Morgunblaðið - 16.04.1994, Blaðsíða 41

Morgunblaðið - 16.04.1994, Blaðsíða 41
hefur eldra skipið af hólmi og reynst framar öllum vonum þrátt fyrir liáan aldur. Mættu fleiri ferjuút- gerðir taka Djúpbátinn hf. til fyrir- myndar í skipakaupum. Með þraut- seigju sinni og útsjónarsemi hefði Kristján án efa getað tryggt ferju- reksturinn með byggingu feiju- mannvirkis við Djúp sem sárlega skortir. Er nú skarð fyrir skildi í sjósamgöngum um ísafjarðardjúp þegar Kristján Jónasson er allur. Þá átti Kristján hlut að því á síð- ari æviárum að stofna rækjuvinnsl- una Bakka hf. í Hnífsdal og reka hana en rækjuvinnslan er nú eitt öflugasta og umsvifamesta fyrir- tæki í sinni grein. Kristján hafði látið af þátttöku í rekstri fyrirtækis- ins og selt sinn hluta fyrir skömmu síðan og var að búa sig undir að snúa sér að nýjum viðfangsefnum þegar hann andaðist. Kristján Jónasson gekk ungur í hjónaband, þann 6. júní árið 1959. Eftirlifandi eiginkona hans er Hans- ína Einarsdóttir Steindórssonar frá Hnífsdal. Hansína var Kristjáni góður lífsförunautur og mikil stoð og stytta. Hún er eins og hann var forkur dugleg og fylgin sér en um leið hugulsöm kona og hjartahlý, trygglynd og vinföst. Ekki spillti það sambúð þeirra að bæði voru þau félagslynd og glaðsinna, kát og fjörug í vinahóp, orðheppin og skemmtilegir félagar. Hjónaband þeirra var traust og gott og far- sælt. Það er von mín að styrkur góðra minninga hjálpi Hansínu til að komast yfir það áfall sem hún hefur orðið fyrir. Börn Hansínu og Kristjáns eru: Einar Valur, húsasmíðameistari á ísafírði. Hann er kvæntur Guðrúnu Aspelund. Þau eiga þrjú börn; Krist- inn Þórir, húsasmíðameistari á ísafírði. Hans kona er Berglind Óla- dóttir. Þau eiga tvö börn; Steinar Örn, húsasmíðameistari, búsettur í Noregi. Hans kona er María Vals- dóttir. Þau eiga tvö börn; Ólöf Jóna, húsmóðir, búsett í Svíþjóð. Hennar maki er Björgvin Hjörvarson. Þau eiga þrjú börn; Guðmundur Annas, sem stundar verkfræðinám í Sví- þjóð. Kona hans er Svanhildur Ósk Garðarsdóttir. Þau eiga eina dóttur. Allt eru þetta mannvænleg börn, sem bera foreldrum sínum og heim- ili gott vitni. Kristján- Jónasson vár einn af þeim mönnum sem leggja gjörva hönd á margt og láta sér fátt óvið- komandi. Fyrir utan farsælan starfsferil í atvinnulífínu átti hann merkan starfsferil í félagsmálum og þó mikið væri einatt að gera hjá Kristjáni Jónassyni þá gaf hann sér ávallt tíma til að sinna áhugamálum sínum og leita leiða til að greiða fyrir samborgurum sínum með góð- vild sinni og atorku. Kristján Jónas- son tók mikinn þátt í íþrótta- og æskulýðsstarfsemi. Hann var leik- inn knattspyrnumaður og keppti í öllum aldursflokkum Vestra og í úrvalsliði ísfirðinga í knattspyrnu. Hann átti í mörg ár sæti í stjórn Vestra og í knattspyrnuráði á ísafirði. Hann var kosinn í stjórn Knattspyrnusambands Islands árið 1980 og átti þar sæti til dauða- dags. Kristján var meðal fararstjóra íslenska landsliðsins og fór í marg- ar keppnisferðir með landsliðinu. Þar að auki var Kristján virkur í mörgum félögum, m.a. í