Morgunblaðið - 02.07.1988, Blaðsíða 19

Morgunblaðið - 02.07.1988, Blaðsíða 19
MORGUNBLAÐŒ), LAUGARDAGUR 2. JÚLÍ 1988 19 að sinni, en við höfum nú látið setja ódýrt nylonteppi á skrifstofu mína og kapellu og strjúka þar yfir veggi. Var það gert af kunningja okkar ' og mun sá reikningur örugglega verða mjög í hófi." Þann 9. des., daginn eftir fund- inn, fær Berta Kristinsdóttir þær upplýsingar hjá gjaldkera, Eyjólfi Halldórssyni, að búið sé að greiða þessa reikninga og hafi teppi og lðgn kostað kr. 125.000 og máln- ingar„strokurnar" kr. 97.171. Efni kr. 31.290,. Vinna kr. 65.881. Ég vil þá leyfa mér að benda á að þ. 3.11. 1987 barst tilboð frá Hjálmari Kjartanssyni, málara- meistara, í að mála og gera við alla glugga Frfkirkjunnar og mála ennfremur loft og veggi í kór, sem er mikil vinna. Var tilboðið, efni og vinnulaun, kr. 110.000. Hefði ekki verið skynsamlegra að leita tilboðs í að mála kapelluna, eða alla vega segja safnaðarstjórn- inni satt til um að búið væri að mála og teppaleggja alla hæðina? Enginn okkar ber vafa í brjósti um, að tími var kominn til við- gerða, en samanber lög safnaðarins og samkomulag við prest, 4. grein dags. 4. okt. 1985, skal samþykki safnaðarstjórnar liggja fyrir um viðgerðir áður en í þær er ráðist. Þann 9. sept. er bókun um að sr. Gunnar er beðinn um lista, hvaða og hvenær viðgerðir henti best, svo ekki er hægt að bera við tímaleysi fyrir jól. í gærkvöldi átti ég sfmtal við formann safnaðarstjórnar um áætl- aðan næsta fund þ. 27. jan. þar sem gjaldkeri legði fram yfirlit yfir greidda reikninga á árinu 1987, fjárhagsstöðu og áætlaða innkomu á árinu, með tilliti til hinna miklu framkvæmda við kirkjuna sem áætlaðar eru, hugsanleg húsakaup fyrir safnaðarheimili o.fl. Stuttu síðar hringir sr. Gunnar og var honum mikið niðri fyrir. Kurteislegri fyrirspurn minni um Garðastræti svaraði hann á þann veg, að við værum öll í þessum „tíu- þúsundkallabissness". Kvaðst hann hafa orðið fyrir miklum vonbrigðum með störf mín í safnaðarstjórn, ég væri svo hallur undir „kerlinguna Bertu Kristinsdóttur, sem vonandi myndi þó ekki lafa nema til vors- ins^. Ég sagðist ekki trúa mínum eig- in eyrum að heyra slfkt tal frá vel menntuðum og, að ég hefði talið, skynsömum manni. Berta hefði unnið störf sfn af samviskusemi og dugnaði og væri löglega kjörin á aðalfundi. „Já," var svarað. „Hún var þvf miður kosin af hinum illu öflum innan safnaðarins." Kvaðst sr. Gunnar hafa vitneskju um það að við Berta værum í stöðugu síma- sambandi og „yrði hann þeim degi fegnastur þegar ég hætti í safnað- . arstjórn, því hann sæi mikið eftir að hafa fengið mig þangað". Sagð- ist ég þá aldrei hafa heyrt slíkar móðganir á ævi minni og lagði tólið á, til að spara presti Fríkirkjunnar þá skömm að láta fleiri stóryrði fjúka. Ofangreint símtal var skrifað niður strax eftir að þvf lauk og er satt og rétt að viðlögðum drengskap mínum. Af framansögðu má Ijóst vera, að ég mun ekki stíga fæti inn fyrir dyr Fríkirkjunnar f Reykjavík við núverandi aðstæður. Mun ég af- henda fyrrverandi ritara gögn öll sem ég hef undir höndum, og biðj- ast undan að heyra frekar af mál- efnum þessum. Tel ég Frfkirkjuna, sem mér finnst vænt um, því miður vera að nálgast hliðstætt hús í Hruna forð- um. Ég vil ftreka að f störfum fyrir kirkjuna, sem hafa kostað miklar útréttingar og tíma, hef ég lagt áherslu á, að fara fyrst og fremst eftir samvisku minni og réttlætis- kennd, vera ekki