Morgunblaðið - 31.05.2001, Side 55

Morgunblaðið - 31.05.2001, Side 55
MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 31. MAÍ 2001 55 sem hefur flogið hratt og nú er hún allt í einu horfin langt fyrir aldur fram. Þennan tíma áttum við meira og minna samleið á vinnustaðnum okkar Hótel Loftleiðum. Ótal minn- ingar streyma fram í hugann frá þessum tíma, allar góðar. Það er eins og hafi alltaf verið gaman, bæði á fjörugum vinnustað þar sem alltaf er ys og þys og engir tveir dagar eins, en ekki síður á góðum stundum þar sem vinnufélagar og vinir hittust utan vinnu. Þær voru sem betur fer marg- ar og skemmtilegar, mikið spjallað og mikið hlegið. Svanborg var jafnan hrókur alls fagnaðar enda gædd ein- stakri kímni- og frásagnargáfu, alltaf kát og skemmtileg. Því var erfitt að skilja þegar kom í ljós fyrir nokkrum mánuðum að Svanborg væri haldin sérlega illvígu krabbameini. Það gat bara ekki verið að þessi lífsglaða, hrausta manneskja sem lifði svo einstaklega heilbrigðu lífi væri allt í einu helsjúk. En það reyndist því miður rétt og hvert reið- arslagið öðru þyngra dundi yfir. Svanborg barðist eins og hetja með ástríkum stuðningi eiginmanns og dætra sem báðar sneru heim frá námi erlendis til að vera með móður sinni þessa mánuði og viku ekki frá henni fyrr en yfir lauk. Á þessu erfiða tíma- bili kom fram eins og endranær hversu vel gerð manneskja Svanborg var. Hún mætti örlögum sínum með óbilandi kjarki og gat enn slegið á létta strengi þótt útlitið versnaði sí- fellt. Þegar ég sá hana síðast var vissulega af henni dregið en jafngott og ánægjulegt að tala við hana sem áður og kímnigáfan góða og leiftrið í augunum enn í fullu fjöri. Hinar fleygu ljóðlínur úr einu erfiljóða lista- skáldsins góða „Hvað er langlífi ?/Lífsnautnin frjóva,“ hafa leitað mjög á hugann undanfarið. Sam- kvæmt þeirri skilgreiningu var Svan- borg afar langlíf. Hún lifði lífinu sann- arlega lifandi og kunni að njóta þess. Hún var mjög víðförul og skoðaði mikið og fræddist á ferðum sínum um allan heim. Hún var vel lesin, ljóðelsk og reyndar hagmælt sjálf, naut fag- urrar tónlistar og annarra lista, alltaf áhugasöm og fróðleiksfús. Henni þótti svo innilega gaman að lifa, kunni að hlakka til og njóta augnabliksins í góðra vina hópi en umfram allt með Erninum sínum, heittelskuðum eig- inmanni og sálufélaga, sem hún sagð- ist hafa verið svo lánsöm að hitta á réttu augnabliki í lífinu. Engum gat dulist hversu ástríkt og innilegt samband þeirra var og með honum og dætrunum átti hún sínar dýrmætustu stundir. Hún var ætíð vakin og sofin yfir velferð þeirra og fékk það ríku- lega launað. Svanborg var gæfu- manneskja sem kunni þá list að meta og fara vel með þær góðu gáfur sem henni höfðu hlotnast. Hún sagði sjálf ekki alls fyrir löngu að hún væri þakklát fyrir að hafa átt einstaklega gott líf. Að leiðarlokum þakka ég tryggð og vináttu og kveð með söknuði. Erni, Auði, Dagmar og öðrum ástvinum votta ég innilega samúð. Geirlaug H. Magnúsdóttir. Stuttu eftir að við Auður kynnt- umst í grunnskóla tókst með okkur mikill vinskapur og varð ég brátt tíð- ur gestur á heimili hennar. Mínar fyrstu minningar af Svanborgu eru af ákaflega glæsilegri konu sem hafði ferðast vítt og breitt um heiminn. Í mínum huga var Svanborg sveipuð eins konar ævintýraljóma. Einna helst minnti hún mig á kvikmynda- stjörnu og var þar Audrey Hepburn ofarlega á lista. Þegar ég kynntist Svanborgu betur varð mér ljóst hve hjarthlý, umhyggjusöm og skemmti- leg hún var. Svanborg var ótæmandi brunnur gleði og gamansemi. Heim- sóknir í Vesturbergið hafa ávallt ver- ið ávísun á ánægjulegar stundir