Lions- hreyfíngunni. Kristján gekk ungur til liðs við jafnaðarstefnuna og gerðist for- ystumaður alþýðuflokksmanna á Isafirði og á Vestfjörðurn. Hann var kjörinn í bæjarstjórn ísafjarðar í maí 1978, forseti bæjarstjórnar ísa- fjarðar var hann kjörinn í júní 1982 og var forseti bæjarstjórnar sam- tals í tvö kjörtímabil til ársins 1990 þegar hann tók þá ákvörðun að hætta í bæjarstjórn. Hann var um margra ára skeið ritstjóri Skutuls, blaðs jafnaðarmanna á Vestfjörð- um, og var um skeið formaður kjör- dæmisráðs Alþýðuflokksins í Vest- fjarðakjördæmi. Kristján átti sæti í miðstjórn Alþýðuflokksins, í sveit- arstjórnarráði hans og átti sæti á mörgum flokksþingum. Þá átti Kristján einnig sæti í stjórn Orkubús Vestfjarða og í ýmsum nefndum og ráðum um málefni Vestfjarða, enda var Krist- ján einn af kunnustu og áhrifa- MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 16. APRÍL 1994 mestu forystumönnum Vestfirð- ingafjórðungs. Kristján var í fjórða sæti á fram- boðslista Alþýðuflokksins við síð- ustu alþingiskosningar. Segja má að við Kristján Jónas- son höfum orðið samferða inn í stjórnmálin. Það gerðist þannig að árið 1974 vorum við Vilmundur heitinn Gylfason valdir til þess að leiða framboðslista Alþýðuflokksins á Vestfjörðum. Þar sem við vorum þá báðir aðkomandi, þó að við ætt- um hvor með sínum hætti rætur í kjördæminu, var talið nauðsynlegt að fá sem kosningastjóra staðkunn- ugan og duglegan heimamann. Kosningastjórninni þótti það mikill happafengur þegar ungur og vel metinn forystumaður í félags- og íþróttalífi á ísafirði fékkst til þess að taka að sér að stjórna kosninga- baráttu hinna ungu frambjóðenda. Þessi maður var Kristján Jónasson. Hann var vakinn og sofinn í kosn- ingabaráttunni, beitti þar vinsæld- um sínum og eldmóði og tókst það sem hann ætlaði sér — Alþýðuflokk- urinn endurheimti þingsæti á Vest- fjörðum og hefur haldið því síðan og meira að segja stundum átt þau tvö samtímis. Þetta var upphafið að stjórnmálaferli okkar beggja og mikilli vináttu okkar og farsælu samstarfi. Eftir því sem-ég kynntist Krist- jáni Jónassyni betur og átti lengra samstarf við hann þeim mun meira þótti mér til hans koma. Honum féll aldrei verk úr hendi en tók samt öllum erindum og öllu kvabbi jafn ljúfmannlega og vildi jafnan allra manna götu greiða. Hann var ein- staklega útsjónarsamur og laginn við að fá sitt fram, ekki síst til að leysa vandamál annarra, og gaf sig aldrei fyrr en árangur var fenginn. Ef Kristján tók mál að sér má segja að þar með hafi það verið komið í höfn en slíkir voru eðliskostir hans að þó hann væri bæði ákveðinn og ýtinn þá var ljúfmennskan svo mik- il og lundarfarið og viðmótið svo gott að hann bjó sér aldrei til and- stæðing. Menn létu undan Kristjáni með ljúfu geði. Ég þekki engan annan mann sem getur haft sitt fram með þeim hætti að gera mót- stöðumenn sína að vinum sínum enda átti Kristján Jónasson sér enga andstæðinga — bara misjafn- lega mikla samheija. Þá var það einnig einkennandi fyrir Kristján Jónasson hvað hann var langt frá að vera verklatur. Það var sama hversu