Já-maður" eins eða neins. Enda er svo komið, að ég er eflaust talinn með „hinum illu öflum innan safnaðarins". Það þarf þó ekki lengi, því eins og fyrr segir, hef ég og kona mín sagt okkur úr Fríkirkjunni ásamt tengdaforeldr- um mínum, Ingibjörgu Gísladóttur og Leif Valdimarssyni, sem þó hafa verið í kirkjunni alla tíð. Þessi ákvörðun er tekin með þungu hjarta og samúð með þeim safnaðarnefndarmönnum sem vilja vinna verk sfn af samviskusemi og undir þeirri ábyrgð sem þeim hefur verið falin. Með kveðju, Guðmundur Gunnlaugsson (sign). Afrit sent öllum meðlimum safnaðarstjórnar." Óþarft er að skýra innihaldið, það skýrir sig sjálft. í bréfinu óskar Guðmundur eftir að það verði lesið upp á næsta aðalfundi þar á eftir. Fráfarandi formaður, Gfsli ísleifs- son, sá ekki ástæðu til að verða við þeirri einföldu ósk. Bréfið á erindi til alls safnaðarins, til þess að með- limir hans sjái hvað einstakir stjórn- armenn hafa mátt búa við, ef þeir voru ekki í náðinni hjá prestinum. Það skal tekið fram f þessarí grein- argerð, að núverandi safnaðarstjórn telur efnisinnihaldið nægjanlegt til þess að vfkja séra Gunnari frá störf- um, að öðrum ástæðum ótöldum. Það er flestum kunnugt hvernig presthjónum Fríkirkjunnar tókst að splundra kirkjukórnum, með því að koma f veg fyrir að kórfélagar önn- uðust söng við útfarir á vegum kirkjunnar. Prestfrúin var með sinn eigin kór og ekki var rúm fyrir aðra á því sviði. Þetta fyrirkomulag hefur ríkt fram á þennan dag (sjá fylgiskjöl nr. 4 og nr. 5). Fylgiskjal nr. 4 „22. maí 1985 Hr. Ragnar Bernburg, form. sóknarnefndar Fríkirkjunnar í Reykjavfk. Að gefnu tilefni öðru sinni, kemst ég ekki hjá því að senda yður og sóknarnefndinni kvörtunarbréf út af sóknarpresti ykkar, séra Gunn- ari Björnssyni. Málið er, að ég var beðin um það af ættingjum, að syngja við jarðar- för á morgun, 23. maf, einsöng með félögum úr Karlakór Reykjavíkur og játti ég þvf fúslega. En í gær- kvðldi fékk ég sfmleiðis afboð, þar sem Gunnar Björnsson neitar mér um aðgang að kirkjunni á þann veg, að ég fæ ekki að syngja eins og ég var beðin um, en hefur kom- ið eiginkonu sinni að f staðinn. Honum virðist auðvelt að koma sfnu fram, ættingjum virðist þetta alveg óviðkomandi. Ég kæri hann fyrir atvinnuróg og lftilsvirðingu við allt og alla. Hvað hann hefur sagt við ættingjana veit ég ekki, sjálfsagt hefur hann ekki farið Ijúfum orðum um mig. Nú er mál að linni, hann virðist ekki starfi sínu vaxinn. Frú Agústa á aðeins að syngja sé hún beðin um það, en fégræðgi og dóna- skapur virðist vera þeirra mottó. Þetta verður að taka enda, gagn- vart mér og öðrum sem hann bann- ar aðgang að kirkjunni. Virðingarfyllst Svala Nielsen, söngkona." Fylgiskjal nr. 5 „Reykjavík, 10. september 1985. Herra Ragnar Bernburg, formaður safhaðarstjórnar Fríkirkjusafnaðarins, Reykjavík. Tilefni þessa bréfs er framkoma prests Fríkirkjusafnaðarins, séra Gunnars Björnssonar, og konu hans, frú Agústu Ágústsdóttur, í okkar garð í viðkvæmu máli. Finnst okkur ekki rétt, að þetta liggi f þagnargildi. Þannig er mál með vexti, að þeg- ar móðir okkar, frú Dagmar Guð- mundsdóttir, Skúlagötu 53, andað- ist 27. ágúst sl., fannst okkur eðli- legt og sjálfsagt að leita til prests Fríkirkjusafnaðarins f sambandi við útförina, þar sem hún hafði verið í söfnuðinum frá fæðingu. Áttum við samtal við hann 29. ágúst. Séra Gunnar tók okkur vel í fyrstu, þegar rætt var um kistu- lagninguna, en viðmótið