af et selskab, der er bosat i den anden
del af riget eller som (enten gennem et fast
driftssted eller pá anden máde) udøver
erhvervsvirksomhed i denne anden del af
riget, skal ikke i sig selv medføre, at et af de
to selskaber anses for et fast driftssted for
det andet.
213