Dagblaðið Vísir - DV - 23.12.1987, Qupperneq 35
MIÐVIKUDAGUR 23. DESEMBER 1987.
59
Áramótabrennurnar hafa vissan „sjarma" og þaö vœri leitt ef þœr legö-
ust af.
Fáar áramóta-
brennur
Áramótabrennur á höfuð-
borgarsvæðinu verða fáar í
ár ef fer sem horfir. í Reykja-
vík er búið að sækja um leyfi
fyrir þremur brennum, ein
brenna verður í Kópavogi,
ein í Garðabæ og sennilega
bara ein í Hafnarfirði. Það er
af sem áður var þegar minnst
ein brenna var í hverj u hverfi
og mikil samkeppni milii
brennumanna að vera með
sem stærstar brennur. Nú er
svo komið aö menn á stór-
virkum vinnuvélum sjá um
að safna efni í brennumar og
hlaða þeim upp og hlutverk
bamanna í brennugerðinni
hefur minnkað að sama
skapi. Það hefur verið opin-
ber stefna undanfarin ár að
fækka brennum en hafa þær
í staðinn stærri, í flestum til-
fellum bæjarbrennur sem
bæjarstarfsmenn vinna við
að koma upp. Þessi þróun er
mjög tvíeggjuð því þarna er
enn verið að ræna krakkana
framkvæmdagleðinni. Hvað
er varið í að koma með tvo
pappakassa og gamalt dekk á
brennu þegar tveir vömbflar
em að losa rusl á sama tíma
á þessa sömu brennu? Þá em
brennustæðin yfirieitt langt
frá mannabústöðum af ör-
yggisástæðum og því illger-
legt fyrir krakkana að
burðast með draslið sitt
þangað. Þróunin hefur því
orðið sú að æ færri krakkar
vinna að því í jólafríinu að
hlaöa báikesti og um leið
þverr áhuginn á brennunum
sjálfum. Það er líka að verða
áe algengara að krakkar séu
í minnihluta við brennumar
á gamlárskvöld, en í meiri-
hluta em foreldrar, sem láta
hugann reika til gömlu dag-
anna þegar þeir vom á fullu
í jólafríunum sínum við að
safha í bálkesti og keppast við
að vera með stærri brennur
en krakkamir í næsta hverfi,
með ung böm sín og jafnvel
komaböm, og svo útúr-
drukknir unglingar sem ekki
mega drekka heima en leita
eftir félagsskap í ylnum af
brennunum.
Kraftaverkin
gerast enn
Ájólunumdusta margir
rykið af trúarbrögðunum
sínum og fara að hugsa um
Jesúm og kenningar hans. Þá
rifjast upp ýmsar sögur sem
menn hafa numiö i æsku,
meðal annama frásögnin af
því þegar Jesús læknaði lam-
aða manninn með því að
segja við hann: „Statt upp,
tak sæng þína og gakk!“
Fleiri kraftaverkasögur
koma upp i hugann á þessum
árstíma en Mogginn gekk
skrefmu lengra í frétt í gær
og sagði okkur kraftaverka-
sögu úr nútimanum. Fréttin
er skrifuð upp úr grein um
Bláa lónið í Svartsengi og
birtist hún i bandaríska blað-
inu Wall Street Joumal. Þar
er aíhj úpað hvemig mönnum
hlotnaðist fyrst vitneskjan
um lækningamáttinn í lón-
inu. Þar segirað „verkamað-
ur einn sem starfaði við
hitaveituna í Svartsengi hafi
einhverju sinni fallið í lónið
og uppgötvað sér til mikillar
furðu að baðið hafði jákvæð
áhrif á húðsj úkdóm sem
angraði hann.“ Þar höfum
við það - eitt snöggt bað og
maðurinn kom alheill upp úr
leðjunni!
Pemsala og
Taiwanferðir
Lionshreyfmgin á íslandi
er sterk og hefur komið
mörgum góðum málum tfl
leiðar. Sömu sögu er að segja
af öðrum ámóta hreyfmgum,
svo sem Kiwanis, Rotary, JC
og mörgum öðrum klúbbum.
