Morgunblaðið - 06.08.1986, Qupperneq 25

öllu því nýja, sem á vegi hans varð.
Þannig hefur farið fyrir mörgum,
sem ferðast um Voi. Slíku fólki vildu
Jössang hjónin rétta hjálparhönd í
formi smárits, sem lagt var í lófa
þess og með tilboði um kaup á
kristilegu lesefni.
15 ára afmæli —
nýjar starfsgreinar
Á þessu ári eru liðin 15 ár frá
stofnun Scripture Mission. Margt
hefur gerst á þessum árum. Margir
hafa bæst við í starfsmannahópinn
og starfsgreinunum hefur fjölgað.
Nú sendir félagið tvo fasta út-
varpsþætti í viku inn yfír Austur-
og Mið-Afríku frá Seychelleyjum á
swahílí. Annar þátturinn er sérstak-
lega ætlaður múhameðstrúarmönn-
um, en Norðmenn starfa á meðal
Dígómanna í S-Kenýu, sem eru
múhameðstrúar. Af bréfum sem
berast hvaðanæva að má sjá, að
hlustendahópurinn fer sífellt vax-
andi og að margir hafa fengið
blessun af þeim.
Samhliða útvarpsstarfínu fer
fram framleiðsla og dreifing á
snældum með kristilegum kórsöng,
biblíufræðsluefni og efni útvarps-
þáttanna.
Bókaútgáfan hefur nú gefið út
margar bækur og bæklinga, sumt
ritað sérstaklega fyrir útgáfuna af
innfæddum mönnum en annað er
þýþt4 Nú vinnur maður í fullu starfi
að því að þýða gott biblíufræðslu-
efni úr evrópumálum yfir á swahílí.
Biblíubréfanámskeið, sem gefið
hefur verið út rennur út eins og
heitar lummur. Mikilvægt er að les-
efnið sé ódýrt svo að almenningur
hafi efni á að kaupa það. 40—50
blaðsíðna kver í stóru broti kostar
e.t.v. 8,- íslenskar krónur. Geri aðr-
ir betur! Mjög mikil eftirspurn er
eftir öllu, sem gefið er út. í Tanz-
aníu er stærsta lútherska kirkja
Afríku með yfir eina milljón með-
lima. Svo mikil eftirspurn er þar
eftir öllu efni frá Scripture Mission,
að hægt væri að selja allt, sem
framleitt er þar og meira til ef ekki
væru hömlur við landamærin. Nú
hefur Scripture Mission nýlega ver-
ið sett á laggimar þar.
Mikið er prentað af smáritum,
sem dreift er ókeypis.
Scripture Mission gefur einnig
út blöð og tímarit. Riziki (=daglegt
brauð) er gefið út mánaðarlega og
er ætlað sem hjálp fyrir presta,
prédikara, kennara og kirkjuleið-
toga í starfi sínu. Þar er að finna
hjálp við samningu prédikana næsta
mánuðinn og ýmis konar hjálpar-
efni til notkunar í kristilegu starfi.
Blaðinu er dreift ókeypis um alla
Mið- og Austur-Afríku.
Skólahéraðið Taita, sem sagt var
frá í síðustu grein, liggur skammt
frá Voi. Þar er mikill fjöldi mennta-
og framhaldsskóla af ýmsu tagi.
Vegna stöðugra beiðna, hafa
kristniboðar Scripture Mission
kennt kristin fræði í mörgum skól-
um og hjáipað til í kristilegum
skólafélögum þeirra. Sérstakt blað
er gefið út fýrir framhaldsskóla-
nemendur.
Ýmsir aðilar hafa gefið út gott
kristiiegt lesefni á ensku, swahílí
og þjóðflokkamálum, sem ekki hef-
ur náð útbreiðslu. Scripture Mission
leggur áherslu á að dreifa slíku
efni auk síns eigin. Mjög mikil
áhersla er lögð á að dreifa Biblí-
unni og einstökum ritum hennar.
