Morgunblaðið - 08.05.2001, Side 54

MINNINGAR
54 ÞRIÐJUDAGUR 8. MAÍ 2001 MORGUNBLAÐIÐ
✝ Gunnar K. Guð-laugsson fæddist
í Reykjavík 6. júlí
1924. Hann lést á
Landspítalanum 26.
apríl síðastliðinn.
Foreldrar hans voru
Elín Benediktsdótt-
ir, f. 1895, d. 1970,
og Guðlaugur Krist-
jánsson, f. 1895, d.
1974. Systkini Gunn-
ars eru: Sveinn, f.
1921, Halldóra, f.
1922, Pálína, f. 1926,
d. 1941, Steinvör
Fjóla, f. 1928, Hafdís
f. 1930, Guðrún, f. 1932, og
Reynir, f. 1936, d. 1942. Gunnar
kvæntist á 25 ára afmælisdegi
sínum, 6. júlí 1949, eftirlifandi
eiginkonu sinni, Jónu Guðnýju
Arthúrsdóttur, f. 14. ágúst 1927.
Foreldrar hennar voru Guðrún
Jónsdóttir og Arthúr Eyjólfsson.
Börn Gunnars og
Jónu eru: 1) Guðlín,
f. 17. september
1949, d. 7. júní
1976, maki Ísleifur
Valtýsson, 2) Val-
gerður, f. 23. nóv-
ember 1957, maki
Ómar Aðalbjörns-
son, 3) Arthúr, f. 24.
júlí 1959, maki Jó-
hanna Vilhjálms-
dóttir, 4) Fanney, f.
30. júlí 1960, maki
Hallgrímur Sverris-
son, og 5) Gunnar
Jón, f. 17. júní 1969,
d. 14. janúar 1970. Þrjú börn
þeirra létust óskírð. Barnabörn-
in eru 9 og barnabarnabörnin 4.
Gunnar hóf nám í vélvirkjun
1952 og starfaði lengst af í Vél-
smiðjunni Héðni.
Útförin hefur farið fram í
kyrrþey.
Elsku elsku pabbi minn.
Nú er þessu stríði lokið, og við
sem vorum svo ákveðin í að vinna
það.
Þetta leit svo vel út en í allt of,
alltof stuttan tíma, svo riðu ósköpin
yfir, sjúkdómurinn búinn að breiðast
út um allt, ekkert hægt að gera að-
eins spurning um nokkra daga eða
nætur.
Dagarnir urðu átta, þeir erfiðustu
dagar og nætur sem ég hef lifað, það
nísti hjartað að sjá þér hraka dag frá
degi og það mun geymast í minningu
minni til æviloka að hafa fengið að
vera hjá þér á lokastundinni.
Minningarnar hrannast upp, það
var svo margt sem við gerðum sam-
an, ekki hvað síst öll ferðalögin til
Svíþjóðar, Kanada, Spánar og nú
síðast í nóvember til Florida, það var
yndislegur tími. Við vorum líka búin
að tala um það að fara til Spánar í
haust ef allt gengi upp, en ég veit
það pabbi að hvað svo sem við ger-
um eða förum munt þú fylgja okkur
öllum.
Þið mamma hafið alltað verið svo
stór þáttur í lífi okkar Halla, Guð-
rúnar og Evu Maríu og munu þær
búa að því að hafa átt þig fyrir afa.
Guðrún með ófædda barnið sitt
sem ekki fær að njóta þess að hafa
þig í kringum sig, eins mikil barna-
gæla og þú varst.
Eva María að útskrifast sem stúd-
ent, saknar afa síns mikið, en hún
ætlar að vera dugleg fyrir þig elsku
pabbi.
Halli sem missir góðan vin og
tengdaföður, það voru ekki ófá
handtökin sem þið unnuð saman.
En pabbi minn, missir mömmu er
mestur því samhentari hjón en ykk-
ur er vart hægt að hugsa sér, en þú
vissir að þú gast treyst því að við
myndum styðja og standa við hlið
hennar um ókomna tíð.
Elsku pabbi minn, ég veit að þér
líður vel núna, þjáningum þínum er
lokið, það verður mín huggun á þess-
um erfiðu stundum.
Æðruleysi þínu í öllum þessum
veikindum verður best lýst með
þessum sálmi:
Vertu hjá mér, halla tekur degi,
Herra, myrkrið kemur, dylst mér eigi.
Þegar enga hjálp er hér að fá,
hjálparlausra líknin, vert mér hjá.
Óðum sólin ævi minnar lækkar,
alltaf heimsins gleðiljósum fækkar,
breytist allt og hverfur þá og þá, –
þú, sem aldrei breytist, vert mér hjá.
Með þér geðrór mæti’ eg hverju fári,
með þér verður sæla’ í hverju tári,
skeyti dauðans skelfist ég ei þá.
Skjöldur minn, ó, Jesús, vert mér hjá.
(Stef. Thor.)
Þín elskandi dóttir,
Fanney Gerða.
Elsku hjartans pabbi minn.
Það er erfitt að setjast niður og
skrifa þessar fáu línur. Ég er ekki
enn búin að átta mig á því að þú sért
farinn.
Þú sem varst alltaf til staðar fyrir
mig, þau voru ófá skiptin sem ég
leitaði til þín og alltaf varst þú boð-
inn og búinn að rétta fram hjálp-
arhönd, þú gast reddað öllu.
Það er tómlegt að koma heim í
Hrísmóa og sjá þig ekki sitjandi í
bláa sjónvarpsstólnum þínum, horf-
andi á sjónvarpið með fjarstýring-
una í hendinni.
En ég hugga mig við það, elsku
pabbi minn, að við hittumst aftur og