breyttist, þegar kom að sjálfri útförinni, og við bárum fram vissar 6skir um einsöngvara og kór, þ.e. Garðar Cortes, Svölu Nielsen og Ljóðakór- inn. Séra Gunnar var ekki einn um að rekja ókosti þeirra söngvara, sem við nefndum, því að meðan á sam- tali okkar stóð, kom kona hans, frú Ágústa, inn til okkar. Töldu hjónin, að Garðar væri mjög lélegur söngv- ari, nánast ónothæfur, en nyti þess að hann væri verndaður af Maff- unni, eins og frú Ágústa komst svo smekklega að orði. Um Ljóðakórinn voru þau orð viðhöfð, að hann syngi svo oft við jarðarfarir, jafnvel tvisv- ar eða þrisvar á dag, að þegar kæmi fram f lok vikunnar, væri hann að niðurlotum kominn, svo að lítið heyrðist f honum. Frú Ágústa sagði, að hún hefði ráð á betri kór en Ljóðakórnum, og það kæmi oft fyrir, að hennar kór væri pantaður, en svo hringdi einhver úr Ljóðakórnum f aðstandendur og væri hennar kór þá afpantaður. Ekki yoru þau hjónin alveg ein- huga eða sammála f öllum efnum, þvf að samtal það, sem við höfðum hafið við séra Gunnar snerist brátt upp f samræður milli þeirra hjóna, en við urðum áheyrendur og undr- uðumst, svo ekki sé meira sagt. Var ljóst af öllu, að þau hjónin vildu ráða tilhögun útfararinnar að mestu að eigin geðþótta, enda ynni séra Gunnar ekki með hverjum sem væri, og ef okkur líkaði það ekki, þá skyldum við leita annað. Er það skemmst af þessu að segja, að þegar við fórum af fundi séra Gunnars, vorum við orðnar afhuga þvf að njóta þjónustu hans f þessum efnum. Lyktaði hugleiðingum okkar á þann veg, að starf séra Gunnars var afþakkað, og gaf hann þá það svar, að hann væri feginn að losna við þessa útför. Leituðum við til annars prests og tók hann erindi okkar með ljúfmennsku, eins og vera ber, og virti óskir okkar í hvívetna. Að endingu þetta: Okkur er svo hlýtt til Fríkirkjusafnaðarins, að við teljum okkur skylt að skýra frá slíkum misbresti f starfl prests hans f eins viðkvæmu máli og hér var um að ræða, því að varla erum við einar um að verða fyrir slíku við- móti, slfk framkoma getur bitnað á öllu starfi safnaðarins til frambúð- ar. Virðingarfyllst, Auður Gfsladóttir (sign.). Áslaug Gfsladóttir (sign.)." Þrátt fyrir fyrirmæli f 7. gr. end- urráðningarsamningsins, hefur prestur ftrekað sagt organistanum að hann væri rekinn og verið með tilhæfulausar ásakanir við hann, sem ekki er hægt að una við. Org- anistinn hefur greint frá því, að hvorki hann né kirkjukórinn muni starfa áfram við kirkjuna ef sérá Gunnar starfi þar áfram sem prest- ur. Kirkjuvörð á safnaðarstjórn að ráða til starfa samkv. 8. gr. erindis- bréfs prests. Einn af traustustu meðlimum kvenfélags safnaðarins tók starfið að sér, en neyddist til að segja því lausu vegna yfirgangs prestshjónanna. Þarna átti traustur safnaðarmeðlimur hlut að máli, en þar sem umrædd kona var álitin vinkona stjórnarmanns safnaðar- stjórnar, var prestshjónunum mjög í nöp við hana og vildu hana burt úr starfi kirkjuvarðar og þau áform tókust. Á safnaðarstjórnarfundi þann 19. mars sl., var enn rætt um sam- starfsðrðugleikana og þar lýsti séra Gunnar yfir því að afsökunarbréfið frá 28. sept. 1985, hafi verið ritað til að halda starfi sínu hjá söfnuðin- um og gert vegna tilmæla biskups- ins yfir íslandi. í sjötta hð fundar- gerðar þessa fundar segir orðrétt: „Berta Kristinsdóttir spurði sr. Gunnar, vegna persónulegra ásak- ana hans á einstaka menn í safhað- arstjórn, á hverju hann hefði beðist afsðkunar f bréfi sínu til