Morgunblaðið - 31.05.2001, Page 56

MINNINGAR
56 FIMMTUDAGUR 31. MAÍ 2001 MORGUNBLAÐIÐ
SVERRIR
FINNBOGASON
✝ Sverrir Finn-bogason fæddist
4. nóvember 1920 á
Auðkúlu í Arnar-
firði. Hann lést á
Borgarspítalanum
10. apríl síðastliðinn.
Foreldrar hans voru
Finnbogi Helgi Finn-
bogason og Jóna
Bjarney Jónsdóttir.
Hann var elstur tíu
systkina. Dætur
hans eru Gunnvör,
Sigurbjörg og Arn-
dís.
Útför Sverris hef-
ur farið fram í kyrrþey.
Ég kom í heimsókn
til þín tveimur dögum
áður en þú fórst og við
spjölluðum saman um
ýmislegt. Þú spurðir
mig hvernig mér gengi
í skólanum og ég man
hvað þú varðst ánægð-
ur þegar ég sagði þér
að mér gengi vel. En
mér datt ekki í hug,
þegar ég horfði á eftir
þér labba inn í her-
bergið þitt að það væri
í síðasta sinn sem ég
myndi sjá þig. En svo
varðstu veikur og allt
gerðist voða hratt. Ég hélt að þú
myndir harka þetta af þér eins og
þú varst vanur að gera. Ég hlakkaði
svo til þess að koma í heimsókn til
þín á sjúkrahúsið daginn sem þú
fórst úr þessum heimi. En svo fékk
ég fréttirnar og er enn að reyna að
átta mig á þeim. Elsku afi, ég mun
sakna þess að geta ekki heimsótt
þig eða að heyra í þér. Þú varst allt-
Elsku afi. Það er svo skrýtið að
þú skulir vera farinn. Á hverjum
degi bíð ég eftir því að síminn
hringi, til að ég geti heyrt í þér, en
það er alltaf einhver annar en þú í
símanum.
af svo góður við mig. Ég man ekki
eftir því að þú hafir skammað mig
þó að ég hafi verið óþekk. Ég mun
líka sakna þess að geta aldrei heyrt
þig raula. Þetta sérstaka raul þitt
sem ég hef heyrt frá því að ég man
eftir mér. Og þú varst alltaf í svo
góðu skapi og hlæjandi. Ég man vel
eftir 5 ára afmælinu mínu, þegar þú
og amma gáfuð mér hjólið. Ég varð
svo ánægð því að mér fannst ég
verða svo stór því nú átti ég stórt
hjól eins og Sverrir. Og þegar ég og
mamma komum til þín á verkstæðið
og ég fékk að leika mér með alla
stimplana þína á skrifstofunni. En
síðan fluttum við til Keflavíkur, og
þú komst næstum því hvern einasta
laugardagsmorgun í heimsókn til
okkar, á meðan þú hafðir heilsu til
þess. Ég gæti haldið endalaust
áfram að telja upp allar góðu stund-
irnar sem ég átti með þér, en ég hef
þær bara fyrir mig. Ég verð bara að
hugga mig við það að nú ert þú
kominn til himna og þú ert eflaust
búinn að hitta alla gömlu vinina. Ég
veit að þér líður betur þarna. Og
mér líður líka betur að geta skrifað
þetta og látið vita hvað mér þykir
vænt um þig.
Þín
Ingunn Sigurbjörg.
Síminn hringir í há-
deginu 15. maí og mér
er tilkynnt að Nína sé
dáin. Kallið er komið
langt um aldur fram.
Við áttum von á þessu
en samt er maður aldrei viðbúinn.
Nína barðist hetjulega við þennan
vágest og var alltaf vongóð.
Fyrir rétt rúmu ári fórum við sam-
an til Færeyja til að vera við brúð-
kaup sameiginlegrar vinkonu okkar.
Nína var strax ákveðin að fara en ég
ekki og hvattir hún mig til þess að
koma með sér og er ég henni þakklát
fyrir.
Þetta var yndisleg ferð en þó
nokkurt ferðalag því við fórum til
Suðureyjar þar sem vinkona okkar
er búsett. Við skoðuðum okkur einn-
ig um í Þórshöfn þar sem Nína var
vel kunnug og sýndi hún mér staðinn
vel. Veðrið var ekki upp á sitt besta,
mikill krapi og bleyta á götum en
hún lét sig hafa það þó lasin væri. Við
spjölluðum mikið saman í þessu
NÍNA
SVEINSDÓTTIR
✝ Nína Sveinsdótt-ir fæddist í
Reykjavík 23. júlí
1936. Hún lést á líkn-
ardeild Landspítal-
ans í Kópavogi 15.
maí síðastliðinn og
fór útför hennar
fram frá Háteigs-
kirkju 28. maí.
ferðalagi sem rifjast
upp við þessa frétt.
Nína var djúpt hugs-
andi kona og var ein-
staklega skipulögð ef
með þurfti. Hún sagði
oft að ekki myndi hún
vita hvernig hún færi
að ef hún hefði ekki
Svanhvíti sér við hlið.
Hún var hennar stoð og
stytta í veikindunum,
en nú er Nína komin til
Óla og laus frá þjáning-
um sem hún samt talaði
aldrei um.
Ljúfar voru stundir
er áttum við saman.
Þakka ber Drottni
allt það gaman.
Skiljast nú leiðir
og farin ert þú.
Við hittast munum aftur,
það er mín trú.
Hvíl þú í friði
í ljósinu bjarta.
Ég kveð þig að sinni
af öllu mínu hjarta.
(M. Jak.)
Sigrún, Svanhvít og Bryndís, megi
góður guð styrkja ykkur í sorginni.
Hafðu þökk fyrir allt kæra Nína.
Þín vinkona,
Þorbjörg.
✝ Valgerður KatrínJónsdóttir fædd-
ist á Seyðisfirði 19.
október 1920. Hún
lést á Landspítalan-
um við Hringbraut
18. maí síðastliðinn.