mikið Kristján hafði að gera, ef komið var í óefni hljóp hann til og gerði það sem gera þurfti og spurði þá hvorki um fyrirhöfn né fé. Ef blaðaútgáfa var komin í eindaga þá leysti Kristján það, ef auglýsingaöflun hafði mis- farist þá kippti Kristján því í liðinn, ef fundarboðun hafði gleymst þá sá Kristján um það, ef þurfti að sætta sjónarmið eða fá menn til að fallast á að slíðra sverðin og taka tillit til sjónarmiða annarra þá gekk Kristján í verkið. Aldrei önugt orð, aldrei að skjóta sér undan ábyrgð, aldrei að víkja sér undan verkum. Slíkt var einfaldlega ekki til í lífs- bók Kristján Jónassonar. Nú þegar Kristján Jónasson er kvaddur reikar hugurinn til baka og svo margar myndir vakna í minningunni um hann bæði frá gleðistundum og átakatímum að þeim verður ekki lýst. Með Krist- jáni Jónassyni er genginn traustur vinur og mikill drengskaparmaður í öllu samstarfi. Á minninguna um hann slær hvergi neinum skugga. Fyrir hönd jafnaðarmanna á Vest- íjörðum þakka ég Kristjáni fórnfús störf hans, trausta og drengilega forystu. Sjálfur kveð ég Kristján Jónasson með mikluin söknuði og eftirsjá. Við fráfall hans misstu ís- firðingar góðviljaðan og hjartahlýj- an drengskaparmann — forystu- mann sem átti miklu verki ólokið. Guð blessi minningu Kristjáns Jón- assonar og styðji eiginkonu hans og fjölskyldu í sorgum þeirra. Sighvatur Björgvinsson. Aðeins nokkrar línur til minning- ar um tengdason minn Kristján Jónasson frá ísafirði. Margar eru þær gjafirnar sem ég hefi óverðskuldað þegið úr hendi Skaparans, en dýrmætari en flest annað hefur íjölskyldan hans Krist- jáns heitins orðið mér. Hansínu fékk ég í heimanmund með konu minni þegar við tókum saman fyrir u.þ.b. fimmtíu árum, en litla telpan kom aldrei inn á mitt heimili nema sem gestur því þegar við mamma henn- ar giftumst þá varð sú stutta eftir fyrir yestan. Og tímar liðu og Kristján Jónas- son bættist í íjölskylduna sem eigin- maður Hansínu. Og svo fæddist fyrsta barnið, svo annað, og þriðja og fjórða og fimmta og þótt ég hefði ekkert með uppeldi barnanna að gera þá varð ég þarna margfald- ur afi, ekki á borði heidur í raun því þessi barnahópur hafði tekið eðlislæga kærleikslund og hlýju í arf frá foreldrunum og þess naut ég strax frá fyrstu kynnum — og nýt enn því nú eru barnabörnin líka farin að kalla: Afi. Þótt þessar línur séu kveðja mín til Kristjáns þá verður hann ekki kvaddur með orðum einum. Hans stúss í daglegu lífí var margvíslegt, en ekki á dagskrá þegar við hitt- umst. Þegjandi gátum við setið saman og báðum liðið vel — hvorug- ur virtist þurfa að gorta af afrekum sínum og baslið fyrir vestan lét Kristján liggja á milli hluta og reyndi ekki að láta á afrekum sínum bera þótt vitað væri að þar sem skoðana hans eða atorku naut mun- aði meira um hann en gengur og gerist meðal þeirra sem í atinu standa. Þó tel ég nokkurn veginn víst að hann hafi ekki gert sér þetta ljóst. Ég þakka Guði fyrir þennan mannkostamann og ég þakka hon- um látnum fyrir yndislegu fjölskyld- una sem hann kvaddi ómeðvitað þegar óviðráðanlegar náttúruham- farirnar