og alltaf hef ég verið glaðari í bragði eft- ir að hafa sótt þau Svanborgu, Örn, Auði og Dagmar heim. En gleði og gaman eru ekki það eina sem hefur einkennt fjölskylduna í Vesturberg- inu heldur hef ég alltaf dáðst að sam- heldni, vináttu og styrk þeirra. Það hefur því alltaf verið tilhlökkunarefni að koma á heimili þeirra. Styrkur fjöl- skyldunnar kom berlega í ljós í veik- indum Svanborgar þegar Örn, Auður og Dagmar önnuðust Svanborgu af ómældri ást og umhyggju. Skuggar hins hræðilega sjúkdóms sem greind- ist fyrir aðeins fáeinum mánuðum gerðu geisla alls hins góða sem um- leikið hefur fjölskylduna skærari. Ég vona að þessir sömu geislar umljúki þau öll um alla framtíð. Ég kveð Svanborgu Dahlmann með söknuði og þakklæti fyrir að hafa fengið að kynnast einstakri konu. Elsku Örn, Auður, Dagmar og Þröstur, við Gylfi vottum ykkur dýpstu samúð okkar. Við biðjum góðan guð að vera með ykkur í sorg- inni. Marta. Svanborg Dahlmann, vinkona min, kvaddi rétt fyrir Jónsmessunótt. Það eru ekki nema rúmir tveir mánuðir síðan ég frétti af veikindum Boggu eins og við vinkonurnar kölluðum hana. Við Bogga kynntumst unglingar í vinnu hjá Landssímanum. Við urðum fljótlega góðar vinkonur þótt við ynn- um ekki í sömu deild. Hún var bókari í bókhaldi og ég bókari í Frímerkja- sölu Pósts og síma. Áður hafði Bogga numið skreyt- ingar við Dupont skólann í Kaup- mannahöfn einn vetur. Fljótlega kom útþráin aftur í ljós og Bogga tók stefnuna á Bretland. Hún fékk vinnu sem au-pair stúlka í Kensington í Lundúnum árið 1962. Við urðum samferða út en hún varð eftir. Eftir heimkomuna staldraði Bogga stutt við og réð sig árið 1964 sem flug- freyja til Pan American Airways. Hún var starfandi flugfreyja í a.m.k. fimm ár með aðsetur í New York og San Francisco. Á meðan hún bjó í New York heim- sótti ég hana. Alltaf var jafn gaman að endurfundum, því hún sá svo sann- arlega spaugilegu hliðina á tilverunni, bæði hjá sér og öðrum. Hún setti með öðrum orðum ávallt skemmtilegt krydd í tilveruna. Fyrst eftir að Bogga flutti heim vann hún hjá Flugleiðum sem hlað- freyja, en 1969 giftist hún Erni Arn- þórssyni, sem þá þegar var orðinn þekktur briddsspilari. Þau eignuðust tvær dætur, þær Auði Örnu og Dagmar. Auður Arna er að verða doktor í sálarfræði frá Memphis háskóla í Bandaríkjunum. Dagmar nemur lögfræði í Þýska- landi. Bogga var stolt af dætrum sín- um enda eru þær glæsilegar og for- eldrum sínum til mikils sóma. Fjölskyldan var ávallt í fyrirrúmi hjá Boggu. Hún lagði sérstaka rækt við Jón bróður sinn í erfiðum veik- indum hans. Henni var ekki síður annt um eldri systur sínar, þær Ebbu og Hönnu, sem báðar búa úti á landi. Bogga erfði svo sannarlega léttan hlátur og spaugsyrði frá móður sinni, sem varð ung ekkja og var sönn hetja. Ég kynntist henni nokkuð á yngri ár- um okkar Boggu og er afar þakklát fyrir það. Við Bogga hittumst alltaf öðru hverju, fórum saman á tónleika og myndlistarsýningar, þegar Bogga var „briddsekkja“ eins og hún kallaði sig gjarnan í gríni. Það er alltaf erfitt að kveðja þótt sársaukinn sé mestur hjá Erni og dætrunum, ásamt systkinum Boggu og fjölskyldum þeirra. Söknuðurinn er líka mikill hjá okkur vinkonum Boggu, úr Hagaskóla, úr fluginu, hjá Svölunum, hjá samstarfsfólki á Hótel Esju, úr briddsklúbbnum hennar og vinkonum búsettum erlendis. Eftir sit ég hnípin og get ekki fylgt „Boggu minni“ síðasta spölinn vegna fjarlægrar búsetu. Bogga mín, þú fórst alltof fljótt frá okkur. Ég er þó fullviss um að það verði tekið vel á móti þér hinum meg- in. Með samúðarkveðjum og söknuði frá Gautaborg, Ásta Benediktsdóttir. Jákvætt viðmót, bjartsýni