Ársritið Gestur Vestfirðingur - 01.01.1848, Qupperneq 46

46
skoða á livern veginn f>au megi bezt fara, er öll
von á þó f>au veröi nokkuð lángrædd, aidrei er,
livort sem er, við f>ví að búast, að „margir skoði
með sömu augum.“
B. Mikið getur verið til í f>ví sem f>ú segir;
en liarla misjafnt fiykir mér alþingismönnum takast
með að reka smn bver f>au málefni, sem þjóðin hef-
ir lagt. undir aðgjörðir þeirra og faliö þeim til flutn-
ings til æðri staða, og getir þú ekki séð það sjálf-
ur, þá er þér bezt aö frétta þig fyrir hjá Breiðfirð-
íngum um það, liversu þeim geðjast að árángrinum,
sem selaskota málið sókti sér til alþíngis; þó mér
komi það lítið við, hefi eg hálfvegis gaman af að tala
dálítið um það viö þig, því eg þykist orðinn
nokkurn veginn kunnugur á Breiðafirði. Eg lield
að þeim hefði verið nær og sannara, að láta bænar-
skrána sina hýrast heima, eða þá að rita liana und-
ir nafni Borgfirðínga, því svo þykir mér Borgfirð-
ínga fulltrúinn vel hafa ætlað að reyna að styðja hana,
að vert væri, að Breiðfirðíngar rituðu honum þakk-
lætisbréf fyrir, það var söm hans gerð, eins og þeirra
Jorvahlar og Ásgeirs alþíngismanna, þó ekki yrðu
þau úrslit selamálsins, sem Breiðfirðingar möttu bezt
vera. Svo lízt mér, sem prófastinum hafi þókt það
rétt beðið, er Breiðfirðingar beiddust, er þeir vildu,
að selur yrði jafnfriðhelgur sem æðifugl á Breiða-
firði, og jafnvel um allt land; ljós munu og lionum
liafa verið sannindi þau, er eg hefi heyrt marga Breið-
firðínga hafa á vörunum, „að hvervetna við land alt
mundi selur spekjast og fjölskipaðri verða, ef hann
félli aldrei óhelgur fyrir morðvopnum skotmanna;“
það held eg líka að prófasturinn hafi séð fram á,
að einskis mundu Borgfiröíngar í missa fyrir það, þó
hann legði Breiðfirðíngum lið í máli þessu, því víst
tel eg það, að væri selurinn meira en hálf f'riðaður,