dundu yfir. Steinar Guðmundsson. Minningarorð forseta bæjar- sljórnar ísafjarðar um Kristján Knút Jónasson flutt á fundi bæj- arsljórnar 6. apríl 1994. Ég vil með nokkrum orðum minn- ast fyrrverandi bæjarfulltrúa og forseta bæjarstjórnar, Kristjáns Knúts Jónassonar, sem andaðist á sviplegan hátt að morgni þriðju- dagsins 5. apríl. Foreldrar Kristjáns voru Jónas Guðjónsson frá Skjaldarbjarnarvík, húsasmíðameistari hér í bæ pg Jóna Petólína Sigurðardóttir frá ísafirði. Kristján var borinn og barnfædd- ur ísfirðingur fæddur 19. nóvember 1934. Hann var gagnfræðingur frá Gagnfræðaskóla Isafjarðar og síðar húsasmíðameistari frá Iðnskólanum á ísafirði. Frá unga aldri stundaði Kristján ýmis störf til sjós og lands og er þar helst að nefna verslunar- og skrifstofustörf og nú síðast var hann um langt árabil framkvæmda- stjóri Djúpbátsins hf. Einnig var hann mikill hvatamaður að stofnun ýmissa fyrirtækja, má þar nefna rækjuverksmiðjuna Bakka hf. í Hnífsdal. Kristján starfaði alla tíð mikið að félags- og framfaramálum, var einstakur áhugamaður um íþróttir og æskulýðsmál, sat í stjóm ýmissa félaga og var m.a. formaður Vestra og Knattspyrnuráðs ísafjarðar. Sat í stjórn Knattspyrnusambands Is- lands og annarra samtaka íþrótta- fólks. Hann .var virkur félagi í Li- onsklúbbi ísafjarðar. Kristján var alla tíð virkur jafn- aðarmaður, formaður Alþýðuflokks ísafjarðar um skeið, sat í kjör- dæmisráði Alþýðuflokksins og gegndi ýmsum trúnaðarstörfum í þágu flokksins. Hann var kosinn í bæjarstjórn í maí 1978 fyrir Al- þýðuflokkinn og sat fyrsta fundinn þann 1. júní 1978. Hann var kosinn forseti bæjarstjórnar 3. júní 1982 og sat samfleytt sem forseti í tvö kjörtímabil til 1990. Honum voru falin margvísleg nefndarstörf og sat í stjórn ýmissa stofnana á vegum vestfirskra sveitarfélaga. Kristján var alla tíð mikill hug- sjónamaður, oft á tíðum fljóthuga og framkvæmdasamur. Hann hik- aði ekki við að nýta sér þá náðar- gáfu sem honum var í brjóst borin, einlægan húmor, við nánast öll tækifæri. Vestfirðingur var hann í húð og hár. Hugsjónir hans náðu Oft á tíðum út fyrir skilning okkar sem störfuðu með honum í bæjar- stjórn. Þannig er það með fram- kvæmdamenn að erfiðlega getur verið að ná eyrum fólks, jafnt ráða- manna sem almennings. En bar- áttuhugur hans og eldmóður var bráðsmitandi, það eitt fleytti okkur oft yfir erfiðustu hjallana. Mörg eru þau stórmálin sem rekja má til hugmynda Kristjáns. Kristján var alla tíð vel liðinn og þekktur borg- ari hér á ísafirði og er því mikill sjónarsviptir við fráfall hans. Eftirlifandi eiginkona Kristjáns er Hansína Einarsdóttir frá Hnífs- dal. Þau eignuðust fimm börn, Ein- ar Val, Kristin, Ólöfu, Steinar og Guðmund. Hansína liggur nú á Fjórðungssjúkrahúsinu á ísafírði. Fyrir hönd bæjarstjórnar á Isafirði óskum við henni fulls bata. Megi Guð og gæfa fylgja henni. Einar Garðar Hjaltason. Kitti frændi á ísafirði er dáinn. Þegar við systkinin fengum þessa frétt var eins og einhveiju stöðugu væri kippt undan fótum okkar og eftir erum við í lausu lofti. Einu okkar varð á orði: „Það er eins og Vestfjarðakjálkinn sé farinn.