Foreldrar hennar
voru Sigurlín Sigurð-
ardóttir húsmóðir, f.
27.7. 1900, d. 25.2.
1966, og Jón Vigfús-
son, múrari og org-
anisti, f. 3.6. 1890, d.
3.12. 1976. Valgerð-
ur var elst sex systk-
ina, næst kom Lilja,
og síðan Lára, Hörður, Kristján
og Guðjón. Eftirlifandi eru Krist-
ján og Guðjón.
Valgerður ólst upp á Seyðisfirði
en flutti ung til Hafnarfjarðar.
Þar kynntist hún eftirlifandi eig-
inmanni sínum, Guðmundi Hjart-
arsyni, f. 10.1. 1922. Þau giftu sig
á Seyðisfirði 15.
febrúar 1947 og hófu
búskap í Hafnar-
firði. Valgerður
eignaðist ekki börn
en Guðmundur á
soninn Hjört, f.
19.10. 1942. Eigin-
kona hans er Auður
Sigurbjörnsdóttir og
eiga þau tvö börn.
Valgerður og
Guðmundur bjuggu
um tíma í Kópavogi
en þó lengst af í
Garðabæ. Síðastliðin
ár bjuggu þau á
Hrafnistu í Hafnarfirði. Valgerð-
ur var húsmóðir og vann einnig í
mörg ár hjá Vita- og hafnarmála-
stofnun í mötuneyti og við síma-
vörslu.
Útför Valgerðar fer fram frá
Hafnarfjarðarkirkju í dag og
hefst athöfnin kl. 13.30.
Bí, bí og blaka,
blikar á sund.
Förufuglar kvaka,
frjálsir í lund.
– Viltu með mér vaka
vornæturstund?
Fiðrildi flýgur
fagnandi hjá.
Dögg í dali hnígur;
dreymir blómin smá.
– Sólin blessuð sígur
í sædjúpin blá.
(Jóhannes úr Kötlum.)
Valgerður föðursystir gekk jafnan
undir nafninu Valla frænka hjá okk-
ur systrunum. Þegar við hugsum til
baka til bernskuára okkar var hún
ein af lykilpersónum í okkar stór-
fjölskyldu og áttum við ófáar sam-
verustundir með henni. Hún hafði
yndi af börnum og nutum við góðs af
því. Við teljum okkur lánsamar að
hafa átt svona trausta frænku sem
bar hag okkar ætíð fyrir brjósti og
fylgdist með lífi okkar og starfi.
Margar skemmtilegar minningar
koma upp í hugann og ber þá hæst
hvað Valla var alltaf kát og glöð og
gott að vera nálægt henni. Það var
jafnan glatt á hjalla í afmælum og
jólaboðum þegar fjölskyldan kom
saman og hlátrasköllin lengi í minn-
um höfð.
Okkur fannst Valla frænka alltaf
jákvæð, bros, hlátur og hlýtt faðm-
lag var það sem mætti okkur alla tíð.
Varla er hægt að tala um Völlu
frænku án þess að nefna Mumma
hennar í sömu andránni. Þau voru
sérlega lífsglöð og samhent hjón og
miklir kærleikar með þeim svo eftir
var tekið. Það var alltaf gott að koma
til þeirra, þau tóku okkur jafnan
opnum örmum og voru höfðingjar
heim að sækja.
Valla frænka var myndarleg hús-
móðir og frábær kokkur. Það voru
ófáar veislurnar hjá þeim hjónum
þar sem hún töfraði fram margvís-
legar kræsingar. Valla og Mummi
voru vinamörg, ferðuðust mikið
bæði innanlands og utan og nutu lífs-
ins.
Seinni árin þegar heilsu þeirra fór
að hraka kom vel í ljós hve samrýmd
þau voru og hversu vel þau studdu
hvort annað. Söknuður Mumma er
mikill, en við vonum að hann geti ylj-
að sér við allar góðu minningarnar
frá þeirra löngu lífsgöngu.
Blessuð sé minning Völlu frænku.
Olga, Hrönn, Lilja
og Lára Kristjánsdætur.
Fyrir hartnær þrjátíu árum flutt-
ust í næsta hús við okkur, hjónin
Valgerður Jónsdóttir og Guðmund-
ur Hjartarson. Fyrstu árin var lítið
um samskipti, en hægt og hljótt juk-
ust þau, kunningsskapur varð að
vináttu. Við fórum að ferðast með
félögum okkar til útlanda og innan-
lands, tókum þátt hvert í annars
gleði og sorg.
Valgerður var ljúf og kát – hóg-
værðin var hennar aðalsmerki.
Glæsileiki og snyrtimennska voru
ríkjandi eiginleikar í fari hennar,
hvort heldur var litið á hana eða
heimili þeirra hjóna.
Í október 1995 veiktist Guðmund-
ur maður hennar alvarlega. Hann
varð að dveljast á sjúkrastofnunum í
hálft ár og á hverjum degi, hvernig
sem viðraði, fór Valgerður að heim-
sækja Mumma sinn. Eftir að hann
kom heim lagði hún hart að sér að
veita honum sem besta ummönnun.
Í lok árs 1999 fluttu þau á Hrafnistu
í Hafnarfirði.
Það er göfgandi að kynnast góðu
fólki, eins og Valgerði – fyrir það er-
um við þakklát og biðjum góðan guð
að styrkja Guðmund vin okkar í sorg
hans.
Þórunn og Sæmundur.
VALGERÐUR
KATRÍN
JÓNSDÓTTIR
ÆSKILEGT er að minningar-
greinum fylgi á sérblaði upp-
lýsingar um hvar og hvenær sá,
sem fjallað er um, er fæddur,
hvar og hvenær dáinn, um for-
eldra hans, systkini, maka og
börn, skólagöngu og störf og
loks hvaðan útför hans fer
fram. Ætlast er til að þessar
upplýsingar komi aðeins fram í
formálanum, sem er feitletrað-
ur, en ekki í greinunum sjálf-
um.
Formáli minn-
ingargreina
2 
#
!