og mikil frásagnargleði var það fyrsta sem stóð eftir við fyrstu kynni mín af Boggu fyrir hartnær 15 árum. Frá byrjun var ljóst að Bogga lifði fyrir líðandi stund og hafði ásett sér að kynnast heiminum frá sem víðustu sjónarhorni. Þessi víðsýni og þekking kom greinilega í ljós í ófáum matar- boðunum í Vesturberginu og sum- arbústaðarferðum á liðnum árum. Af einhverri ástæðu standa Pan- Am-sögurnar upp úr þegar hugsað er til baka. Líbanon, New York eða San Francisco var sögusviðið og alltaf eitthvað spennandi í gangi. Eitt er víst að þessi ár hjá þessu fornfræga flugfélagi voru mikið ævintýri og mikill innblástur, sem við hin fengum að njóta til hins ýtrasta. Ljóst er að tíminn er hverfull og af- stæður þegar maður hugsar til tilvist- ar okkar hér á jörð. Öll viljum við jú að tími okkar sé mældur í sem flest- um árum en leiðum síður hugann að gæðum og innihaldi þess tíma sem okkur áskotnast. Þegar grannt er skoðað þarf fjöldi ára nefnilega ekki að endurspegla hverju við fengum áorkað eða hversu mikið við skiljum eftir okkur þegar kallið kemur. Lífsferill Boggu er gott dæmi um það. Lífið er nokkuð flókið spil þar sem ólíkt er gefið. Í lok síðasta árs kom það upp að spilin sem sátu eftir á hendi Boggu voru því miður ekki mjög sterk. Í sannleika sagt eintómir hundar. Það var samt aldrei gefist upp og barist um hvern slag þar til síðasta spilið stóð eftir. Þegar að því kom var það bara lagt niður af mikl- um karakter, æðruleysi og stolti. Ég vil þakka þér, Bogga mín, öll undanfarin ár og votta Erni, Auði og Dagmar mínu dýpstu samúð. Klemens. Þó að jarðvist Ólafs Þorsteinssonar sé lok- ið lifa minningarnar í huga þess hóps, sem hann hafði fyrir ára- tugum forustu um að mynda óformlegan félagsskap með og hlaut nafngiftina „Húbbarnir“, tekið upp frá dvalarstað hópsins í Auturríki, við iðkun skíðaíþrótt- arinnar og útivistar í fjallasölum. Ótalinn er fjöldi ferðalaga um fagrar útivistarslóðir heimalands okkar, vetur, sumar, vor og haust. Félagsanda sínum og þroska miðlaði hann ríkulega til okkar, ÓLAFUR ÞORSTEINSSON ✝ Ólafur Þorsteins-son fæddist 25. október 1906 í Holti í Mjóafirði. Hann lést á Hrafnistu í Hafnar- firði 21. maí síðast- liðinn og fór útför hans fram frá Garða- kirkju á Álftanesi 29. maí. aðdáun á fegurð lands í hollri útivist, iðkandi göngur, skíði og sportveiði. Þótt Ólaf- ur yrði nú síðustu ár- in að draga úr ferða- lögum og útivist fundum við að hugur hans dvaldi með okk- ur. Segja má að við fyndum fyrir návist hans með minningum góðra og glaðra stunda hins liðna tíma. Salvör (Salla) eigin- kona hans var ávallt hinn góði styrki þátttakandi í ferðum hóps- ins. Þegar dró nær ferðalokum Ólafs helgaði hún sig þeirri ástúð og um- hyggju sem hún bar fyrir bónda sínum. Góðar minningar deyfa söknuð- inn. Skíða- og gönguhópurinn. ÚTFARARSTOFA ÍSLANDS Sími 581 3300 Allan sólarhringinn — www.utforin.is Suðurhlíð 35, Fossvogi Sverrir Olsen útfararstjóri Bryndís Valbjarnardóttir útfararstjóri Sverrir Einarsson útfararstjóri Landsbyggðarþjónusta. Áratuga reynsla. &  # !   !  #   ! 2 8 C-E 2  , " #  ,') $   !# !  1  +  !      #       ) **,, 6'&  )'(""   # +,  )'(""   $  -D"  )')  ' 6 (""  *  )')  6'& 65*  A#,  )')   (  ##((""    )#   . 2  #  ! # #   1  ! C  8  ',(' ,  * ''  "<F          3       1 * ) *,4,        ", 6 &)  6 &  ", )  8   ( ',(""  '   ", )  ,'# ", ) . &  # ! 0;0 2  /,  '& '/& & ""'+,$'  ' "<F,5* /&      &# #     1 * ) 5 *44, &     ! )  #$ )   #$    #$ ) .  -"    !  8A 8 A 2 , +'&G ,5* /&    6 #    +  !    6)     1 * ) *44, &     ! 0 # ,  *( ("" .

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.