Það sannast í Afríku sem annars
staðar, að þar sem til er lifandi
kirkja, er heilög ritning metsölubók.
Henni er dreift á mörgum tungu-
málum. Frá og með næsta hausti
verður maður í fullu starfi í dreif-
ingarstarfmu.
Auk fjölmiðlastarfsins hafa
kristniboðar Scripture Mission stað-
ið fyrir námskeiðum af ýmsu tagi
ætluðum starfsfólki ýmissa kirkna.
Markmiðið er hið sama og með
öðru starfi félagsins, að hjálpa
kirkjunum að treysta undirstöður
sínár.
Höfundur er kristniboði í Kenýu
'og skrifargreinar í Morgunblaðid
um land ogþjóð.
_ I . ...
MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVTKUDAGUR 6. ÁGÚST 1986
25
Svipmyndir úr borginni/óiafur Ormsson
„Ég þarf að fá hjá þér tíma“
Sólin hefur verið að gleðja
Reykvíkinga og íbúa hér sunnan-
lands samfleytt í fimm daga þegar
þessi grein er rituð 30. júlí. íbúar
höfuðborgarsvæðisins hafa sannar-
lega séð ástæðu til að þakka þetta
einstaka örlæti veðurguðanna og
kunna sér ekki læti í veðurblíð-
unni. Einstaka gagnrýnisraddir
hafa þó komið fram á þessi veislu-
höld sem sólin hefur staðið fyrir og
telja að nóg sé komið af svo góðu
í bili og betra að eiga von á sólskins-
dögum þegar fer að hausta. Sannir
sóldýrkendur eru samt í miklum
meirihluta og vilja helst láta halda
upp á þá daga þegar sólin lætur
loks sjá sig með fánahyllingu og
lúðrablæstri eins og mun víst vera
daglegur siður á alþjóðlega skáta-
mótinu úti í Viðey þessa dagana.
Þá hefur sú skoðun verið látin í ljós
að veðurblíða síðustu daga sé fram-
lag veðurguðanna til hátíðarhald-
anna í tilefni af tvö hundruð ára
afmæli Reykjavíkurborgar þann 18.
ágúst næstkomandi.
Árla morguns, miðvikudaginn
30. júlí, byijuðu sóldýrkendur að
fagna himinsblíðu hér í borginni.
Hjá Sundhöllinni við Barónsstíg
lágu nokkrir í grasinu og létu fara
vel um sig, áhyggjulausir af amstri
dagsins, nokkrir flettu Morgun-
blaðinu og einn var þama með
Þjóðviljann og var að skammast
yfír álagningunni í ár. Fleygði hann
sfðan blaðinu frá sér, fór úr skyrt-
unni og bolnum og lagðist endilang-
ur í grasið og tautaði: — Að maður
skuli vera að skammast í þessari
einstöku veðurblíðu?
Niður Bergþórugötuna á móts
við Austurbæjarbamaskólann gekk
Dósóþeus Tímótheusson, skáld og
lífskúnstner, í léttum sumarfötum,
að sjá bjartsýnn á lífíð og tilveruna
og sáttur við guð og menn.
Þröstur Haraldsson blaðamaður
rölti á gangstétt gegnt Alþýðubank-
anum við Laugaveginn og einnig
að sjá í sólskinsskapi og heilsaði
glaðlega. Einhver sagði að hann
væri hættur á Þjóðviljanum og
kannski svona feginn frelsinu, að
hafa nú loks frelsi til að segja það
sem honum býr í bijósti.
