Eimreiðin


Eimreiðin - 01.05.1905, Blaðsíða 50

Eimreiðin - 01.05.1905, Blaðsíða 50
130 fyrsti græni hýjungurinn var að koma upp á opinberu grasbreið- unum, sem enginn mannlegur fótur mátti stíga út á, að hlaupa þar þá upp og niður og í hring með nokkrum góðkunningjum, svo að grastopparnir þyrluðust út í loftið. Eða þegar garðyrkjufólkið var farið heim til að borða mið- degismatinn, eftir að það hafði allan fyrri partinn verið að sýsla við að hagræða hinum fínu blómum og runnum, eins og það væri þá ekki gaman að láta, eins og menn væru að grafa upp mold- vörpur: reka trýnið niður í jörðina í miðjum blómreitunum, frísa og mása, og róta svo upp moldinni með framlöppunum; stanza ofurlítið, reka trýnið niður aftur, mása, grafa svo upp moldina af öllu afli, — unz holan var orðin svo djúp, að eitt einasta spark með afturlöppunum var nóg til að sprengja heilan rósarunn með rótum og öllu saman hátt — hátt upp í loftið. Pá voru áflogin miklu úti á Grænuflöt eða kringum »hestinn« á Kóngsins Nýjatorgi; þaðan hélt hann votur og útataður á fljúg- andi ferð upp Austurgötu milli fótanna á mönnum, nuggaði sér upp við pilsin og buxnaskálmarnar, ruddi öldruðum konum og börnum um koll, hafði ótakmarkaðan tárétt til beggja handa, skauzt svo ýmist inn í húsagarðana og upp eldhúströppurnar á eftir ketti, eða kom öllu í skelfingu og uppnám með því að taka fyrir kverkarnar á gömlum óvin, sem hann mætti; og stundum gat Tryggur haft það til, að nema staðar frammi fyrir stúlkubarni, sem var að erinda eitthvað fyrir móður sína, stinga svarta trýninu beint framan í hana og gjamma ineð galopnum skoltinum: vóv — vóv — vóv! Pað var sjón að sjá barnkindina! hún varð blá í framan, handleggirnir héngu máttvana niður, eins og þeir væru stirðnaðir, hún tifaði með fótunum, og hljóðið sem hún rak upp, kafnaði í kverkunum. En fullorðna kvennfólkið á götunni ávítti hana og sagði: »Skárri er það nú bjáninn, barnunginn! — hvernig geturðu farið að verða hrædd við svona fallegan og inndælan hund! hann var bara að leika sér við þig; líttu á hvað hann er stór og geðsleg- ur: — viltu ekki klappa honum.G En stúlkubarnið var alls ekkiáþví; og þegar hún kom heim til mömmu sinnar, hafði hún enn þá grátstaf í kverkunum. En hvorki mamma hennar né læknirinn gátu seinna meir botnað í, hvernig á því stæði, að þetta glaðlynda og röska barn skyldi,
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.