“ Sú var ekki raunin heldur það að Kitti og Hanna, oftast nefnd í sama orð- inu, þýddu í okkar huga sem barna ísafjörður, og við fráfall hans fannst okkur sem höggvið væri á þau bönd sem tengdu okkur Vest- fjörðum. Þrátt fyrir að við ættum heima austur á Norðfirði (Neskaupstað) var stundum eins og Kitti og Hanna byggju í næsta húsi að okkur fannst. Pabbi talaði oft um Kitta bróður sinn, sagði skemmtilegar sögur frá ungdómsárum þeirra og hafði gaman af því að segja frá. Fyrir vikið hefur okkur fundist við eiga svolítið í Kitta frænda. Eftir að pabbi dó höfum við leit- ast við að halda sambandi við Kitta. Það voru ófá símtölin við hann, allt- af var hann jafn ljúfur þegar við hringdum, stundum bara til að spjalla og stundum til að leita ráða. Alltaf reyndi hann að veita einhver ráð eða vera okkur innan handar ef mögulegt var. Samverustundirnar voru ekki margar vegna fjarlaigðarinnar en vissan um væntumþykju var til staðar og það var okkur nóg. Við vissum að þar sem Kitti frændi var fyrir vestan þá áttum við rætur þar. Ofarlega í huga okkar eru skemmtilegar samverustundir á ættarmóti sem haldið var á Snæ- ljallaströnd sumarið 1991. Þá fund- um við hve sterk fjölskyldubönd eru mikils virði. Nú þegar við kveðjum Kitta frænda okkar í hinsta sinn, biðjum við góðan guð að styrkja Hönnu, Einar, Krissa, Lóu, Steina, Gumma og fjölskyldur þeirra í sorginni, og vottum þeim okkar dýpstu samúð. Högnabörn. Alltaf er maður jafn óviðbúinn fréttum af andláti góðs vinar, að mæta þeirri breytingu sem verður og það bijótast út reiði, vonbrigði og sorg. En svo fer maður í hugan- urn yfir liðinn tíma, finnur svo margt jákvætt í minningasjóðnum og reynir af alefli að lifa með sorg- inni. Kristján K. Jónsson var fæddur 1934 og var því aðeins 59 ára er hann lést af slysförum. Hann var sonur Jónu P. Sigurðardóttur og Jónasar Guðjónssonar á ísafirði. Þau eru bæði látin. Amma Jóna átti fjögur börn og var Kristján yngstur þeirra. Hin eru Svanfríður K. Benediktsdóttir, býr í Reykjavík. Tryggvi Jónasson, býr í Vest- mannaeyjum, og Högni Jónasson, látinn. Én Högni lést á sama hátt og Kristján fyrir um 19 árum í snjóflóði í Neskaupstað. Högni lét eftir sig eiginkonu og átta ung börn. Kristján var giftur Hansínu Ein- arsdóttur frá Hnífsdal og áttu þau fimm börn. Ég, systurdóttir hans, fékk ung að árum að kynnast mann- kostum lians á þeim tíma sem ég dvaldi á heimili þeirra hjóna við barnagæslu elstu sona þeirra. Ótal minningar leita fram í hugann. 41 Kristján var einstakur maður, gæddur þeim eiginleikum sem ætíð eru manninum til sóma. Okkur ættingjum hans er í fersku minni samvera okkar á ættarmótinu á Snæfjallaströnd sumarið 1991. Þar var Kristján hrókur alls fagnaðar. Þessi samvera þar verður okkur dýrmæt minning um góðan vin og frænda. Ég vil að lokum þakka Kristjáni samfylgdina. Minningin um góðan dreng og frábæran vin mun lifa áfram í huga okkar. Elsku Hanna, Einar, Krissi, Steinar, Lóa, Gummi og aðrir ást- vinir, Guð gefi ykkur styrk í sorg- inni. Sigurborg