Á Skólavörðustígnum var allt
með ró og spekt skömmu fyrir há-
degi þennan sólríka miðvikudags-
morgun í lok júlímánaðar. Umferð
tiltölulega lítil, helst að væri eitt-
hvað um að vera inni í kjörbúð
Sláturfélags Suðurlands þar sem
viðskiptavinir vom að kaupa inn
fyrir hádegismatinn. Ofar í göt-
unni, fyrir framan rauðlitað bám-
járnsklætt timburhús sem sýnilega
er komið til ára sinna ræddu þeir
saman í sumarblíðunni, Haukur
Halldórsson myndlistarmaður og
Jes Einar Þorsteinsson arkitekt og
af svip þeirra að dæma og tilburðum
þykir mér líklegt að þeir hafi þá
verið að kryfja til mergjar lífsgát-
una. Á Skólavörðuholtinu var hópur
erlendra ferðamanna að búa sig
undir að fara í skoðunarferð upp í
tum Hallgrímskirkju. Þeir vom með
myndavélar í farangrinum og þar
var einn Amerikani, kominn yfir
miðjan aldur, vopnaður myndavél-
um og jórtrandi tyggigúmmí og
þóttist greinilega kunna skil á öllu
sem fyrir augu bar. Af tilburðum
hans að dæma var engu líkara en
að hann þekkti til hverrar þúfu
þama á holtinu, ekki síður en bygg-
ingu og annarra mannvirkja. Hann
reykti stóran vindil, var í köflóttri
skyrtu og terelínbuxum og hafði
við að styðjast myndarlegt mont-
prik.
Á Miklatúni ríkti eins konar
himneskur friður í hádeginu þennan
sólríka miðvikudag. Þar voru engar
garðsláttuvélar í gangi og engar
meiriháttar framkvæmdir í gróður-
setningu. Það er búið að vinna í
sumar mikið og gott starf við að
fegra allt umhverfið og mikið verið
sett niður af tijám og þar er gott
að koma og njóta umhverfisins þar
sem allur tijágróður er í örum vexti
og myndarlegur. Þar sat á bekk
ekki langt frá Kjarvalsstöðum rosk-
in kona með prjónana sína og var
langt komin með ullarsokk. Hagsýn
kona sem notar sumarið og góða
veðrið meðal annars til þess að
ganga frá því sem kemur að góðum
notum þegar haustar að og veðrátt-
an er önnur og verri en þessa
sólskinsdaga í júlímánuði.
Einn góður vinur minn var ekki
fyrr kominn úr sumarfrii nú um
daginn að hann hringdi til mín:
— Ég þarf að fá tíma hjá þér,
sagði hann.
— Tíma hjá mér? Hvað áttu við?
spurði ég undrandi.
— Ég veit að þú átt ritvél, sagði
hann.
— Já, ég á ritvél.
— Ég þarf að fá þig til að vélrita
upp fyrir mig svar við einkamála-
auglýsingu í blaði. Þú veist að ég
hef nú búið einn á annað ár. Það
gengur ekki. Það er miðaldra kona
að auglýsa eftir vini og félaga. Hún
segist hafa áhuga á ferðalögum og
ég fæ einmitt aldrei nóg af þeim,
var að koma úr þriggja vikna ferða-
lagi um Danmörk og Noreg. Ég
þarf endilega að fá tíma hjá þér.
Þú vélritar nú upp fyrir mig nokkr-
ar línur og nú er sumar hér heima
og veðrið. Maður verður bara aftur
ungur og ástfanginn í þvílíku veðri.
— Já, það skal ég gera. Þú getur
fengið tíma um hádegi á morgun,
sagði ég þar sem ljóst var að honum
lá mikið á að koma svari við einka-
málaauglýsingunni sem fyrst á
réttan stað. Svo kom hann daginn
eftir og ég vélritaði fyrir hann svar-
ið í flýti eins og hann vildi hafa
það. Nokkrum dögum síðar hafði
hann samband og skýrði frá því að
konan hefði hringt vegna einka-
málaauglýsingarinnar og þau hefðú
þegar rætt saman og farið það vel
á með þeim að hún hefði boðið sér
í ferðalag norður í land á bíl sem
hún á. Það væri eins konar afmælis-
gjöf og sumargjöf, þau færu einmitt
í ferðina daginn sem hann ætti af-
mæli og svo sagði hann að lokum
og brosti: — Það borgar sig að
panta tíma, þó það sé nú kannski
ekki meira áríðandi en að vélrita
upp eitt bréf...
Stórútsala
hófst í morgun