þangað til bið ég Guð að geyma þig.
Hjartans kveðjur frá Ómari og
Fanney Önnu.
Elska þig, þín dóttir,
Valgerður Guðrún.
Elsku besti afi okkar.
Nú er víst komið að kveðjustund.
Ekki finnst manni lífið alltaf réttlátt
en við getum þó þakkað fyrir allan
þann tíma sem við áttum saman. Það
verður ekki annað um þig sagt en að
þú hafir staðið þig eins og hetja í
baráttunni við þennan illvíga sjúk-
dóm.
Til þess að lýsa því hversu góð-
hjartaður og umhyggjusamur þú
varst, þá var alveg sama hversu mik-
il veikindi þín voru, hugur þinn var
alltaf hjá öðrum. Þú hjálpaðir til við
skólagönguna, meðgönguna, íbúða-
kaupin og margt, margt fleira. Já,
afi, þú varst sko besti afi sem hægt
var að óska sér enda alltaf stór hluti
af lífi okkar.
Eftir að Eva María kom í heiminn
vorum við stöllurnar orðnar þrjár og
þá fannst þér tilvalið að gefa okkur,
Gullý, Guðrúnu og Evu Maríu, gælu-
nöfn.
Ekki varstu lengi að finna þau
bestu sem til eru: Skruddu, Buddu
og Snuddu.
Það var ósjaldan sem við reyndum
að líkjast þér með sixpensarann og
tóbaksklútinn um hálsinn, voða
stoltar. Minningar okkar eru marg-
ar, t.d. þegar þú hnerraðir, þá var
hnerrinn svo hávær að okkur brá í
hvert sinn og ef þeir voru nokkrir í
röð héldum við stundum að það væri
kominn jarðskjálfti. Þú varst vanur
að spyrja hver ætti okkur og ef svar-
ið var ekki afi gerðir þú okkur full-
komlega grein fyrir því að það væri
sko afi sem ætti okkur og kleipst í
eyrað eða í stóru tána á okkur til að
leggja áherslu á það. Þú varst líka
svo duglegur að kitla okkur og af-
sannaðir svo sannarlega þá kenn-
ingu að séu börn kitluð of mikið
stami þau þegar þau verða eldri, því
ef svo væri myndu engin af barna-
börnunum þínum geta sagt heila
setningu. Við vitum það að þó svo að
þú eigir ekki eftir að vera við hlið
okkar í lífinu muntu ávallt vaka yfir
okkur, bæði í gleði og sorg. Við get-
um huggað okkur við að nú sért þú
búinn að fá langþráða hvíld og sért
kominn til Gullýjar og Gunnars
Jóns, sem hafa tekið vel á móti
pabba sínum. Við gætum haldið
endalaust áfram að rifja upp allar
þær yndislegu minningar sem hvíla í
hjörtum okkar, en kveðjum þig með
þessum orðum:
Við munum ávallt elska þig, minn-
ast þín og sakna.
Guðlín (Skrudda), Guðrún
(Budda) og Eva María
(Snudda).
GUNNAR K.
GUÐLAUGSSON
Lóa okkar er farin
og við söknum hennar
sárt. Við litum alltaf á
hana sem ömmu okkar. Þegar Ingi-
björg amma dó gekk Lóa mömmu í
móðurstað.
ÓLÖF
GUÐBRANDSDÓTTIR
✝ Ólöf Guðbrands-dóttir fæddist á
Hrafnkelsstöðum í
Hraunhreppi í Mýra-
sýslu 2. október
1919. Hún lést á líkn-
ardeild Landspítal-
ans 16. apríl síðast-
liðinn og fór útför
hennar fram frá
Fossvogskirkju 25.
apríl.
Okkur hefur verið
sagt að þegar við grét-
um mikið sem ung-
börn á hæðinni fyrir
ofan hafi Lóa komið
upp til að athuga
hvort hún gæti ekki
aðstoðað eitthvað,
þrátt fyrir að hánótt
væri. Við nutum góðs
af sérstöku sambandi
sem var milli Lóu og
mömmu okkar. Þegar
við lítum til baka eru
minningarnar margar,
Lóa var alltaf í góðu
skapi, hreinskilin og
blíð. Það var alltaf gott að koma í
heimsókn til hennar á Rauðalæk-
inn til að tala og spila. Þá bakaði
hún alltaf pönnukökur eða átti ný-
bakaðar kleinur, þetta gerði eng-
inn betur en hún. Var hún einnig
snillingur með prjónana, ófáar ull-
arpeysur eru til eftir hana sem
munu hlýja okkur um ókomna tíð.
Oft fórum við saman í búðir með
mömmu og henni, voru það
skemmtilegar og góðar stundir.
Alltaf var líf og fjör í kringum Lóu
og eins og við systurnar höfum
margoft sagt viljum eldast eins vel
og Lóa. Sofðu vært, elsku Lóa okk-
ar.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni.
Sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sig. Jónsson frá Presthólum.)
Legg ég nú bæði líf og önd,
ljúfi Jesús, í þína hönd,
síðast þegar ég sofna fer
sitji Guðs englar yfir mér.
(Hallgr. Pétursson.)
Elsku mamma, Bryndís, Bogi og
fjölskyldur, öll göngum við nú í
gegnum erfða tíma, megi Guð gefa
okkur styrk.
Ingibjörg, Ólöf og Andri.
3 #   # , 
 4
'"'
 4! 