Félagar í þessum hreyfmgum
koma að öllu jöfnu saman
vikulega, boröa gómsæta há-
degis- - og í sumum tilfellum
kvöldverði - sem kosta tugi
þúsunda fyrir hvem hóp um
sig vikulega. Á fundunum
eru svo raedd landsins gagn
og nauðsynj ar og athugað
h var skuíi bera niður þar sem
fjárþörfin er mest. Nú skal
þess getið að ftársafnanir
þessara klúbba fara ekki í að
greiða matinn ofan í félagana
heldur borgar hver maður
sinn mat sjálfur. Þama er
hins vegar á feröinni kostn-
aður upp á nokkur þúsund
krónur á mánuði fyrir hvem
félagsmann. Svo ganga félag-
amir í hús með vissu millibili
og selja perur, jólapappír eða
eitthvað annað til að afla
vissu málefni ftár. Allt er
þetta góðra gjadda vert. í ný-
útkomnu Vesturlandi er
grein með myndum sem ber
yfirskriftina: „Myndir úrferð
Sigurðar V. Bemódussonar
og konu hans tfl Taiwan
Sandkom
(Formósu)" en þessi setning
er í raun þrekvirki í gerð fyr-
irsagna og það á landsvísu. í
greininni er sagt frá því að
Sigurður hafi verið kjörinn
umdæmisstjóri fyrir Norður-
og Vesturland á Lionsþingi í
júni. Eftir kj örið fór hann
ásamt konu sinni (eftirtekt-
arvert fyrir karlrembur) til
Taiwan til að láta kanadískan
alþjóðaforseta Lions setja sig
inn í starfið. Það vekur at-
hygh að það skuli þurfa að
senda mann til Kina til að
setja hann inn í starf um-
dæmisstjóra Lions á Vestur-
og Norðurlandi þar sem al-
þjóðaforsetinn kemur frá
Kanada. Ennfremur vakna
þær spumingar h vort ekki
hefði mátt kaupa nokkrar
lj ósaperur fyrir þá peninga
sem það kostaði að koma Sig-
urði og konu hans til Kína,
en nú stendur einmitt yfir
perusala á vegum ýmissa Li-
onsklúbba á Islandi.
Jólin koma
Nú efu jólin að ganga í garð
með allri sinni dýrð og um-
stangi. Við skulum ekki
gleyma boðskap jólanna sem
þó eiga að leynast innan um
allar umbúðimar. Jólin em
ekki aðeins pakkar og matur,
þótt það dragi ekki úr
ánægjunni, heldur er þama á
ferðinni einhver fegursti
siðaboðskapur sem enn hefur
heyrst á plánetunni. Um leiö
og menn skera i jólagæsina,
hamborgarhrygginn, hangi-
ketið, rjúpuna, eða hvað
menn nú leggja sér til munns
á aðfangadag, ættu þeir að
hugleiða hið góða og fagra í
jólaboðskapnum og reyna á
nýjij ári að breyta samkvæmt
honum. Sandkom óskar öll-
um lesendum sínum gleði-
legrajóla.
Umsjón
Axel Ammendrup
pv_________________________________________Kvikmyndir
_ Bíóhöííin/Undraferðin:
Náin kynni
Inner-space
Framleidd al Steven Spielberg.
Leikstjóri: Joe Dante.
Aðalhlutverk: Dennis Quaid, Martin
Short, Meg Ryan, Kevin McCarthy.
Þegar nafn Steven Spielberg ber
á góma dettur manni ósjálfrátt í
hug æsandi ævintýri og furðuver-
ur. Nafn hans er orðið að eins
konar gæðastimpli fyrir ævintýra-
myndir og í kvikmyndinni „Inner-
space“ er það engin ofstimplun.
Þar er sagt frá flugliðanum Tuck
Pendelton sem hefur sjálfviljugur
látið örsmækka sig, í vísindaskyni.
Ætlunin er að sprauta honum í eins
konar kafarakúlu inn í kanínu og
láta hann kanna líkama hennar
innanfrá.
Þetta fer þó á aðra lund því hópur
misindismanna ryðst inn á rann-
sóknarstofuna í því skyni aö ræna
uppgötvuninni. Foringi vísinda-
mannanna nær þó aö flýja með
sprautuna og sprauta Tuck Pendel-
ton inn í Jack Putter.
Jack er vonlaus týpa og einn
versti hýsill sem hægt er að hugsa
sér. Með þeim tveim takast þó náin
kynni, eins og gefur að skilja, og
Tuck hefur mannbætandi áhrif á
hinn vonlausa Jack svo ekki sé
meira sagt.
Til aö tilraunin takist þarf tvö
örsmáa kubba, annan hafa glæpa-
mennirnir, hinn er í kafarakúlunni
hjá Tuck. Þar að auki er súrefnið
í kúlunni takmarkað og hvorki
Tuck né Jack vilja vera svo nánir
til eilífðar. Báðir aðilar vilja því
gjarnan hafa báða kubbana og
óhjákvæmilega hljóta því leiöir
Jack og glæpamannanna að liggja
saman.
Inn í söguna blandast óprúttinn
vopnasali, fyrrverandi unnusta
Jacks auk fjölda spennu- og gaman-
atriöa. Martin Short fer ákaflega
vel með hlutverk hins vonlausa
Jacks Putter og Dennis Quaid og
Meg Ryan eru litlu síðri.
Tæknibrellur Spielbergs eru
löngu kunnar og hér slær hann
ekkert af í fetöalagi innan manns-
líkamans sem og í „utan-líkama“-
atriðum. Niðurstaðan er því
einfold, óhætt er að mæla með
Undraferðinni sem tilvalinni
ástæðu til bíóferðar. JFJ
Jack Putter er gersamlega vonlaus náungi sem þó mannast með inn-
komu Tuck. Hér leikur hann listir sínar ofan á blæjubíl.
Jólaspaug
Ég á ekki eina krónu en þú getur fengið jólagjöf!
Jeminn, við höfðurn nú ákveðið að gefa ekki stórar jólagjafir í ár.
Nú er þetta þinn bfll. Þá sleppur þú með aðvörun!
J