Skírnir - 01.08.1914, Blaðsíða 86

310
Hafa plönturnar sál ?
ar hefðu ekkert bragð. Hver þeirra velur það sem h e n n i
gezt að úr sama jarðvegi, eins og þær hefðu mismunandi
smekk. Getur þá ekki hver rótarangi, sem plantan dreg-
ur næringu að sér með, verið henni tunga?
Og mundu þær ekki finna ilminn sem streymir frá
blómum þeirra og heillar oss eins og ljúflingslag? Hvenær
vita menn þess dæmi, að sá er lagið heyrir finni meira
til þess en söngvarinn sjálfur? Mundi ekki ilmurinn vera
mál blómanna, boð frá einni blómasál til annarar? Ilm-
laus blóm væru þá eins og vesalir málleysingjar. Og
hver veit þó nema blómin geti skynjað aðrar kveðjur.
Hver planta titrar í blænum á sína vísu. Hver hennar
hreyfing nær út í yztu rótaranga og hvert hennar blað
bærist með. Mundi hún ekki finna storminn eða andvar-
ann er líður um hana og hreyfir hana. Hún er eins og
þanin hljóðhimna frá efstu grein og ofan í rætur. Hver
veit þá nema tré og blóm séu sálarharpa, sem stormurinn
leikur á, og hver veit nema ein plantan skynji hljóðöld-
urnar sem frá annari koma, eins og vér orðin sem líða
öðrum af vörum?
Mundi ekki plantan finna það þegar skordýrið sýgur
blómið, svo að eitthvað væri satt í sögunni hans Jónasar
um »fífil og hunangsflugu« ?
Mundi ekki plantan finna daggardropa á morgnana eins
og svalandi stjörnur á blöðum sínum og þegar sólin rís
■og speglar sig í þeim, skyldi það þá ekki vera eins og
þægilegir vermandi hitadeplar? Hví skyldum vér kjósa
að telja sálardrykkinn tómt vatn, þar sem oss er frjálst
að gera sálardrykk úr vatninu?
Og hvað mun þá ljósið vera plöntunni? öll hennar
lífsstörf eru því háð. Hún hefir að vísu ekki sams konar
augu og vér, þar sem skapist myndir af hlutunum um-
hverfis. En hún þarf þess ekki heldur, því hún þarf ekki
að elta þá eins og vér. Til þess þurfum vér að sjá
mynd af þeim. Það sem plantan þarf með kemur til
hennar. En öll hennar blöð og blóm eru næm fyrir
áhrifum ljóssins og hún opnar sig fyrir því og leitar í