Morgunblaðið - 09.03.2000, Blaðsíða 58

58 FIMMTUDAGUR 9. MARS 2000
MORGUNBLAÐIÐ
Dýraglens
T
-J
ÞAt) TÆKIMIG ÞRJA
MGA At) KLIFRA NIÐUR1 ^
r AF ÞESSARIBRÚN OG S
UPP HINU MEGIN...
ÉGSTEKKBARA!
<=£££>
Grettir
Hundalíf
Ljóska
HyRN FOUNN UST
PERBETUR/
BOROJt)
SEME6ER
Ab SMÍDA;
Ferdinand
Smáfólk
5URE, ILL TRAPE VOU / I HATE
MARCIE FOR LUCV.. UA5EBALL
YEAH,I KNOOU MARCIE
ISN'T VERV 600P..
Hæ Kalli, ég hringi til
að athuga hvort þú
viljir skipta um mann
á hægri kanti.
Ég þoli Ég læt þig fá Möggu
ekki í staðinn fyrir Lísu.
horna- Jú ég veit að Magga
bolta. er ekki mjög göð.
Ég þoli
ekki
horna-
bolta.
En hún er
full áhuga.
En hvað ég
þoli ekki
horna-
bolta.
BREF
TIL BLAÐSINS
Kringlunni 1 103 Reykjavík # Sími 569 1100 • Símbréf 569 1329
Minning
um menn
Frá Hauki Haukssyni:
FORSÆTISRÁÐHERRA íslands
var spældur nú á dögunum yfir því
að grunnskólanemendur voru illa að
sér í sögu þessarar aldar og þekktu
ekki myndir af forverum hans í
stjórnarráðinu. Nú er það svo að sag-
an geymir margan manninn, ýmist
þekkta að góðu eða illu. Minna er
þeim þó hampað sem hafa vond verk
framið og sérstaklega þegar nær
dregur samtímanum. En hinum er
hampað mjög. Afkomendur þeirra
sem ill verk frömdu eru trúlega
þeirri stundu fegnastir þegar forfeð-
urnir hafa fallið í gleymsku.
Fyrir hvað ætli stjórnmála-
manna á ofanverðri 20. verði
helst minnst?
Lög um stjómun fískveiða sem
standast illa eða ekki stjómarskrá!
Hunsa meirihluta þjóðarinnar í mál-
efnum NA-öræfanna og sökkva þar
landi fyrir stundarhagsmuni!
Gagnagmnnsfrumvarpið sem ef-
ast má um að standist lög! Pólitískar
stöðuveitingar í feitustu og bestu
embætti landsins! Að missa stjórn á
sér í beinni og hóta uppgjöf og brott-
för til heitari landa! Hafna málefna-
legum umræðum þegar mikilvæg ut-
anríkismál ber á góma!
Afkomendur þeirra munu verða
mjög fegnir þegar þeir hafa fallið í
gleymsku og enginn unglingur veit
lengur hver réð Finn í Seðlabank-
ann. Eða hver Finnur er.
Þegar minnst er á Finn dettur mér
í hug að Valgerður frá Lómatjörn
væri því meiri maður ef hún væri til í
að heita því að láta setja upp styttu
af sér við virkjunarlónið fyrirhugaða,
þannig að það sé tryggt að ekki falli í
gleymsku hver var iðnaðarráðherra
þegar Eyjabökkum var sökkt. Og
Siv, hún gæti líka fengið styttu við
helstu ferðamannastaðina til minn-
ingar um umhverfisráðherrann sem
leyfði og studdi framkvæmdir án lög-
formlegs umhverfismats.
Auðvelt er að skilja Austfirðinga
um þessar mundir. Eins og Smári
Geirsson eru þeir margir fylgjandi
stórvirkjun og risaálbræðslu. Og af
hverju? Vegna þess að þegar fram-
kvæmdir hefjast hefst þenslan og
fasteignir sem voru illseljanlegar áð-
ur verða söluvara og stórhækka í
verði. Og þá munu margir þeirra
auðvitað selja húsin sín í snarheitum
og flytja burt. í hvelli. Ekki bíða of
lengi því tækifærið til að flytja og
komast skikkanlega frá því fjárhags-
lega kemur trúlega ekki aftur. Og
hver kaupir? Það er ekki svo gott að
spá í það á þessari stundu en ég
hugsa með meðaumkun til þeirra
sem það gera. En kannski gerir rík-
isstjórnin eitthvað nýtt í byggðamál-
um svo þau geti líka selt á viðunandi
kjörum. Og framlengt vandamálið
um 10-20 ár.
