Skinfaxi - 01.04.1935, Qupperneq 2

2
SKINFAXI
Frainleiíslan
oo starfsemi æsknnnar til sveita.
Það num nú vera alkunna, að ungmennafélög til
sveita starfa ekki með eins miklu lífi og þau gerðu
á fyrstu starfsárum sínum. Sú deyfð, sem almennt
ríkir í U. M. F., slafar óefað ai' mörgum orsökum.
Einkum hygg eg, að það los, sem komið er á fólks-
liald til svcita, eigi mikinn þátt í þessu, þótt að vísu
megi líka rekja orsakirnar til annarra þátta. Stefnu-
mið U. M. F. hafa í engu verulcgu ijreytzt frá því
í fyrstu. Starfssvið U. M. F. hafa verið og eru enn
fólgin í líkamsmennt eða ýmiskonar íþrótlum, funda-
liöldum, skemmtisamkomum, og þau hafa líka mjög
viða stutt að því, að hjáipa ýmsu nýju og nytsömu
til framfara. Svo mætti virðast, að það slarfssvið,
sem U. M. F. hafa haft liér á landi, mælti vera þess
megnugt, að lialda lífi og fjöri í slíkum félagsskap.
En reynslan sýnir einmitt iiið gagnstæða. Ekki þó
svo að skilja, að ungmennafélögin hafi ekki orkað
töluverðu slarfi. Þau hafa mjög víða gengizt fyrir
að skapa æskunni aðstöðu iil að þroska sjálfa sig,
eins og með byggingu samkomuliúsa og sundlauga,
og þau hafa víða haldið uppi íþróttalífi til sveita.
Það, sem áunnizt hefir fyrir starfsemi ungmenna-
félaganna, sýnir, að æskan getur verið máttug, þegar
hún vill, og áhugi er vakandi á samstarfi og fram-
kvæmd nytsamra verka. En þó að reynslan sýni, að
æskan geti velt þungu hlassi, þá eru U. M. F. og starf-
semi þeirra alll of dauf, og seinagangur i félagslif-
inu. Ef ekki verður skapað nýtt líf i þennan félags-
skap æskunnar, verður þess tæpast langt að bíða,
að flest U. M. F. lamist að starfshæfni, enn meir en
orðið er.