  
!  ! 

, /1 5  
/
; 7
&; &&'
&&  38
-  
 5#% "#   , ! #  
&);5#% "# 
' 5#  
( 5#% " ' 
;' 

 . 5#% "#   .&&&% 7&' 
.    5#%  

 &5#% "# 
 # ;. 
    

59
/ 

2
; 7 &&& !'
&%'&7  "  !=
.)-
 
 5 '$
  . 
 
+
!'
 , 


/ "! 
   % &7 
3 # 
,   4
'-
" '
    4! 
   
!  ! 

, /1 

/ ; 7 ; -& !'76 '

-.& E>
$- )-
5  #   +"! 7%! 
     ((  -
   
  8"-
  %4"4 " " 0
 
*# !  
& ;(  "# 
 $ ")*# ! "#  (  
;7  
 + *# !   0 ) 5# "# 
     
 " 4    
)   
     

 

/5F/G9

2
 -; 4!  
  E8
      9 
  '

%
  74 
%    &1 
 &::1
/   &% 7&'"# 
!& 5.&)"# 
&% 7&' F 
 %    
 )!  !   "# 
/  
&&% 7&'"# 
G7&'5#;
 %    
 . 
#&
&;"# 

 %  G7&'


 <  (
 
 0&??H
$- )-
 5 '$
  . 

&&"#    

&;)5   "#

-!

'

  &:118&.11'%

;<6=$
3><;)6 5?5@A??B;
(& %; 

-.3
Handrit afmælis- og minningargreina skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett. Sé
handrit tölvusett er æskilegt, að disklingur fylgi útprentuninni. Senda má greinar til blaðsins
í bréfsíma 569 1115, eða á netfang þess (minning@mbl.is). Nauðsynlegt er, að símanúmer höf-
undar/sendanda fylgi. Nánari upplýsingar má lesa á heimasíðum. Það eru vinsamleg tilmæli
að lengd greina fari ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðallínubil og hæfilega línulengd — eða
2.200slög. Höfundar eru beðnir að hafa skírnarnöfn sín en ekki stuttnefni undir greinunum.