Heimir - 01.07.1910, Blaðsíða 42

Heimir - 01.07.1910, Blaðsíða 42
282 H E I M I R Hún sat dálitla stund kyr og varö fölari og fölari, svo stóð hún upp, Eftir nokkra stund fanst hún grátandi í hliðarher- bergi. Einu sinni viö miðdagsborðið sagði lærður maöur: "Sá sem á að verða eitthvað mikið veit það frá barnæsku."—Já, að hann á að veröa eitthvað, en ekki hvað," svaraði hún fljótt- En hún fyrirfarð sig fyrir það. Hún reyndi að leiðrétta það og sagði: "Sumir vita það, aðrir ekki." Fyrirvarö sig ennþá meira og feimnin gerði hana mjög yndislega. Fólki þykir vænt um að finna stórar þrár, sem ekki hafa hátt um sig. A meðal vina var talað um unga ekkju eitt kvöld. "Hún endurnýjar sig í nýrri ást," sagði einhver. "Nei, heldur í ein- hverju staifi, einhverju sem hún verður að gefa sig algerlega við," sagði annar, sein þóttist þekkja hana betur. "Mérersama hvað það er, bara að hún gefi sig að einhverju," sagði sá, sein fyr hafði tekið til máls. "Það er í því, að leggja sig frarn sern frelsunin fiast,—kallið þið það endurnýjungu eða hvað sem þiö vdjiö.— Þetta hafði hún hlustað á. I fyrstu stóð henni á sama, en fór að taka betur eftir og varð síðast hrifin. Svo sagði hún með ákafa: Nei, það er um að gera að leggja sig ekki fram! Eng- inn svaraði; það var eitthvað svo undarlegt, fanst öllum. Haföi nokkuð komið fyrir, eða var þetta bara hugboð? Eða var hún að hugsa um eitthvað sérstakt, sern enginn af þeim, er viðstaddir voru, vissi nokkuð urn? Eða um eitthvaö stórt, sem var þess virði að eftir því væri beðið?—• Það, sem menn ekki gera sér grein fyrir, fangar hugann. Hinir háttprúðari og næmlyndari á ineðal riddaranna fundu til virðingar. Frá þeim breiddist hún út. Á meðal þeirra, sem altaf eru undir aga breiðist ekkert eins fljótt út og virðing—oft- ast hin heimskulegasta. Þeir voru til, sem sóru, að hún væri hið fallegasta kynbætt dýr, sem til væri í Noregi. Það voru einnig til aðrir, sem, ef haTiingjan hefði viljað svo, hefðu gefið allan sinn sálarfrið fyrir —ég þori ekki að segja fyrir hvað. En það voru ennþá aðrir, sem hugsuðu um konu riddaraaldarinnar, og sáu í anda borðann,

x

Heimir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimir
https://timarit.is/publication/440

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.