Eimreiðin - 01.04.1945, Síða 59

BIMREIÐIN
HAMFARIR
155
Misjafnlega tregt virðist vera um það, að þessi varaorka leysist
tir dróma liversdagsleikans. Þeir menn, sem hún leystist oft og ör-
látlega, liafa verið kallaðir ekki einhamir.
Margir menn myndu geta sagt frá sambærilegum atburðum
úr reynslu sinni. En jafnan mun þá fylgt hafa ómegin á eftir,
liafi þeir verið af þessum toga spunnir. Svo var það einnig í
frásögnum fornum, að þegar af var runninn berserksgangurinn,
féll á menn ómáttur eða ómegin.
Sigfús er fæddur 5. febrúar 1867 og hefur því verið „í hroddi
lífsins“, er þetta gerðist. Hann hefur verið ofurmenni til burða
sem til verka; en lítt vill hann því á lofti lialda.
Sigfús er í 5. ættlið kominn af Gísla presti gamla á Desjarmýri,
föðurföður liinna orðlögðu Hafnarbræðra, Hjörleifs og Jóns. Hafa
margir menn afrenndir að afli aðrir en Hafnarbræður kornið
fram í ætt hans, þótt lítt hafi verið sögur af þeirn skráðar.
Halldór Stefánsson.
FARANDSÖN GVARINN.
Hann flæktist víða undarlega einn,
— örbirgð trygglynd fylgdi honum þrátt.
Á gæfuleiðum var hann svifaseinn,
— en sungið gat og leikið töfradátt.
Hann virtist eiga söngsins sæluborg,
bar sólroð týndra daga í hreysi lág.
Inni’ í huga ’hans enginn maður sá
afdrep fyrir kvíða eða sorg.
Hann hafði numið alheims undramál,
sem á sér hlýju og fegurð kærleikans.
Þeir lifa enn og gleðja sérhvers sál
— söngvar þessa horfna förumanns.
Einar H. Guðjónsson.