Ekki nema þau geti leigt það Pól-
verjunum sem þá hafa væntanlega
verið fluttir inn til að vinna verka-
mannastörf á Austfjörðum, í fiski og
áli. í stað þessara fáránlegu fram-
kvæmda væri nær að sætta sig við að
einhveijir staðir fyrir austan og
vestan fari smám saman í eyði og
skapa þar með lítt snortnar náttúru-
perlur líkt og Hornstrandir, sem
þéttbýlingar gætu heimsótt með
bakpoka og tjald, sér til slökunar. Og
hjálpa þeim sem vilja flytja á brott á
annan hátt en nú er fyrirhugað.
Alltaf verða nógir til að vera áfram
í litlum og mannvænum kauptúnum
úti um land. Og fólk verður að velja
sér búsetu á eigin ábyrgð. Ekki að
það geti sett sig niður hvar sem er og
fengið alla þjónustu um leið. Allt hef-
ur kosti og galla, búa hér eða þar,
það verður hver og einn að velja sér
sinn stað. Oft er talað um stressið og
lætin í Reykjavík og marga þekki ég
, búsetta á landsbyggðinni, sem segj-
ast þeirri stundu fegnastir þegar
þeir komast aftur burt frá borginni.
Austfirðingar lærið að njóta!
HAUKUR HAUKSSON,
stýrimaður, Stórholti 5, Akureyri.
Öfgasinnar í útvarpi
Frá Ólafí H. Hannessyni:
í SÍÐDEGISÚTVARPI Rásar 2
þann 6. mars spurðu tvímenningarn-
ir Ævar Öm og Leifur Hauksson,
Hjálmar Arnason spjörunum úr um
vetni og hesta. Var greinilegt að þeir
ætluðu að sauma að þingmanninum
en þeim varð raunar ekki kápan úr
því klæðinu þegar upp var staðið.
Aðferð þeirra félaga var sú að annar
spurði ruddalegra spurninga og þeg-
ar Hjálmar ætlaði að svara gjamm-
aði hinn fram í og reyndi að trufla
fómarlambið. Þegar Hjálmar var að
lýsa því hvernig sýna ætti þjóðhöfð-
ingjum glæsilega fáka við Flugstöð-
ina gjammaði Ævar: „Nú, nú, á bara
að sýna þeim fretandi hestsrassa?“
Þegar þingmaðurinn sagði að einnig
mætti sýna ferðamönnum, sem væm
hér t.d. í hvatarferðum, hvers ís-
lenski hesturinn væri megnugur, en
allir vita nú að fátt er fallegra en ís-
lenskur gæðingur sem tekinn er til
kostanna, spurði Ævar: ,Á nú að
fara að óvirða íslenska skjaldar-
merkið með því að hafa það á sýning-
um með erlendum skrifstofublók-
um?“
Þennan leik hafa þeir leikið við
Ingibjörgu Pálmadóttur, Siv Frið-
leifsdóttur, Valgerði Sverrisdóttur
og ætluðu að reyna sama leikinn við
Kára Stefánsson. Þá spurði Ævar
Kára langrar og meiðandi spurning-
ar og þegar Kári ætlaði að svara,
byrjaði fréttamaðurinn að grípa
fram í. Þá sagði Kári af myndugleik:
„Bíddu nú aðeins, sá sem spyr ítar-
legrar spumingar, setur sjálfan sig í
það hlutverk að hlusta á svarið og
það skalt þú nú gera.“ Síðan flutti
Kári langt og nákvæmt svar og hinn
varð að þegja á meðan.
Það furðulega er að Framsóknar-
fiokkurinn heldur vemdarhendi yfir
þessu sjónarspili og þannig launa
kálfar nú ofeldið.
ÓLAFUR. H. HANNESSON,
Snælandi 4, Reykjavík.
Allt efni sem birtist í Morgunblaðinu og Lesbók er varðveitt í upplýsinga-
safni þess. Morgunblaðið áskilur sér rétt til að ráðstafa efninu þaðan, hvort
sem er með endurbirtingu eða á annan hátt. Þeir sem afhenda blaðinu efni
til birtingar teljast samþykkja þetta, ef ekki fylgir fyrirvari hér að lútandi.