safnaðar- stjórnar, er hann var endurráðinn til safnaðarins. Sr. Gunnar lýsti því yfir, að bréfið hafi verið skrífað vegna tilmæla biskups. Guðbrandur Árnason spurði sr. Gunnar hvort hann hafi þá ekki skrífað þetta bréf af heilum hug. Sr. Gunnar sagði það hafa verið skrifað til að halda embætti sínu." Dæmin eru mðrg og öll sorgleg fyrir söfhuðinn, sem vill lifa í sátt qg samlyndi við meðborgara sína. Á stjórnarfundi 29. jan. sl., lagði t.d. séra Gunnar til að tveir aðal- safnaðarfulltrúar, þær Berta Krist- insdóttir og Sigurborg Bragadóttir, yrðu reknar úr safnaðarstjórninni. Þessi tillaga, sem ekki fékk hljóm- grunn, er færð í fundargerðabók og undirrituð af stjórninni og séra Gunnari. í útvarpsviðtali við Gísla ísleifs- son nýverið, gerði hann lítið úr sam- starfsörðugleikum við prestinn, þótt svo að hann vissi t.d. um innihaldið f bréfi Guððmundar Gunnlaugsson- ar, sem hér hefur verið birt. I bréf- inu kemur skýrt fram, að séra Gunnar hefur stofnað til flokka- drátta innan safhaðarins og rekið fleyg milli safnaðarmeðlima. Hann hefur stundað áróður og smölun til að koma „sínu fólki" í stjórn safnað- arins. Á nýafstöðnum aðalfundi kallaði fráfarandi formaður ákveð- inn framboðslista um stjórnarkjör „framboð prestsins" og leyndi sér ekki að það væri það framboð sem væri séra Gunnari velþókknanlegt og fundarmenn ættu að greiða því atkvæði sitt. Á stjórnarfundi safnaðarins 8. júní sl. var samþykkt f samráði við safnaðarprest að sumarfrí byrjaði 1. júlí og að sfðasta messa fyrír sumarleyfi yrði 26. júnf. Séra Gunnari er tíðrætt um hin illu ðfl f söfnuðinum. Við sem nú sitjum f safnaðarstjórn og höfum sumir hverjir verið í söfnuðinum í meira en fjörutíu ár, höfum aldrei orðið varir við þessi ðfl hins illa. Séu þau til staðar nú, þá hafa þau komið með séra Gunnari. Afstaða prestsins til kvenfélags kirkjunnar, sem á sér áttatíu og tveggja ára sögu og er eitt elsta kvenfélag kirkju hérlendis, er öll á sömu bókina lærð. í stað þess að leita til félagskvennanna og efla samstarfið við þær og innan kirkj- unnar, hefur hann sniðgengið félag- ið og á þann hátt lftilsvirt merkilegt og göfugt kirstilegt starf þess. Hægt er að rekja þessa sorgar- sögu áfram, en hér skal látið staðar numið. Þó skal tekið fram, að mað- ur með slfka skaphöfn sem stendur í stöðugum illindum og ýfingum við safnaðarstjórn og sóknarbörn sfn, er lftt hæfur til að gegna hinu vandasama starfi trúarleiðtoga f kirkjusöfnuði. Því miður sýnir bitur reynsla að lítil von er til að hús- friður ríki innan Fríkirkjusafhaðar- ins að öllu óbreyttu. Það er kapps- mál að bæta safnaðarstarfið, sam- eina söfnuðinn, finna nýjan prest s'em vill starfa f sátt og samlyndi við söfnuð sinn og rækja kristilegt starf. Mörg verkefni bíða óleyst meðan söfnuðurinn velur sér nýjan guðsmann. Frfkirkjusöfnuðurinn f Reykjavík hefur lagt sitt af mörkum f trúarlífi þjóðarinnar á undanfðrn- um áratugum og það er einlæg ósk hans alls að fá að rækja það starf áfram í friði og sátt við umhverfi sitt og undir leiðsögn trúarleiðtoga sem gengur friðarveginn, en ekki grýtta slóð myrkurs og ófriðar. Reykjavík, 30. júní 1988, safnaðarstjórn Fríkirkj- imiiar f Reykjavík, Þorsteinn Eggertsson, formaður, Berta Kristinsdóttir, varafomiaður, Guðmundur Hjaltason, ísak Sigurgeirsson, Magnús Siguroddsson, Sigurborg Bragadóttir." Rð laugardaga 8QP-I8QP sunnudaga I IQP~ I8QP
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.