Morgunblaðið - 21.09.1985, Blaðsíða 42

42
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 21. SEPTEMBER1985
nrnmm
© 1985 Universal Press Syndicate
7-<o
// Opnoðu bcAno. eldo rnunn'iKMA, ki/oð
5cm cú dynur."
HÖGNI HREKKVÍSI
ast er...
að merkja
hann aðeins.
TM Rea. U.S. Pat. Off —all rights reserved
»1985 Los Angeles Times Syndicate
Með
morgunkaffinu
>4'
Flýttu þér kona. Sýningin
er byrjuð!
Hvað er að verða
um íslenska ljóðlist?
SS skrifar:
Ég get ekki látið vera að spyrja
og mæli fyrir munn margra ann-
arra. Hvað er að verða um íslenska
ljóðlist? Gömlu skáldin okkar, sem
við lærðum kvæðin eftir í Skóla-
ljóðunum þegar við vorum í barna-
skóla, hefðu getað orðið okkur
fyrirmynd kynslóð fram af kyn-
slóð. Nú virðist það efst á baugi
að tilkynna að verk þeirra séu
orðin úrelt. Nú láta mörg svo köll-
uð skáld sér nægja að setja á blað
orð og setningar, sem tekið er sitt
úr hverri áttinni án nokkurs sam-
hengis. órímuð Ijóð eiga auðvitað
rétt á sér, en þau þurfa þá að hafa
einhverja merkingu. Það er auð-
velt að raða upp orðum á blað á
smekklegan hátt án ríms og stuðla,
en það þarf að fylgja þeim einhver
andi, sem gefur þeim líf og mein-
ingu. Einhver neisti sem getur
yljað lesandanum. Það er greini-
legt að nú er sú tíðin að gengið er
framhjá mörgum eldri þjóðþekkt-
um skáldum sem yrkja það sem
er kallað hefðbundið, þegar dagur
ljóðsins er haldinn, eða ljóðskálda-
hátíð. Ég ætla að leyfa mér að
nefna aðeins 3 nöfn í þetta sinn.
Gunnar Dal er skemmtilegt og
vinsælt skáld. Hugrún hefur gefið
út eða sent frá sér margar
ljóðabækur, og oft flutt snilldar-
kvæði í Ríkisútvarpið. Hún er góð-
ur upplesari. Steingerður Guð-
mundsdóttir er ágætt skáld og
lærður leikari. í hamingjunnar
bænum gerið ekki íslenska ljóða-
gerð að óskapnaði, sem hefur
ekkert varanlegt gildi hvorki fyrir
nútíð eða framtíð.
Eitt sinn sagði þekkt skáld:
„Lakasti gróðurinn ekki það er,
sem ormarnir helst vilja naga.“
Það er víst og satt að mörg ungu
skáldin hafa góðan efnivið til að
vinna úr, vandinn er sá að kunna
að fara með hann. Ég óska þeim
allra heilla, en bið þau um leið að
gleyma ekki þeim sem búin eru
að gefa þjóðinni dýrmætar gjafir
á langri ævi.
Herstöðvaandstæðingar settu upp friðarbúðir í ágúst sl. í nágrenni Keflavíkurflugvallar.
Þorleifur gerir herstöðva-
andstæðingum upp skoðanir
Jón Torfason skrifar:
Eitt af fórnarlömbum kalda
stríðsins, Þorleifur Kr. Guðlaugs-
son, agnúast í gær (17. sept.) út í
smápistil sem undirritaður skrif-
aði í Velvakanda þann 14. ágúst.
Minni háttar rangfærslur hans er
ástæðulaust að elta ólar við og
heldur ekki ruglandina í lokin en
að nokkrum atriðum er þó rétt að
huga ögn.
Þorleifur hefur uppi þá hvim-
leiðu iðju að gera herstöðvaand-
stæðingum upp hugsanir og skoð-
anir, sbr.t.d. „Þeir hafa ætlað að
lifa sig vel inní atburðina á Jap-
anseyjum...“, „Þeir skjóta sér
undan að svara þegar spurningum
er varpað til þeirra um það sem
varðar Rússa ...“ og „ ... mun það
vera hinn sovéski-friður sem þessir
menn berjast fyrir“. Þetta og fleira
í þessum dúr er hrein lygi. Samtök
herstöðvaandstæðinga gera ekki
upp á milli Bandaríkjamanna og
Sovétmanna um yfirgang þeirra
og brot á sjálfstæði ríkjanna. Þar
hallast víst ekki á um ruddaskap-
inn og óþverrabrögðin. Herstöðva-
andstæðingar ásaka heldur ekki
annað stórveldið um að magna upp
vígbúnaðarkapphlaupið þó að vísu
hafi Bandaríkjamenn vegna
tæknikunnáttu sinnar jafnan verið
skrefi á undan Sovétmönnum við
að framleiða afkastamikil mann-
drápstæki og þeirra ábyrgð því
nokkru meiri ef unnt væri að
mæla slíkt.
Það er hryggilegt að sjá í skrifi
Þorleifs þessa einföldu tvíhyggju
kalda stríðsins þar sem Rússar eru
vondu kallarnir en Bandaríkja-
menn góðir. Þetta orsakar slíka
blindni að maðurinn skilur ekki
það sem hann les. Þannig tók
undirritaður undir fordæmingu á
innrásum Sovétmanna í Ungverja-
landi, Tékkóslóvakíu og Afganist-
an jafnhliða því að fordæma hern-
að Bandaríkjamanna í Híróshíma,
Víetnam og Grenada. Þetta hefði
Þorleifur séð ef hann hefði lesið
pistil minn svolítið betur og væri
ekki svona veikur af kalda stríðinu.
Sorglegast við blindni mannsins
er sú hugmynd að hér muni alltaf
verða herstöðvar og að Rússar bíði
eftir því að „taka landið" ef Kaninn
færi. Það er ekkert náttúrulögmál
að hér skuli ætíð vera her og hér
var enginn her lengst af, hvorki
innlendur né erlendur, og það er
hið eðlilega ástand. Hitt er óeðli-
legt að þjóð skuli selja land sitt
undir heimskulegt hernaðarbrölt
og gildir þá einu hvort þeir
skammkatlar og Kaupa-Héðnar,
sem þá sölu stunda, líta til austurs
eða vesturs.
Vísa vikunnar'
iVjá8n»hpeTkglia 1 Veatnr-Þyzkalmdi:
Höfðu aðgangaðgeimvarna-
áætlun Bandaríkjanna
Aðvaraði Tiedge Willnerhjónin og sagði þeim að flýja?
vBrnia *
rrjálM demAkr.unokkinn. u
•Urfiflokk krútitacra iWmókrmU
I vwtur pýxku .tjórninni SUrfnA.
kjma þar .« hmUmilu. Nú lr
Irmm komiA. md Willwr aitt
•mn moftlimur I SS-rroitum nu
■»U Bftir atridiö ».r h.nn f.niri

um IMf .. fluUi.t Ul Vntur
Þýak^uda IMI
Túmdnr vwtur-þýiku .IjArn
.nnn. JOriuu Sudkoff, u«Ai I
drnt. at njdwumál m þetu keffti
ar átikiliaái I*. áfám rL >o» ar
cldri, •Urfati við Naumaaa
Mvprvt. Hftka. nUn á akrifatofu
tu vtt jtfUp þekr. IfTá. Hjáate flý*
. nk. Ná er ljá« «Má. d|ukhá
áltkMB ■t*mk
mtvrdfMK
Þefa og snuðra í þrengsta hring
þessir ærusóðar,
sem að beina byssusting
að baki eigin þjóðar.
Hákur