#

!
9:

 9:

6
 (' /,#H4

  (

7

-

# 


 1

 4






 



  )
*44,

", 7( D ) 
' D )   #* # ,$

", D ) 
 % 2'#  '/ (""
)#  .
 


 #
! 
 !
 #

 !

6
;
6
 I J
,5* /,#K=
0),''
   0




 ! 3

 1
 !

* )
*+

%'0 # %) 
",  '", ("" 
6'& 0 # %(""  # .
", # &$) 

/, &
%' ("" 

 % 
%' ("" 
0 # %
%' ) 
 #* #
%' ("" 

", # &$  # ) 
5'/& (  ("" 
&+   # )  2 L '/ ("" 
0 # ,5 # (""   # .  #)
)#   .
5
)


 

"
 
) #
1
 


#)
6
8
 % ' 3
,5* /&.
6#''9( ) 
"  '
8 ,5
&' ("" 
 ", #  )#  .













!" # 

)#
" 


#)

#


! #
! 
 ! #


 !
A

;0

"( M
,5' 

 #  .
/ -

 
 ''(  * ) 

%'
$ ) 
# & 
%" ("" 
  ''( ("" 
  ''( (""  C) 
&' ) 
0 # D" ''( (""  6 
# *( ) 

* # ''( (""  / 6 ) 
 '  ''( ("" 

$  
5' ''( )    
", ("" 
  )#   .