Sveinbjörnsdóttir. Kveðja frá Knattspyrnu- sambandi íslands Félagi okkar, Kristján Knútur Jónasson, er skyndilega látinn af slysförum. Náttúruhamfarir sem ekki gerðu boð á undan sér, hrifu sumarbústað hans í heijargreipar og lést Kristján fljótlega eftir komu á sjúkrahús en Hansína Einarsdótt- ir eiginkona hans lifði af þetta hörmulega slys. Hinir fjölmörgu félagar Kristjáns í knattspyrnuhreyfingunni voru harmi slegnir þegar þessi sorgar- frétt barst. Stjórnarfundur var boð- aður samkvæmt dagskrá laugar- daginn 9. apríl og ég var einmitt að undirbúa þann fund þegar mér barst fréttin um andlát vinar okk- ar. Það er ávallt mikið tilhlökkunar- efni þegar fullskipaðir stjórnarfund- ir fara í hönd að hitta félaga utan af landsbyggðinni og eiga með þeim góða stund. Kristján starfaði í áratugi innan knattspyrnuhreyfíngarinnar. Fyrst sem leikmaður í liði Isfirðinga um árabil, forystumaður í knattspyrnu- málum ísfirðinga til margra ára, og nú síðustu 14 árin sem stjórnar- maður í Knattspyrnusambandi ís- lands. Hann var góður stjórnarmað- ur, tillögu- og úrræðagóður, og hafði mjög eindregnar skoðanir á framfaramálum í knattspyrnunni. Allra best fannst mér Kristján njóta sín í rökræðum. Ef menn voru ekki sammála hans skoðunum og hann þurfti að veija þær og rökstyðja og berjast fyrir því að fá þær sam- þykktar, kom vel í ljós hversu sjóað- ur Kristján var í heimi félagsmál- anna. Kristján var mjög heilsteyptur maður og hafði til að bera marga hæfileika sem nýttust honum vel á lífsleiðinni. Hann var mikill félags- málamaður og á vettvangi þeirra var hann í essinu sínu. Kristján var mikill mannkostamaður, drengur góður og hvers manns hugljúfi. Hann naut sín afskaplega vel á góðum stundum í fjölmennum kunningjahópi og lék þá á als oddi og var manna skemmtilegastur. Nú riQast glögglega upp sá stjórnar- fundur sem KSÍ hélt á ísafirði vor- ið 1990. Kristján hafði veg og vanda af undirbúningi þess fundar og móttökurnar voru stórkostlegar. I sérstökum hátiðarkvöldverði var Kristján að sjálfsögðu veislustjóri og var hrókur alls fagnaðar. Hann hélt aðra hverja ræðu og sagði sög- ur langt fram á nótt og þetta kvöld er ógleymanlegt í minningu okkar. Kristján var mikill gæfumaður í einkalífínu. Hjónaband hans og Hansínu var einstaklega hamingju- ríkt og áttu þau miklu barnaláni að fagna. Þau hjónin voru sérlega samrýnd og það gustaði af þeim. Innan knattspyrnuhreyfingarinnar voru þau orðin að þjóðsagnapersón- um. Þeir eru ófáir knattspyrnu- mennirnir sem komið hafa til ísa- íjarðar og notið gestrisni og hjarta- hlýju þeirra hjóna. Hafa þau hjón notið mikillar virðingar innan knatt- spyrnuhreyfingarinnar um margra ára skeið. Fyrir hönd Knattspyrnusam- bands íslands vil ég þakka Kristjáni hans miklu störf að íslenskri knatt- spyrnu. Hann var einn af þeim hugsjónamönnum sem í gegnum árin hafa haldið merki fótboltans á loft i mótbyr jafnt sem meðbyr, og það eru slíkir menn sem eiga heiður- inn af því að knattspyrnan er lang- fjölmennasta og vinsælasta íþrótta-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.